Todos os capítulos de Claiming His Abandoned Wife: Capítulo 21 - Capítulo 30

ELION ALCANTARA POV “At ikaw ang aking best man, Kuya…even though you’re the worst, most demonic man alive.” Marahas akong kinuwelyuhan ni Kuya. Mabilis na gumawa ng distansya ang dalawa naming katawan mula sa mga tao sa paligid. Napasinghap ang mga nanonood at mabilis na napaatras. Nang-uuyam ang kanyang mukha at halos sakalin ako sa higpit ng kanyang pagkakahawak sa aking kwelyo. Sa kabila n’on, ngumisi pa ako. . “Huwag kang umaasang mamahalin ka ni Vivienne,” bulong ni Kuya sa mukha ko, puno ng kumpiyansa ang kanyang boses. “Dahil hanggang sa kamatayan, ako lang ang mamahalin ng babaeng iyan. She did everything for me all these years. Hell, she even skipped her exam just to come to me when I told her to.” Nilabanan ko ang nakadilat sa sindak niyang mga mata. Naalala ko ang araw na iyon. It was only a bet to him but it shattered Vivi as she failed her subject because of it. “I don’t know what you offered just for her to marry you,” patuloy ni Leander habang pilit na p

“Shìt!” Napamura ako nang iapak ko ang mga paa sa sahig, agad na bumigay ang mga tuhod ko at pabalagbag na nadapa sa tabi ng kama. Nanginginig pa rin ang buo kong katawan dulot ng walang awat na pagkain sa akin ni Elion kagabi. Muling uminit ang mga pisngi ko. Mahina kong sinampal ang sarili para walain ang alaala ng mainit at mapangahas naming sandali. Huminga ako nang malalim, pinalamig ang nagbabagang pakiramdam, bago mabagal na humakbang palabas kwarto. Pagbaba, inaasahan kong makikita si Elion pero katahimikan lang ang sumalubong sa akin. Sumimangot ako at umirap. Siguradong nasa laot siya. Hindi ba pwedeng hintayin man lang niya akong magising? Pagkatapos ng nangyari kagabi? Nalipat ang tingin ko sa ibabaw ng lamesa. May pagkain doon at sulat. Note: Umalis ako para asikasuhin ang kasal natin. Babalik din ako sa hapon. Bahagyang napawi ang aking inis. Naupo at sinimulang kinain ang sinangag na kanyang hinanda. Nang matapos, lumabas ako ng bakuran at habang inu

Tumayo si Gio at nakakatakot na humakbang papalapit. Napaatrs ako, pero mabilis niyang nahawakan ang magkabilang kong braso at marahas na niyugyog. “Gumising ka, Vivienne! Itigil mo na 'yang katangahan mo, please lang!” Nanlilisik ang kanyang mga mata. “Stop clinging to Leander, who never loved you once!” “Bitawan mo ako, Gio! Isusumbong kita kay Elion!” sigaw ko habang pilit na kumakawala sa kanyang mahigpit na hawak. “Magsumbong ka!” Napapikit ako sa sobrang lakas ng sigaw niya. Lumilitaw ang ugat sa kanyang leeg. “Gusto mong malaman ang totoo, Vivienne?” dugtong niya, ang boses ay puno ng pagkadismaya. “Alam mo ba kung ano ang nangyayari ngayon kay Elion doon? He lied! He’s not okay. Binugbog siya ng sarili niyang ama!” Nasapo ko ang aking bibig at napapailing, habang mabilis na nagbabadya ang maiinit na luha. “At hindi mo man lang ‘yon napansin sa boses niya. Iyon ay dahil wala ka talagang pakialam sa kanya!” Patulak niya akong binitawan. Bumagsak ako sa sahig at humagu

Tumalikod si Elion, pero bago pa man siya makalayo nang husto ay humarang ako sa daraanan niya. “Wala kaming ginagawa! You misunderstood everything!” Pero nanatiling walang emosyon ang mukha niya sa kabila ng desperado kong paliwanag. Sa kanyang likuran, nahagip ng mga mata ko si Leander na natutuwa habang nakasandal sa pader. “Maniwala ka sa akin, Elion,” pagsusumamo ko, pilit na hinahawakan ang dalawa niyang kamay. “Wala talaga—” “No need to explain anymore. Kung wala, edi wala.” Pero hindi siya tunog naniniwala. Malamig at tuyo ang kanyang boses. “Bakit ka nandito?” Nasaktan ako sa uri ng boses niya. Walang lambing, walang pag-aalala. Para siya ang dating Elion noong nasa college pa lang kami—malamig, matigas, at walang pakialam sa akin. Linunok ko ang bara sa lalamunan. “Gio told me the truth.” Tumiim ang bagang ni Elion at bahagyang umiwas ng tingin. “Let me check you.” Tumingkayad ako para suriin ang kanyang mukha. Nang walang makitang pasa, marahas kong itinaas

I walked full of confidence, nanlalambing na ikinawit ang kamay sa braso ni Elion na ikinagulat niya. “Ikakasal na tayo, Elion.” Nilipat ko ang tingin sa babae na gulat ngayon. Nakataas ang kilay ko. “Hindi mo dapat hinahayaang landiin ka ng isang higad.”Halatang na-offend sa narinig. “Vivienne,” sita ni Elion. Naestatwa ako. Vivienne. Hindi Vivi? Kumirot ang puso ko. Ang pagtawag niya sa akin gamit ang buo kong pangalan ay parang pader na itinayo niya sa pagitan namin. “Customer siya, kaya respetuhin mo,” pagtatanggol dito ni Elion. Ngumisi ang babae. Itinago ko namana ng sakit. Oo, alam kong galit siya sa’kin, pero kailangan ba talaga niya akong ipahiya? “Umupo ka muna dun sa kahoy, pero matatagalan pa ako dito. Pwede ka namang maunang umuwi,” utos niya nang hindi manlang ako nililingon. Napipilitan akong tumango at naupo sa malaking kahoy na pwedeng gawing upuan. Pinanood ko si Elion na patuloy na nakikipag-usap sa babae at nagtatawanan sila. He let the girl flirt with him.