Todos os capítulos de สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ: Capítulo 11 - Capítulo 20

บริเวณโถงหน้าลิฟต์ของโรงพยาบาล ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เฉินเยี่ยนเหิงก็พุ่งออกมา โดยมีจ้าวหมิงฟู่เดินตามหลังมาติด ๆพอเขาเงยหน้าขึ้น ก็มองเห็นกลุ่มคนยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องผ่าตัด บรรยากาศอึดอัด ตรึงเครียด และตกอยู่ในความเงียบสงัดในระหว่างทางมา เขาได้ฟังเฮ่อเจียหลี่เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังแล้วรอบหนึ่งเขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะหยุดลงที่ร่างของถังหนิง เขาสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อเห็นช่วงเอวคอดกิ่วที่เผยออกมา สีหน้าภายนอกก็ยังคงสงบนิ่งและเรียบเฉยตามเดิมรอจนกระทั่งเสียงของเครื่องติดตามสัญญาณชีพดังอย่างสม่ำเสมอเข้ามาแทนที่เสียงสัญญาณเตือนดังแหลมเมื่อครู่ แพทย์ก็เดินออกมาจากห้องผู้ป่วยพร้อมกล่าวว่า “ช่วยชีวิตสำเร็จแล้วครับ อาการบาดเจ็บที่กะโหลกศีรษะได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้ว”ทุกคนต่างถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกจากนั้นเฮ่อเจียหลี่ถึงได้เริ่มคิดบัญชีกับถังหนิง “เธอตั้งใจฆ่าคน! เตรียมตัวติดคุกได้เลย”เจียงหนานขาอ่อนแรงขึ้นมาทันที จนต้องยืนพิงกำแพง เธอขบฟันแน่น และเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “มันเป็นอุบัติเหตุ! จะเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาได้ยังไง!”ใบหน้าของถังหนิงซีดเผือด ในใจเต็ม

เฉินเยี่ยนเหิงจ้องมองแผ่นหลังของถังหนิงที่เดินจากไปโดยไม่เอ่ยคำใดกลุ่มเพื่อนที่อยู่ด้านหลังเขาเอ่ยขึ้นว่า “หลี่เค่อ เธอจะไปขอโทษทำไม เธอเป็นเพื่อนกับเสี่ยวจือมาตั้งสิบปี พอได้ยินถังหนิงพูดคำก็คนพิการ สองคำก็คนพิการ แค่ตบหน้ายัยนั่น ถือว่าปรานีมากแล้วนะ”หลี่เค่อเห็นเฉินเยี่ยนเหิงเอาแต่จ้องมองแผ่นหลังของถังหนิงไม่ละสายตา จึงขมวดคิ้วแน่น “ถังหนิงโกรธจนไม่ยอมกลับมาอีกหรือเปล่าคะ? หรือว่าฉันควรจะไปอธิบายให้เธอฟังดีว่า การแสดงครั้งนี้เดิมทีเป็นผลงานที่ฉันกับเสี่ยวจือร่วมกันออกแบบและกำกับขึ้นมา เสี่ยวจือเองก็แค่อยากทำความฝันสุดท้ายของพวกเราให้สำเร็จ ไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอเลย”เฉินเยี่ยนเหิงยังคงมีท่าทีเย็นชา “ไม่ต้อง”“หลี่เค่อ เธอไม่ต้องไปเป็นห่วงถังหนิงหรอก ยัยนั่นไล่ยังไงก็ไม่ยอมไปไหน ตอนนั้นแค่พี่เยี่ยนออกปากประโยคเดียวว่าเธอเหมาะกับการเต้นรำ เธอก็ตังใจฝึกซ้อมมาตั้งสิบปี สิบปีมานี้ไม่เคยมีความคิดที่จะถอนตัวเลยสักครั้ง ถ้าจะให้เลิกเต้นจริง ๆ นั่นก็เท่ากับว่าไม่ต้องการพี่เยี่ยนแล้ว แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?”พวกเขาต่างไม่เชื่อว่าถังหนิงจะยอมทิ้งการเต้นรำไป“จริงด้วย เดี๋ยวถังหนิงก็ยอมกล

แพทย์ห้องฉุกเฉินตรวจอาการอย่างรวดเร็วก่อนจะถอดหูฟังออก แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเครียดขรึมและเร่งร้อน “เสียเลือดมากเกินไป อาการในสมองยังไม่แน่ชัด เตรียมการผ่าตัดด่วน!”หัวหน้าพยาบาลรีบเดินเร็วเข้ามา น้ำเสียงสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก “ห้องผ่าตัดเต็มหมดแล้วค่ะ ทำการผ่าตัดด่วนไม่ได้ ทางเดียวคือต้องรีบจัดเฮลิคอปเตอร์เพื่อส่งผู้ป่วยไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลอื่นทันทีค่ะ!”แพทย์หน้าเสียลงทันใด พยายามกดเสียงให้ต่ำที่สุด “รีบจัดเฮลิคอปเตอร์เพื่อส่งผู้ป่วยไปรักษาเดี๋ยวนี้!”ถังหนิงยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจเหมือนถูกบีบเค้นอย่างรุนแรง หวาดกลัวจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว นิ้วมือก็กำลังสั่นระริกหัวหน้าพยาบาลรีบรายงานไปยังแผนกบริหารการแพทย์ของโรงพยาบาลเพื่อเริ่มขั้นตอนการส่งตัวผู้ป่วยฉุกเฉินทางอากาศเมื่อถึงดาดฟ้าอาคาร ทีมแพทย์และพยาบาลก็รีบเข็นเตียงคนไข้พุ่งตรงออกไปทันทีถังหนิงวิ่งตามไปติด ๆ ขาสองข้างอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ ในใจได้แต่สวดมนต์ภาวนา: คุณตาคะ คุณตาต้องไม่เป็นไรนะ ต้องปลอดภัยกลับมานะ ต่อให้ต้องใช้เงินมากแค่ไหน หนูก็จะซื้อบ้านเก่ากลับคืนมาให้ได้ คุณตาต้องอดทนไว้นะคะ ต้อง...ทว่าในจังหวะที่เฮลิคอป

น้ำเสียงของเธอแหบแห้ง “ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณอีกแล้ว หย่ากันเลยเถอะ”ซือเจ๋อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ขยับริมฝีปากทำท่าเหมือนจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา“ถังหนิง การหย่าไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เธออย่าเอะอะก็ยกเรื่องหย่าขึ้นมาพูดเวลาเจอเรื่องอะไรนิดหน่อยได้ไหม” เขาดูเหมือนยังคิดว่าเธอพูดเรื่องหย่าเพราะแค่กำลังใช้อารมณ์ชั่ววูบถังหนิงจ้องหน้าเขาตรง ๆ “เรื่องนิดหน่อยเหรอ นี่แค่เรื่องนิดหน่อยเหรอ!”เธอปัดน้ำตาบนใบหน้าออก “ใช่! สำหรับประธานเฉินแล้ว คุณตาของฉันจะตายไปแล้ว แล้วมันจะยังไงล่ะ เพราะยังไงคนที่ตายก็ไม่ใช่คุณตาของคุณ!”“ถังหนิง” น้ำเสียงอันเย็นชาของเขาแฝงไปด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดถังหนิงชะงักไป นึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงยอมหยุดปาก เธอพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าไร้เรี่ยวแรงว่า “คุณกลับไปเถอะ อย่ามาที่นี่อีก เตรียมสัญญาหย่าไว้ให้พร้อม ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ขอแค่ให้อู๋เหลียงมาทำการผ่าตัดให้คุณยายของฉันก็พอ”เธอไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวเขามานานแล้วคนที่เธอเสียใจก็คือคุณตาของเธอ คุณตาเดิมทีสามารถ...“เธอจะขอหย่ากับฉันในสภาพแบบนี้น่ะเหรอ แล้วจะให้คนอื่นมองตระกูลเฉินยังไง” น้ำเสียงของชายหนุ

เฉินฝูเซิงมองเหอฉีอีกแวบหนึ่ง พอได้ยินอีกฝ่ายทักทายตนว่าคุณอาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะหันมามองถังหนิง “ปกติก็รู้จักเอาใจใส่เยี่ยนเหิงให้มาก ๆ หน่อย จะมาเสียเวลาทำเรื่องไร้สาระพวกนี้ทำไม”พูดจบ เขาก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับอู๋เหลียง เขาไม่เคยเห็นถังหนิงอยู่ในสายตาอยู่แล้วเหอฉียืนตกตะลึงงันไปเลย “เขา... พูดกับเธอแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ กิริยาแย่ขนาดนี้ ต่อให้เป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่ควรทำตัวอยู่เหนือเหตุผลแบบนี้มั้ง”เธอสั่นหัวเบา ๆ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ต้องไปสนใจเขา กินข้าวกันเถอะ”เธอไม่ได้เก็บคำพูดของเฉินฝูเซิงมาใส่ใจแม้แต่น้อย ในหัวเอาแต่คิดถึงเรื่องของคุณยายเสียมากกว่าอู๋เหลียงก็น่าจะยอมตกลงเพราะเห็นแก่หน้าเฉินฝูเซิงใช่ไหมนะหลังรับประทานมื้ออาหารเสร็จ ถังหนิงสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเหอฉีดูตัดใจแยกจากเธอไม่ลง เธอครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกไปว่า “รุ่นพี่เหอคะ ขอบคุณนะคะที่ชวนฉันเข้าร่วมครั้งนี้ แต่มีบางเรื่องที่ฉันต้องพูดให้ชัดเจนก่อน ฉัน...”“ฉันรู้แล้ว เธอไม่ได้คิดจะพัฒนาความสัมพันธ์กับฉันไปมากกว่านี้ใช่ไหมล่ะ” เขายิ้มออกมา “เธอไม่ต้องกังวลเรื