İki Kişilik Oyun

CELESTE

"Kocan benim karımla ilişki yaşıyor."

Ağzımdaki su, kendimi tutamayınca dışarı fışkırdı.

Masanın karşısındaki Dominic'e baktım. Yanlış duyduğuma emindim. Öyle olmalıydı. Çünkü az önce söylediği şey imkânsızdı.

"Julian beni asla aldatmaz," diye içimden geçirdim.

"Dominic bey." Bardağımı dikkatlice masaya koydum, elleri titreyen ve bunu kimsenin fark etmesini istemeyen biri gibi. "Bu bir şaka mı? Çünkü hiç komik değil."

"Şaka yapıyor gibi mi görünüyorum?"

Değildi. Dominic hiçbir zaman şaka yapıyor gibi görünmezdi. Ama bu onun haklı olduğu anlamına gelmiyordu.

"Julian beni seviyor," dedim kararlılıkla. "Asla böyle bir şey yapmaz."

"Biliyorum." Sesi sessiz ve yorgundu. "Ben de üç ay önce Sera için aynı şeyi söyledim."

Sadece adını duymak bile göğsümde tuhaf bir kıpırtı yarattı. Seraphine Ford. Çocukluğumdan beri en iyi arkadaşım. Düğünümde ağlayan kadın. Her gün beni arayıp Julian gibi bir adama sahip olduğum için ne kadar şanslı olduğumu söyleyen kadın. Neredeyse kardeş gibiydik.

"Bu imkânsız," dedim tekrar, ama bu kez sesim daha küçük çıktı.

Dominic bana, insanların acıyarak baktığı birine bakar gibi baktı. Bundan nefret ettim.

"Hiç belirti görmedin mi?" diye sordu.

"Hiçbir belirti yoktu."

"Altı ay, Celeste."

Bu sayı beni irkiltti. "Hayır."

"Altı ay boyunca hiçbir şeyden şüphelenmedin mi?"

"Hayır, dedim." Ayağa kalktım, sandalyem gürültüyle geriye kaydı. "Kocama tamamen güveniyorum. Bildiğini sandığın şey ne olursa olsun, yanılıyorsun."

"Otur."

"Gidiyorum."

"Otur, dedim."

Sesindeki bir şey beni durdurdu. Yüksek değildi. Saldırgan değildi. Sadece kesindi.

Oturdum.

Öne eğildi, kollarını masaya dayadı. "Altı ay önce, seninle Julian arasında bir şey değişti mi?"

Konuşmak için ağzımı açtım, ama kapattım.

Altı ay.

Anılar izin istemeden geldi. Sera'nın aniden daha sık ziyarete başlaması. Haftada iki, üç, dört kez, hep Julian evdeyken. Buna çok sevinmiştim. Arkadaşlığımızın derinleştiğini sanmıştım. Sadece beni özlediğini düşünmüştüm.

Julian. Hâlâ sevgi dolu. Hâlâ mükemmel. Her sabah çiçek gönderiyordu, gün boyu aşk notları yazıyordu, kapıdan her girdiğinde ben değerli bir şeymişim gibi öpüyordu.

Ama seks hayatımız?

Bana en son dokunmasının üzerinden üç ay geçmişti. "Yorgunum bebeğim", "bu proje bitince telafi edeceğim" ve "sadece bir yıl daha, sonra istediğimiz her şeye sahip olacağız" dolu üç uzun ay. Her kelimesine inanmıştım.

"Dur," diye içimden geçirdim. Düşünceleri kafamdan attım. "Tam da onun yapmamı istediği şeyi yapıyorsun."

"Benimle Julian arasında bir şeyler değişmiş olsa bile," dedim dikkatlice, "bu hiçbir şeyi kanıtlamaz."

Dominic tek kelime etmeden telefonunu çıkardı. Ekranı bana çevirdi.

Gördüğüm şeyi anlamam tam üç saniyemi aldı. Lüks bir kulüp. Özel bir loca. Karanlık, pahalı, mahrem.

Julian ve Sera.

Birlikte.

Mideme sanki bir yumruk indi, masada hastalanacağımı sandım.

"Bu geçen hafta çekildi," dedi Dominic ifadesizce.

"Hayır." Telefonu ittim. "Hayır, bu imkânsız. Julian geçen hafta yurt dışındaydı. İş seyahatindeydi. Her gece uyuyana kadar beni görüntülü aradı."

Dominic tartışmadı. Sadece bana baktı.

"Beni aradı," diye tekrarladım, sesim hafifçe çatlayarak. "Her gece."

"Biliyorum." Telefonunu geri aldı. "Çok titizdir."

"Titiz" kelimesi içimde hassas bir yere çarptı. Sanki bir çürüğe basılmış gibi.

"Hâlâ şüphen varsa gerçeği kendin görebilirsin," dedi.

Gözlerimin kenarını hızla sildim, kendime sinirlenerek. "Ne demek istiyorsun?"

"Julian muhtemelen bu sabah sana yarın seyahate çıkacağını söyledi. Dört gün. İş seyahati, değil mi?"

Taş gibi kaldım. "Bunu nereden biliyorsun?"

"Çünkü karım bana dört gün annesini ziyaret edeceğini söyledi." Yüzünden kuru bir gülümseme geçti. Gözlerine ulaşmadı. "Hiçbir yere gitmiyorlar, Celeste. Rosewood Resort'un bütün Doğu Kanadı'nı ayırtmışlar. Dört gün, sadece ikisi."

Oda hafifçe yana yattı.

Julian bunu bana o sabah söylemişti. İşe gitmeden önce, uykudan hâlâ sıcakken, alnımı öperek. "Her saniye seni özleyeceğim, bebeğim." Tam olarak bunları söylemişti.

"Yarın akşam benimle gel," dedi Dominic. "Yanılıyorsam anlarsın. Ve eğer haklıysam…" Cümlesini bitirmedi. Bitirmesine gerek yoktu.

Kabul ettiğimi hatırlamıyorum. Ama bir şekilde başımı salladım.

Bir şekilde kendimi eve sürdüm.

Nasıl başardığımı bilmiyorum. Dönüş yolunun tamamında göğsümün üzerinde bir şey oturuyor gibiydi. Ağır ve kımıldamaz. Kendime bunun gerçek olmadığını söyleyip durdum. Video sahteydi. Dominic, Julian'la bende olanı kıskanıyordu. İnsanlar kıskançlıktan delice şeyler yapardı.

"Julian beni seviyor," diye içimden geçirdim.

O akşam eve geldiğinde, elinde çiçeklerle, gözleri bana her baktığında olduğu gibi yumuşak ve sıcakken, göğsümde bir şey çatladı.

"Gördün mü? Şuna bak. Bu adam seni aldatmıyor," diye içimden geçirdim.

Mutfakta beni yavaş ve derin öptü, ben de aynı şiddetle karşılık verdim, bir şey ararcasına. Bir yalan. Bir işaret. Dominic'in sözlerini anlamlı kılacak herhangi bir şey.

Hiçbir şey bulamadım.

Günümün nasıl geçtiğini sordu, ben de gülümseyerek yalan söyledim, sanki o öğleden sonra dünyam ekseninden kaymamış gibi.

O gece tekrar denedim.

Yatakta kendimi ona bastırdım, parmaklarım göğsünde gezinirken, o usulca elimi yakaladı.

"Bebeğim." Sesi yumuşak, bitkin ve samimiydi. "Çok yorgunum. Bu sözleşme biter bitmez her gece senin olacak. Söz veriyorum."

"Tamam," diye fısıldadım.

"Seni çok seviyorum, bebeğim."

"Biliyorum," diye cevap verdim.

Alnımı öptü ve yan döndü.

Karanlıkta yattım, nefesini dinledim ve bir adam nasıl bu kadar güzel yalan söyleyebilir diye merak ettim.

"Belki yalan söylemiyordu. Belki Dominic söylüyordu," diye içimden geçirdim.

Bu düşünceye can simidi gibi tutundum ve sabahı bekledim.

***

Sabah ben uyuyormuş gibi yaparken Julian yanağımı öptü.

"Her saniye seni özleyeceğim. Seni seviyorum."

Kapı arkamdan tık diye kapanana kadar gözlerimi kapalı tuttum.

Öğleye kadar kımıldamadım.