Todos os capítulos de ลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ: Capítulo 11 - Capítulo 19

ตอนที่ 11 อยากรับผิดชอบ หลังอาหารมื้อเย็นเสร็จ อคิณ ก็ขึ้นห้องนอนของตัวเองเพื่อจัดการธุระส่วนตัว ด้วยวันนี้เหนื่อยล้ามาทั้งวัน จนอยากจะล้มตัวลงนอนบนเตียงใหญ่ที่คุ้นเคยที่นอนมาตั้งแต่เด็ก ทว่าเมื่อเดินออกจากห้องน้ำมีเพียงผ้าขนหนูที่พันกายไว้ เสียงมือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มหรี่ตามองเล็กน้อยเมื่อเห็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย ด้วยปกติแล้วจะไม่มีใครมีเบอร์นี้ของเขาและกล้าโทรมาในเวลานี้แต่เมื่อนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา ชายหนุ่มก็กดรับสาย“คิณครับ”(คุณทำบ้าอะไร! โอนเงินค่าแกงสองถุงมาตั้งสองแสน)เสียงหวานที่เอ่ยอย่างขุ่นเคืองจาปลายสายนั้น ทำให้มุมปากของ อคิณ ยกโค้งขึ้น ด้วยรู้ว่ายังไงเธอต้องหาทางโทรมาหาเขาแน่ หลังสแกนจ่ายเงินแล้ว เขาจึงวางนามบัตรตัวเองทิ้งไว้เบอร์ที่โทรมาก็คงเป็นเบอร์เธอด้วยซินะว่าแล้วก็เขาเลื่อนดูและกดเซฟทันที“รู้ได้ไงว่าเป็นเงินฉัน อาจเป็นเงินคนอื่นก็ได้”อคิณ เพิ่งจะรู้ตัวว่านอกจากการได้พูดคุยกอดหอมกับหนูมังกรแล้ว การได้ยั่วอารมณ์เมษา มันทำให้เขาเริ่มจะอารมณ์ดีและมีความสุข ด้วยนานเท่าไหร่ เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันที่เขาไม่ได้ยิ้มแย้มและอารมณ์ดีแบบนี้เส

ตอนที่ 13 สัมผัสที่ผ่าวร้อน“ฉันเป็นห่วงเธอกับลูก”เมษา ไม่แน่ใจว่าประโยคแสนอ่อนโยนที่ได้ยินจากใบหน้าหล่อเหลาราวพระเจ้าสร้างตรงหน้าเป็นความจริงหรือฝันกันแน่ หรืออาจจะเป็นเพราะพิษไข้รุมเร้าจนเธอรู้สึกหูอื้อตาลาย เหมือนโลกจะหมุนคว้าง นี่ถ้าไม่ติดว่าสั่งอาหารและผลไม้ไว้ให้ลูก เธอก็คงจะไม่เดินลงมาด้านล่างแต่ไม่ทันจะคิดอะไรให้ฟุ้งซ่านมากกว่านั้นร่างของเธอก็เหมือนจะทรงตัวไม่อยู่ จนถุงอาหารในมือเหมือนกำลังจะร่วงลงสู่พื้น เมื่อโลกเริ่มหมุนเคว้งมากขึ้น ก่อนที่ร่างหนาของคนตรงหน้าจะปราดเข้ามาใกล้ วงแขนแข็งแรงนั้นโอบประคองกอดด้านหลังเธอไว้หน้าสวยของหญิงสาวซุกยังแผงอกแข็งแรง พลันกลิ่นกายที่คุ้นชินก็โชยเข้ามาแตะจมูก เธอจำกลิ่นน้ำหอมสะอาดของเขาได้ ต่อให้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเท่าใด กลิ่นและสัมผัสของเขายังคงตราตรึงอยู่ในโสตประสาทของเธอเสมอ“เมย์!”อคิณ ตระหนกเล็กน้อย เมื่อมองหน้าหวานของคนในอ้อมแขน มือหนาอีกข้างของเขาแตะยังหน้าผากเธอรับรู้ว่าเธอตัวร้อนจี๋ “ชิบ!! ตัวร้อนขนาดนี้ ยังไม่แอดมิดอีก มึง!!ไอ้หมอนะไอ้หมอ!” ปากพึมพำก่นด่าเพื่อนไปด้วย ขณะที่ตวัดแขนช้อนร่างบางอุ้มขึ้นแนบอก แล้ว

ตอนที่ 15 ขอโอกาสเมีย“คุณคิณควรจะกลับไปได้แล้วค่ะ”เมษา ตัดสินใจบอกเขา เมื่อเห็นว่าหลังจากทานข้าวมื้อเย็นเสร็จ ทายาทคนโตของราชวัตรก็ยังคงอ้อยอิ่งอยู่ในห้อง เล่นมาครอสซุปเปอร์ฮีโร่กับ หนูมังกร และกล่อมเด็กน้อยจนหลับไหลไปแล้ว ทว่าชายหนุ่มก็ยังนอนเล่นข้างเตียงเล็กนั้น ไม่มีท่าทีว่าจะลุกไปไหน แถมพอเดินไปบอกเขายังจุ๊ปากปรามด้วยเกรงว่าลูกชายจะตื่น ก่อนจะบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้านเขากลายเป็นคนหน้ามึนแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหนกันนั่นทำให้เธอต้องย่อกายนั่งลง และดึงแขนเขาออกมา“คุณคิณ อ๊ะ...”ทว่า เหมือนเธอจะพลาดเอง เมื่อแขนแข็งแรงออกแรงเพียงนิด ก็ดึงรั้งให้ร่างบางเอนลงมาซบทับกับร่างเขาอย่างรวดเร็ว เมษา ตระหนกเล็กน้อย พยายามพยุงกายลุกขึ้นแต่ อคิณ โอบรัดและตรึงเอวคอดของเธอไว้กับร่างกำยำแน่นเครียดของเขา หัวใจของหญิงสาวเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้ง“ตัวไม่ร้อนแล้วนี่นา”คนหน้ามึน เอ่ยเสียงอ่อนโยน ขณะที่ลมหายใจผ่าวร้อนของเขาเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มเนียนของเธอ“ปล่อยเมย์ก่อนค่ะ”“ไม่อยากปล่อยเลย”อคิณ บอกอย่างที่ใจตัวเองคิด ใครจะว่าเขาเป็นคนฉวยโอกาสหรืออะไรก็ช่าง ในเมื่อเมียเขาทั้งสว

ตอนที่ 17 สามีของเธอ“ม่ามี๊ๆ ตื่นได้แล้วคับๆ กับข้าวเสร็จแล้ว”เสียงใสบอกอยู่ข้างๆ ทำให้ เมษา สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะปรือตาไปรอบด้าน มองนาฬิกาดิจิตอลตรงหัวเตียงเป็นเวลาเกือบแปดโมงเช้าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตื่นสายขนาดนี้ เพราะปกติถ้าพักอยู่ที่ร้านเธอจะตื่นแต่ตีห้ามาเตรียมทำกับข้าวพร้อมกับ ป้าจิตและลูกน้อง ดีที่ว่าเมื่อวานได้บอกที่ร้านไว้แล้ว ว่าเธอไม่สบายและป่านนี้น่าจะทำทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วทว่าเธอก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี ยังไงเธอก็ต้องเข้าร้าน“มากินข้าวก่อน”ร่างหนาของ อคิณ นั่งรออยู่ที่โต๊ะเล็กมุมห้องอยู่แล้ว นั่นทำให้เธอตระหนกยิ่งกว่า“เมย์ นึกว่าคุณคิณกลับไปแล้วเสียอีก”“พี่รอให้เมย์ดีขึ้น แต่เห็นแบบนี้พี่ก็เบาใจแล้ว”ชายหนุ่มอยู่ในชุดเรียบร้อยของเมื่อวาน เขาน่าจะอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ทว่าเสื้อเชิ้ตตัวเดิมนั้นก็ถูกพับแขนร่นไปถึงข้อศอก เมษา ลอบมองกริยาของเขา ขณะจัดแจงอาหารให้กับลูกชาย พลันก็นึกถึงสัมผัสที่เร่าร้อนและคำพูดของเขาเมื่อคืนที่ผ่านมา“อาหย่อยจังคับ คุณลุง วันหลังคุณลุงมาบ่อยๆนะคับ”“ได้ซิครับ ลุงมาหามังกรทุกวันเลยดีมั้ย”“ดีๆคับ”“อืม ...ต่อไป

ตอนที่ 19 ยิ่งหนียิ่งเจอแม้ใข้จะรุมเร้าทว่า เมษา ก็ยังคงเข้าร้านเพื่อเข้ามาช่วยป้าจิตและคนงานทั้งสาม ด้วยเป็นวันธรรมดาที่คนงานออฟฟิศจะมากินอาหารเวลาพักเยอะกว่าปกติและถือว่าเป็นช่วงนาทีทองของการทำเงิน หลังจากกล่อมลูกชายจนหลับแล้ว หญิงสาวจึงลงมาประจำด้านหน้าและตักข้าวแกงอย่างขมักเขม้น ไม่เกินบ่ายโมง แกงหลายหม้อก็ทยอยหมดดั่งเช่นทุกวัน“ไหวมั้ยเมย์ ถ้าหน้ามืดไปพักก่อนเดี๋ยวป้าจัดการเอง”“ไม่เป็นไรจ้ะป้า ดีขึ้นมากแล้ว เมื่อวานฉันพักผ่อนเต็มที่แล้ว แม้...”หญิงสาวชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ก่อนจะขับไล่ความฟุ้งซ่านมากมายออกจากหัว“วันนี้นอนค้างที่นี่ใช่มั้ย”“ใช่จ้ะ เพราะพรุ่งนี้หลังเก็บร้านเสร็จเมย์ต้องไปเรียน คงต้องฝากมังกรไว้กับป้าที่นี่”หลักสูตรปริญญาโทฟู้ดส์ซายน์มหาวิทยาลัยเอฟ เปิดภาคเรียนแล้ว เป็นการเรียนภาคสมทบที่ไม่หนักมาก เข้าเรียนสัปดาห์ละสามวันเท่านั้นในช่วงบ่าย และตรงกับไลฟ์สไตล์ของเธอพอดี อีกทั้งเธอชอบในเรื่องของโภชนาการอาหารอยู่แล้ว จึงอยากจะศึกษาเผื่อจะได้นำจุดนั้นมาต่อยอดให้ตัวเองในอนาคตได้“ได้ๆ ไม่ต้องห่วง เห็นอาการใข้ก็ลดลงแล้วนิ อยู่ที่ร้านกับป้านี่แหละ ติ