Todos os capítulos de His Billionaire Twin Took His Place: Capítulo 41 - Capítulo 50

THIRD PERSON’S POVMatapos ang halos dalawang oras na biyahe sa gitna ng kadiliman at mga tago na kalsada, huminto ang sasakyan ni Damon sa harap ng isang luma at nakatagong rest house sa Tagaytay. Ang ari-ariang ito ay nakapangalan sa isang dummy account upang walang sinuman sa Grayson Empire ang madaling makahanap sa kanila."Bumaba kayo," malamig at pautal-utal na utos ni Damon habang pinapatay ang makina ng sasakyan.Nang makapasok sila sa loob ng maalikabok na sala, mabilis na inilabas ni Damon ang kanyang telepono. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang tumatawag sa aviation team upang ipahanda ang pribadong eroplano na balak niyang gamitin para itakas si Avaya patungong ibang bansa."Ihanda mo ang private jet ngayon din!" madiin at pabulong na sigaw ni Damon sa kabilang linya. "Lilipad tayo bago mag-umaga!""I-I'm sorry, Mr. Damon," sagot ng piloto mula sa kabilang linya. "Naka-lock out po ang buong fleet. Si Mr. Damien Grayson lang po ang may absolute authority at access car

THIRD PERSON’S POVMaalikabok, madilim, at puno ng mabigat na tensyon ang buong paligid ng lumang rest house sa Tagaytay. Ang lamig ng hangin mula sa labas ay tila walang epekto sa nangingibabaw na init ng ulo ni Damon habang patuloy itong naglalakad-lakad sa sala, hawak-hawak ang kanyang telepono at walang tigil sa pag-aabang ng balita tungkol sa kanilang mga pekeng passport.Sa kabilang dulo ng silid, nakaupo si Avaya sa iisang maayos na sofa. Ang kanyang postura ay parang isang reyna na nagpapakasasa sa kanyang trono, habang ang kanyang mga mata ay pinalalabas ang isang maarte, galit, at naiinis na ekspresyon."Damon," maanghang na tawag ni Avaya, ang boses ay puno ng kapangyarihan. "Napakainit at napakaalikabok dito. Nagugutom din ako. Paano ako makakapagpahinga kung ganito kagulo ang paligid?"Napatigil si Damon. Napapikit siya sa matinding stress, ngunit agad ding bumaling kay Ely na nakatayo sa tabi ng bintana—nanginginig ang panga sa matinding inis at pagpapakumbaba."Ely," ma

THIRD PERSON’S POVNaiwang nakaluhod si Damon sa gitna ng maalikabok at sirang sala ng rest house sa Tagaytay. Ang kanyang mga mata ay tulala, nakatitig sa maruming semento habang unt-unting lumulubog sa kanyang sistema ang bawat salitang binitiwan ni Avaya. Ang matinding pagkapahiya, ang pagkawala ng kanyang dignidad bilang lalaki, at ang katotohanang matagal siyang pinagmukhang tanga ng babaeng akala niya ay napaiikot niya ay parang poisons na unt-unting pumapatay sa kanyang pagkatao.Sa kabilang dulo ng silid, umiiyak at nanginginig si Ely habang pilit na umaatras palayo at sumasandal sa gilid ng pader. Hilam sa luha ang kanyang mga mata habang punong-puno ng matinding takot sa hinaharap—naisalba man niya ang kanyang sarili mula sa marahas na kamay ng magkapatid, alam niyang wala na siyang babalikang career, pangalan, o yaman.Walang sinayang na segundo si Avaya. Mabilis niyang tinalikuran ang dalawa nang walang anumang bakas ng awa, pagsisisi, o panghihinayang sa kanyang magandang

AVAYA ELARA DAWSON’S POVHabang patuloy na binabaybay ng Maybach ang madilim at maulang kalsada pabalik sa lungsod, nakatitig lang ako sa basang bintana. Rumaragasa ang napakaraming emosyon sa loob ng dibdib ko—mga emosyong hindi ko mapangalanan, hindi ko maipaliwanag, at lalong hindi ko gustong aminin sa sarili ko.Galit ako. Nandidiri ako sa ginawang pagtrato sa akin nina Damon at Ely. Dapat nga siguradong masaya ako ngayon dahil sa wakas, nagawa ko na ang gusto ko. Nabawasan na ang yabang ni Damon, naitapon na si Ely sa basurahan, at nadurog na ang kanilang mga plano. Nakuha ko na ang hustisyang matagal kong hinintay.Pero bakit ganito? Bakit sa kabila ng panalo ko, pakiramdam ko ay mas lalo lang akong nalunod at walang kapatak-patak na nakawala?Pumikit ako nang mariin habang muling pumapasok sa isip ko ang bawat salitang pinalabas ni Damien kanina.“You traded a pathetic boy for a monster. At hindi nagpapakawala ng huli ang halimaw na tulad ko.”Napakayabang. Napakagago."Huwag m

THIRD PERSON’S POVNaging mabilis ang paglipas ng gabi sa loob ng tahimik at eksklusibong penthouse ni Damien. Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng napakahabang panahon, nakatulog si Avaya nang walang takot, walang pag-aalinlangan, at walang iniisip na anumang panggaganti. Ang init ng katawan ni Damien na pumalibot sa kanya sa buong magdamag ay naging isang matibay na kublihan mula sa magulong mundong pinalabas niya sa Tagaytay.Nang dahan-dahang gumapang ang liwanag ng umaga sa malaking glass window ng silid, unt-unting iminulat ni Avaya ang kanyang mga mata.Inaasahan niyang mararamdaman ang mabigat na braso ng binata na nakapulupot sa kanyang baywang, ngunit kapag kapag dinala niya ang kanyang kamay sa tabi ng mattress, malamig at wala na roon si Damien.Bahagyang napa-upo si Avaya habang pilit na iniaayos ang kanyang gulu-gulong buhok. Naalala niya ang bawat detalye ng nagdaang gabi—ang pag-amin ni Damien, ang paghawak nito sa kanyang panga, at ang kakaibang pakiramdam ng segur