นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

ความอิจฉาริษยาของสตรีนั้นช่างน่ากลัวและซับซ้อนยิ่งนัก เมื่อความริษยาเข้าครอบงำ ต่อให้ต้องแลกด้วยสิ่งใด บางคนก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตนต้องการ ผู่เย่วนั่งอยู่หน้าโต๊ะ ก่อนค่อย ๆ เขียนจดหมายขึ้นมาสองฉบับ ฉบับหนึ่งส่งไปยังจวนแม่ทัพหลิวหยาง อีกฉบับส่งไปยังจวนของเฟยหลิง ทว่างานนี้จ

โรงเตี๊ยมฉิวเฟิ่ง ชั้นสอง ห้องที่สามตามที่ระบุไว้ในจดหมาย แม่ทัพหลิวหยางเดินทางมาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย เสี่ยวเอ้อเห็นเขาก็รีบพาเข้ามายังห้องนัดหมายทันที เมื่อเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องกลับว่างเปล่า หลิวหยางกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนเดินสำรวจภายในห้องเงียบ ๆ เผื่อมีสิ่งใดผิดปกติทว่าไม่นาน

หลังกลับจากโรงเตี๊ยม เฟยหลิงก็นั่งครุ่นคิดถึงเรื่องวุ่นวายทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตกลงแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพราะนิยายเล่มนั้นเปลี่ยนแปลงจนยุ่งเหยิงไปหมด หรือแท้จริงแล้วทุกอย่างเป็นเพียงนิสัยและความคิดของผู่เย่วกันแน่? ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว “โอ๊ย… ปวดหัวยิ่งนัก ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน” สุดท้ายนางก็เลิก

จวนสกุลเฉิน ทหารองครักษ์ขององค์รัชทายาทเทียนเผิงมาถึงจวนสกุลเฉินตั้งแต่เช้า เพื่อจับกุมคุณหนูเฉินผู่เย่วในข้อหาใส่ร้ายว่าที่ไท่จื่อเฟยและคิดหลอกลวงเบื้องสูง “ท่านพ่อเจ้าคะ! ช่วยลูกด้วย ลูกไม่ได้ทำ!” ผู่เย่วร้องไห้พลางกอดขาบิดาเอาไว้แน่น นางดิ้นรนไม่ยอมให้ทหารเข้ามาควบคุมตัวโดยง่าย แต่ใต้เท้า

จวนสกุลหลี่ของแม่ทัพหลิวหยาง ภายในเรือนของแม่ทัพหลิวหยาง มู่ไป๋ บ่าวคนสนิท ยืนมองเจ้านายของตนด้วยสายตาเวทนา “อึก... อึก...” หลิวหยางยกสุราขึ้นดื่มรวดเดียว ก่อนวางจอกลงบนโต๊ะ “มู่ไป๋... ไปเอาสุรามาให้ข้าอีก” “ขอรับ” มู่ไป๋รับคำแล้วรีบออกไป หลิวหยางเคยคิดว่าเวลาที่ผ่านมาจะช่วยให้เขาลืมเฟ