นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก

เสียง ปัง! ดังลั่นในห้องเงียบงัน โทรศัพท์ถูกโยนลงบนเตียงอย่างหงุดหงิด ฟู่เยียนหลิงเพิ่งอ่านนิยายจีนโบราณ รักลิขิตสวรรค์ จบ และโมโหกับนางร้ายจนแทบอยากเข้าไปเขย่าตัว องค์หญิงใหญ่ ฟู่เยียนหลัว หลงรักองค์ชายเชลย เซี่ยหรงเฉิน จนจับเขามาขังไว้ในตำหนัก บังคับให้เป็นชายบำเรอ ทั้งดูหมิ่นและทำร้ายเขา สุดท้ายเขากลับคืนสู่แคว้นเทียนเซิ่ง ขึ้นครองบัลลังก์ และสั่งประหารนางเป็นคนแรก “ถ้าเป็นฉันนะ จะไม่ไปยุ่งกับพระเอกจอมโหดแบบนั้นเด็ดขาด!” ฟู่เยียนหลิงบ่น ก่อนเสียบสายชาร์จโทรศัพท์ที่แบตเหลือเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ เปรี๊ยะ! กระแสไฟฟ้าพุ่งผ่านร่าง โลกทั้งใบมืดดับลงทันที … เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางเห็นเพดานไม้แกะสลักมังกรทอง และได้ยินเสียงเย็นเยียบของบุรุษผู้หนึ่ง “สักวันข้าจะฆ่าเจ้า” ฟู่เยียนหลิงชะงัก เมื่อพบว่าตนกำลังนั่งคร่อมชายหนุ่มรูปงามที่มองนางด้วยแววตาเกลียดชัง และเมื่อหันไปเห็นเงาสะท้อนในกระจก นางก็แทบหยุดหายใจ ใบหน้านั้นคือ ฟู่เยียนหลัว นางร้ายในนิยาย ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ตอนนี้องค์ชายเชลยกำลังอยู่ใต้ร่างของนางพอดี “ไม่! แบบนี้ฉันต้องตายแน่!” นางรีบโยนแส้ทิ้ง ลุกพรวดจากเตียง แล้วตั้งปณิธานทันที พระเอกจะคืนให้นางเอก