บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก: บทที่ 101 - บทที่ 110

รุ่งเช้าวันใหม่มาเยือน ท่านเสนาบดีจางเหว่ยถิงเรียกหาบุตรสาวแต่เช้าตรู่ เพื่อพูดคุยเรื่องงานอภิเษกของนางกับองค์รัชทายาทเทียนเผิง ภายในห้องอาหาร “ท่านพ่อเรียกลูกมาแต่เช้า มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ” เฟยหลิงนั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้ แม้ข้าวในถ้วยจะอยู่ตรงหน้า แต่นางกลับแทบไม่กล้าตักเข้าปาก รู้สึกประ

หลังจากกำหนดวันอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทเทียนเผิงกับคุณหนูจางเฟยหลิงแล้ว ทางราชวงศ์ก็ส่งสินสอดทองหมั้นมายังจวนเสนาบดีจางเหว่ยถิงยาวเป็นหางว่าว ข่าวเรื่องสินสอดจำนวนมหาศาล รวมถึงความโปรดปรานที่องค์รัชทายาทมีต่อคุณหนูจางเฟยหลิง แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง จนสตรีจากตระกูลต่าง ๆ พากันอิจฉาไม่น้อย ส่วนเ

การเป็นสะใภ้ของราชวงศ์ไม่ใช่เรื่องง่าย ในแต่ละวันเฟยหลิงต้องเข้าวังเพื่อเรียนรู้ขนบธรรมเนียม กฎข้อห้าม รวมถึงการดูแลตำหนักบูรพา ในฐานะนายหญิงผู้จะต้องดูแลสตรีน้อยใหญ่ในวังหลังต่อไป ถึงนางจะเป็นบุตรสาวขุนนางชั้นสูง แต่เมื่อกำลังจะก้าวเข้าสู่ราชวงศ์ นางก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎทุกประการ ร่างงามเดินตาม

ตำหนักบูรพากว้างใหญ่กลับเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ทว่าภายในห้องบรรทมส่วนพระองค์ขององค์รัชทายาทกลับร้อนระอุด้วยเพลิงพิศวาสอันเร่าร้อน บนเตียงนอนหนานุ่ม สองร่างกอดก่ายแนบชิดจนแทบหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน “อืม… องค์รัชทายาท คำปลอบโยนของพระองค์ช่างอันตรายต่อหัวใจหม่อมฉันเหลือเกินเพคะ” เทียนเผิงชะงัก ชา

“หืม…ว่ามาสิ” “หม่อมฉันอยากไปเดินเที่ยว พาหม่อมฉันไปหน่อยสิ” “ได้สิ เรื่องแค่นี้เอง” เทียนเผิงยิ้มรับอย่างตามใจ “อ้าว…หลิงหลิง เจ้าจะไปแล้วหรือ” เย่วชิงเอ่ยขึ้นทันที เพราะเกรงว่าสหายจะทิ้งนางไว้เพียงลำพัง “เดี๋ยวข้ามา เจ้านั่งคุยเป็นเพื่อนท่านโหวต่อเถอะ หากอยากไปเดินเล่นก็ชวนท่านโหวไปเป็นเ