Todos os capítulos de Claiming His Abandoned Wife: Capítulo 31 - Capítulo 40

Sumalampak ako sa damuhan at malakas na humagulgol. Ang limang ginang ay mabilis na lumapit, pinalibutan nila ako, at niyakap nang mahigpit habang umiiyak din. “Malalagot talaga sa akin ang batang 'yun!” “Sa bahay ka uuwi, Vivi. Paparusahan natin 'yang si Elion!” “Hindi ka niya makikita ng isang taon! Kahit anino mo man lang!” Sa gitna ng sakit ay gusto kong matawa sa pinagsasabi nila. Kahit papaano ay gumaan ang loob ko dahil may mga tao akong masasandalan, may mga taong handang sumabay sa akin sa pag-iyak, mga taong ako ang kinakampihan. Patuloy kami sa pag-iyak nang biglang humangin nang napakalakas at halos sirain nito ang venue ng kasal, nililipad ang mga bulaklak at ibang designs. Hawak din ng mga babae ang dresses nila. Patuloy kami sa pag-iyak nang biglang humangin nang napakalakas at halos sirain nito ang venue ng kasal. Ang mga nakasabit na white linen at silk drapes ay nagliparan, napupunit na mga sanga. Ang maalikabok na lupa ay pinalipad ng hangin at hawak ng mga ba

Isang ungol ng kaba ang kumawala sa akin nang dahan-dahan niyang itulak ang kanyang ari papasok, nanlaki ang mga mata ko at napahawak nang mahigpit sa kumot. Ang sakit. Binubutas nito ang loob ko "Aray! Elion, stop! Masakit!" hikbi ko at pinalo ang braso niyang nakahawak sa baywang ko. Huminto siya. Ang kanyang dibdib ay humahaplos sa likod ko, ramdam ko ang kanyang pagpigil. "Shhh, Vivi. I'm sorry. I'm sorry," bulong niya habang hinahaplos ang likuran ko. “Tutuloy ulit ako.” Isang malalim at mabagal na tulak ang muling ginawa niya. Isang malakas na hiyaw ang kumawala sa akin habang nararamdaman ko ang pagpunit ng pagkabirhen ko. Ang hiyas ko ay tila napupunit sa sobrang laki at haba ng ari niya. Humagulhol na ako. "Sobrang laki... Elion, hindi ko kaya... a-aray!" Ganito pala ito kasakit sa una. Parang ayaw ko ng gawin ulit. "Konting tiis lang, Vivi. I’m almost there. A few more inches.” Almost there? Still more inches? Perong punong-puno na ako. Paano pa siya magkakasy

Napatakip ako nang bibig nang makita ang ari niyang malaki, mahaba at tayong-tayo. Hindi ako makapaniwalang nagkasya sa akin ‘to? Paano niya naman napagkasya sa loob ko ‘to? Pero teka, bakit ba tayong-tayo siya? Ganito ba ang mga ari ng lalake, tumatayo talaga? Ang nanginginig kong kamay ay dahan-dahang lumapit para hawakan ito. Umawang ang labi ko nang sapuhin ito ng mga kamay, ramdam ko ang pintig nito. "Hmmm..." ung*l ni Elion.Lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Kabado ngunit sabik, inilapit ko ang bibig ko at mabagal na dinilaan ang dulo. Napakislot siya, ang kanyang balakang ay bahagyang tumulak pasulong, at ang kanyang ari ay lalong tumigas at lumaki sa paningin ko."Aahh!! Ganyan nga, Vivi," Nanigas ako. Vivi? Gising ba siya?Sinuri ko ang kanyang mukha. Nakakunot ang kanyang noo, umaawang ang labi at nakapikit nang mariin. Hindi naman siya mukhang gising. "Bahala na," bulong ko. "Gising man siya o hindi, nagugustuhan niya naman ang ginagawa ko."Muli kong dinilaan ang ka

Sa kabila ng matinding panghihina ng katawan, sinikap kong tumayo. Puno ng luha ang mga mata ko nang sugurin siya at pinaghahampas ang kanyang dibdib—ang dibdib na kanina lang ay pinaghuhugutan ko ng lakas habang inuung*l ang pangalan niya sa sarap. “Traydor ka!” humahagulhol. “Traydor ka, Elion! Pinagkatiwalaan kita!”Hinawakan niya nang mahigpit ang parehong kong pukso. Magkasalubong ang kanyang mga kilay at malamig pa sa gabi ang mga matang nakatitig sa akin. “Traydor? Bakit? Ano ba ang ginawa ko sayo, Vivienne?”Lumayo ako. “Anong ginawa mo?” suminghal ako. “Bakit ka nakikipag-usap kay Leander nang ganitong oras?! Anong pinaplano niyo sa akin, Elion? Bakit mo ginagawa 'to?!”Pinagkatiwalaan ko siya. Sumama ako sa kanya rito sa Camiguin para magsimula ng bagong buhay dahil akala ko ay iniligtas niya ako. Akala ko siya ang nag-iisang kakampi ko nang talikuran ako ng buong mundo, pero bakit nakikipag-ugnayan siya ngayon sa taong sumira sa akin? “Wala kaming pinaplano,” malamig at

Dumagundong ang kaba sa dibdib ko habang mabilis na tumatakbo. Ang mas nakakainis pa, wala manlang tumutulong. Dahil hindi ko magawang makatakbo nang mas mabilis dahil sa pananakit ng mga paa, nagawa niya akong mahabol. Ang magaspang niyang kamay ay hinaklit ako sa pulsuhan. Napasigaw ako, pilit hinihila ang kamay ko mula sa mahigpit niyang hawak. “Let go or I will report you!” Humahangos at nanginginig ang buong katawan ko sa takot at galit. Humalakhak siya “Report? Tumutulong lang naman ako, wala namang mali sa ginagawa ko.” “Eh sa ayoko nga! Bitaw! Ano ba?!” Napaigik ako sa matinding sakit nang mas higpitan niya ang pagkakahawak. Tiyak na mamamasa ito “Bakit ba ang arte mo, miss?” “Nasasaktan na ako! Bitaw!” Sa gitna nang pagpupumiglas ko, isang traysikel ang huminto sa tapat namin. Nabuhayan ako nang loob nang makita si Aling Merced, mabilis itong bumaba at galit na galit. “Hoy! Anong ginagawa mo kay Vivi?!” “Aling Merced! Tulungan niyo po ako!” halos maiyak ako.