บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก: บทที่ 211 - บทที่ 217

“ได้…ในเมื่อเจ้าอยากตายไปพร้อมกับมนุษย์หน้าโง่พวกนี้ ข้าจะจัดให้เจ้าเอง!” เสียงคำรามของปีศาจเฒ่าจู่เสียนก้องสะท้านราวฟ้าผ่าลงกลางสำนัก พลังปีศาจสีดำทะมึนแผ่ซ่านออกมาราวพายุคลั่ง กลิ่นคาวเลือดและความตายปกคลุมทุกลมหายใจ “เจิ้นหยาง…ข้าจะปกป้องเจ้าเอง” เสียงของเฟิ่งจิ่วสั่นพร่า แต่แววตากลับมั่นคงเกิน

ราชวงศ์ซางยังคงรุ่งโรจน์ งดงาม และมั่นคงราวไม่เคยมีสิ่งใดสั่นคลอน หากมีเพียงหัวใจของชายผู้หนึ่ง…ที่กาลเวลาไม่อาจย้อนคืนให้เป็นดังเดิมได้อีก ห้าปีผ่านพ้นไป นับจากวันที่เจิ้นหยางสูญเสียภรรยารักไปตลอดกาล เหตุการณ์อันเจ็บปวดนั้นมิได้ทำให้เขาล่มสลาย หากกลับหล่อหลอมให้หัวใจแข็งแกร่งดั่งหินผา ความรักที่เ

“จริง…จริงๆ ใช่หรือไม่” “ไม่ใช่ความฝันใช่ไหมพี่สะใภ้” เฟิ่งจิ่วยิ้มทั้งน้ำตา พยักหน้าเบาๆ อย่างมั่นคง เจิ้นหยางมองภาพนั้น หัวเราะเบาๆ ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยม รอยยิ้มที่หายไปจากจวนหลังนี้ บัดนี้ได้หวนกลับมาอีกครั้ง เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ แทนที่ความเงียบเหงาที่เคยกัดกินหัวใจทุกคน และเมื่อถึงเวลาอ

คราวนี้เจิ้นหยางช่างเป็นสามีผู้อ่อนโยนกว่าค่ำคืนไหนๆ เขาค่อยๆถอดอาภรณ์สีขาวนวลออกจากเรือนร่างขาวผ่องน่าสัมผัสของเฟิ่งจิ่วอย่างแผ่วเบา ราวกับนางคือสมบัติล้ำค่าที่สุดของเขา เมื่อเรือนร่างอันเย้ายวนไร้ซึ้งสิ่งใดปกปิด ผิวพรรณอันขาวดั่งหิมะช่างยั่วยวนใจของเขาเหลือเกิน เจิ้นหยางสัมผัสลูบไล้ตามผิวพรรณเนีย