All Chapters of Claiming His Abandoned Wife: Chapter 1 - Chapter 10

“Vivienne filed for divorce.” Ang boses ni Mr. Fajardo mula sa kabilang linya ay parang malamig na hanging tumagos sa buong kwarto ko. Isang malakas at mabigat na palad ang humalik sa pisngi ko dahil doon. Sa lakas ng sampal ni Dad ay napaupo ako sa gilid ng kama. Para akong namingi. Napahawak sa mahapding pisngi, habang mabilis na nangilid ang panibagong batis ng mga luha. Pero ang sakit ng mukha ko ay walang-wala kumpara sa matinding kirot na sumasaksak sa puso ko. Nag-angat ako ng tingin sa pintuan. Nakatayo roon si Mom. Walang ni katiting na awa sa kaniyang mga mata. Galit, pagkadismaya, at pag-alipusta lang ang nakaguhit sa kaniyang mukha. Sa loob ko, may pait akong natawa. Kung itrato nila ako ngayon, parang hindi nila ako tunay na anak. Alam nila ang rason kung bakit ako nakipag-divorce, pero imbes na kaawaan, imbes sa asawa ko magalit, ako pa rin ang lumabas na masama. "Emilio, wala ‘yan.” Pilit na tumawa si Papa, halata ang kaba sa boses niya. “Hindi lang nag-iisip si

Dinala niya ako sa isang mamahaling hotel. Isang room na lang ang natitira pero may dalawang kama naman kaya tumuloy na kami. Pagod na rin kasi siya dahil mahaba pa ang binyahe niya. Pinauna niya akong maligo at nag-order ng pagkain. Habang bumabagsak ang tubig mula sa shower sa aking mukha, tahimik akong umiiyak. Sirang plaka na naglaro sa utak ko ang mga sinabi ng mga magulang, na tumigil lang nang makarinig ng katok. “The food is here,” anunsiyo niya. Mabilis kong tinapos ang pagligo at siya ang sumunod. And still, habang kumakain at dahil mag-isa ay muli akong umiyak. Mula kahapon pa ako umiiyak, pero hindi manlang naubos ang mga luha ko. Ramdam ko na ang hapdi ng mga mata pero hindi ko mapigilan. At nahuli niya akong ganon nang lumabas siya, habang pinupunasan ng towel ang buhok. Mabilis kong tinuyo ang mukha at tumikhim. Hindi niya naman iyon pinuna na naupo sa aking tapat at mayabang na ibinalandara ang magandang katawan. Nabulunan ako at pinamulahan. He has eight pack

Nagising ako sa loob ng hospital. Akala ko mag-isa lang ako pero nang bumangon ay nakita si Elion na natutulog sa may kaliitang couch, pinagsiksikan niya ang matangkad at maskuladong katawan at halatang nilalamig. Tulak ang stand ng IV drip, kinumutan ko siya at napangiti nang marinig ang mahina niyang paghilik. Sumukot ako at tinabing ang buhok niyang nakaharang sa kanyang guwapong mukha. After that kiss under the rain, I lost my consciousness and ended up here. Kahit sa pagtulog, bakas pa rin ang matalas niyang aura, tumatagpo ang makapal ng mga kilay. He was scary before, but I unexpectedly found warmth and comfort from him. Bumaba ang tingin ko sa mapula niyang labi. Sariwa pa sa alaala ko ang halik na iyon. It was my first kiss that I reserved for Leander, a kiss I longed for from my ex-husband, wondering how it feels to be kissed with such raw passion and possessiveness. Kinagat ko ang pang-ibabang labi nang makaramdam ng pananabik sa labi niya, gusto kong mahalikan niya ul

“Sleep, ipaghahanda lang kita ng pagkain,” kanyang usal bago lumabas ng kuwarto.Sleep? Gusto niya akong matulog? Sa tingin niya magagawa kong makatulog matapos ang ginawa niya? Wala na bang kahihiyang natitira sa kanya? Paano ako nito lalabas? Bumangon ako at ginulo ang buhok. Kapagkuwan ay nilibot ang tingin sa kabuuan ng silid. Ang simple, cheap minimalist ang atake. Halos lahat ay gawa sa kahoy. This is far from my room. Walang walk-in closet, walang bathroom at electric fan lang, hindi air-conditioned. Pait akong suminghal. At ito na ngayon ang magiging buhay ko? Saan ba napupunta ang pera niya mula sa karera at modeling? Ni hindi man lang makapagpagawa ng maayos na bahay. Sa Manila naman nagawa niyang mag-check in sa mamahaling hotel, ang mahal din ng kotse. Pabagsak akong nahiga sa kama at agad napangiwi nang maramdaman ang manipis na kutson. Hindi man komportable sa hinihigaan ay dinalaw pa rin ako ng antok. Nagising akong basa ng pawis at nanlalagkit ang balat. Alas tres

Agad akong lumayo sa kaniya habang nakasimangot, mabilis kong kinuha ang ilang hibla ng aking buhok at inamoy. “Ilang araw ka na bang hindi naliligo?” tanong niya sabay pakawala ng isang malakas na tawa nang salubungin ko siya ng masamang tingin.Ikaapat na araw na rin siguro ngayon. “I’ll boil water. Finish your food at maligo ka pagkatapos.”Agad siyang lumabas ng kuwarto. Nakasimangot ko uling inamoy ang buhok at bahagyang ngumiwi dahil may kakaiba na nga itong amoy. Nakakahiya! Paano ko nagagawang yakapin siya nang ganoon gayong hindi pa pala ako nakakaligo?Pagpasok ko sa banyo, lalo akong napasimangot. Walang gripo, walang bathtub, at walang skincare. Tanging dalawang malaking balde at isang tabo lang ang naroon at cheap na sabon. “About my bed... wala ka na bang extra foam? Ang sakit kasi ng likod ko. At saka extra fan na rin,” request ko habang hinahaluan niya ng mainit na tubig ang dalawang balde.Bumagsak ang kaniyang mga balikat at tinitigan ako nang may halong panggigig