All Chapters of หมดแรงรัก: Chapter 1 - Chapter 6

ณ.แคว้นเหยียนอันยิ่งใหญ่และเจริญรุ่งเรือง เพราะมีองค์ฮ่องเต้เฉินอี้ซวนผู้ปรีชาสามารถและมีพระเมตตาปกครองแผ่นดินด้วยความเที่ยงธรรมนอกจากที่แคว้นเหยียนจะรุ่งเรืองมากไปด้วยทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์แล้ว ทางการทหารก็ไม่เคยน้อยหน้าแคว้นไหนทั้งนั้น ชื่อเสียงของแคว้นเหยียนดังไปไกลทั่วทั้งแคว้นใกล้เคียง และหนึ่งในนั้นก็คือเสียงล่ำลือถึงความงามอันเป็นเลิศของท่านหญิงจางหว่านถิง พระธิดาบุญธรรมของฮ่องเต้เฉินอี้ซวนนางได้รับการเอ็นดูจากพระองค์มากยิ่งกว่าพระธิดาที่เกิดจากเหล่าพระสนมเสียอีก นางมีใบหน้างดงามสะกดสายตา ตาที่กลมโตน่ารักแต่กลับแฝงไปด้วยเย่อหยิ่งจองหองไม่เคยเห็นผู้ใดในสายตานอกจากบุรุษที่นางตกหลุมรักเช่นท่านแม่ทัพหวังเทียนเฉิงผู้เดียวเสียงผู้คนต่างพูดคุยกันจอแจมากไม่น้อยเพราะค่ำคืนนี้แคว้นเหยียนจัดงานโคมไฟประจำปี มีทั้งมหรสพอันรื่นเริงมากมายที่จัดแสดงให้แก่ชาวแคว้นเหยียนได้สำราญใจในคืนนี้ทั้งเด็กและบุรุษสตรีต่างถยอยออกมาเที่ยวชมความงามของเทศกาลโคมไฟในคืนนี้กันอย่าคับคั่งภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องสว่างและแสงจากโคมไฟในงานที่ห้อยเรียงรายตามแนวทางเดิน ช่วยส่งเสริมใบหน้าที่งดงามหาใดเปรียบของท่านหญิง

หว่านถิงกลับถึงจวนของนางโดยการมาส่งจากองค์ชายเจ็ดหยวนซิน ร่างอันบอบบางสั่นระริกเดินกระชับเสื้อคลุมที่องค์ชายเจ็ดสวมให้เข้าหากันเมื่อนางเริ่มหนาวมากขึ้นริมฝีปากอวบอิ่มก็เริ่มเซียดเซียวไม่ต่างกัน ดึกป่านนี้แล้วไม่รู้พี่ชายของนางกลับจวนมาบ้างหรือยัง ใบหน้างามเผยความอ้างว้างและเหงาภายในจิตใจออกมาจวนที่ช่างกว้างใหญ่หรูหรามีข้าทาสบริวารมากมายแต่กลับมีเพียงนางเพียงคนเดียวที่อาศัยอยู่ ส่วนพี่ชายของนางนั้นตั้งแต่ที่เขาตั้งใจสืบทอดตำแหน่งองครักษ์หลวงต่อจากบิดา เขาก็แทบไม่ว่างมานั่งกินข้าวกับนางเช่นเมื่อก่อนนั้นอีกเลยลู่จูนรีบเข้ามากุมฝ่ามือบางของท่านหญิงหว่านถิงเอาไว้เพื่อให้ไออุ่นจากฝ่ามือของนางมอบความอบอุ่นให้แก่ท่านหญิง“โธ่….ท่านหญิงของบ่าวตัวเย็นเฉียบเลยเจ้าคะ มาเถอะบ่าวจะเตรียมน้ำอุ่นให้ท่านเอง”“ขอบใจนะลู่จิน หากเจ้าเป็นบุรุษข้าจะแต่งกับเจ้า”“โธ่….ท่านหญิงของลู่จิน ถึงอย่างไรลู่จินเชื่อว่าสักวันท่านหญิงของบ่าวจะต้องเจอบุรุษที่รักท่านและท่านก็รักเขาเช่นกัน”หว่านถิงเผยรอยยิ้มบางๆ ให้กับลู่จินก่อนจะเดินตามลู่จินกลับเรือนของนางไป ไม่รู้ป่านนี้ท่านแม่ทัพเทียนเฉิงจะประคบประหงมจื่อลั่วไปถึ

ลู่จินเตรียมแต่งกายให้แก่ท่านหญิงหว่านถิงเพื่อเตรียมเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้อี้ซวนและฮองเฮาเย่าหลินตั้งแต่เช้าคงจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนก่อนนั้นที่นางตกนำไปพร้อมกับจื่อลั่ว ฝ่าบาทจึงเป็นห่วงนาง ใบหน้างามมองดูความเรียบร้อยของตนเองก่อนจะลุกขึ้นเตรียมเข้าไปยังวังหลวง“ไปเถอะลู่จิน”“เจ้าคะ”“ถิงถิง”“พี่ใหญ่”จางเหวินหลงรีบเข้ามาตรวจดูอาการของน้องสาวด้วยความเป็นห่วง หว่านถิงที่ถูกจับหมุนตัวถึงกับเวียนหัว“พี่ใหญ่ข้าสบายดี”“แต่เมื่อคืนพี่ได้ข่าวจากลู่จินว่าเจ้าตกน้ำกลับมาก็จับไข้หนาวสั่น พี่ติดภารกิจเป็นพี่เองที่ดูแลเจ้าได้ไม่ดีพอ”หว่านถิงรีบคว้ากุมมือของพี่ชายนางเอาไว้ หว่านถิงยิ้มให้กับพี่ชายของนางเพื่อให้เขาสบายใจ“เช่นนั้นก็หาเวลาไปกินข้าวกับข้าสักมื้อสิเจ้าคะ ข้าไม่อยู่ได้อยู่กับพี่ใหญ่นานมากแล้วข้าเหงาเบื่อจะตายอยู่แล้ว วันๆ ถ้าไม่ไปหาเรื่องใครก็มีแค่ลู่จินข้าเบื่อจริงๆ”เหวินหลงขยี้กลุ่มผมของน้องสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ในใจของเขารู้สึกผิดที่ช่วงหลังๆ มาเขายุ่งจนไม่มีเวลาให้กับนางเลย“ได้สิพี่จะพาเจ้าไปที่เหลาอาหารชื่อดัง กินได้ไม่อั้นดีหรือไม่”“ดีเจ้าคะ ไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทกับข้า”“ห๊ะ…