Todos los capítulos de สามีล้างหนี้: Capítulo 91 - Capítulo 100

เฌอเบลล์รีบปรับสีหน้าและวางท่าทีเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ผู้เชี่ยวชาญตามหน้าที่ทันที แม้ในใจจะแอบเสียดายที่ถูกขัดจังหวะก็ตาม“ผมมาขอพบคุณเจสสิก้าครับ... รบกวนช่วยบอกเธอทีว่าวิณณ์มาขอพบ” วิณณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่นุ่มลึก ท่วงท่าการพูดจาดูถือตัวและแฝงไว้ด้วยความมั่นใจตามแบบฉบับคนมีตระกูล“รอสักครู่นะคะ” เฌอเบลล์ยกหูโทรศัพท์ภายในเพื่อแจ้งสายตรงถึงห้องผู้บริหาร ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานให้เพลิง “งั้นเบลล์ขอตัวไปทำงานก่อนนะเพลิง ไว้คุยกันใหม่นะ”เพลิงพยักหน้ารับเบา ๆ สายตาคมกริบจ้องมองบุรุษผู้มาใหม่ตรง ๆ อย่างไม่คิดจะหลบสายตา ชายหนุ่มรู้ดีว่าวิณณ์คนนี้คือชายหนุ่มโปรไฟล์หรูที่คุณมณฑา แม่ของเจสสิก้า พยายามประเคนใส่ขันหมากและอยากได้มาเป็นลูกเขยจนตัวสั่น ต่างจากเขา... ที่แม้จะเป็นสามีที่แต่งงานจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายของเจสสิก้า แต่กลับถูกผู้ใหญ่ฝั่งนั้นมองข้ามและเหยียบย่ำมาโดยตลอดวิณณ์เองก็ปรายสายตามองเพลิงด้วยความเหยียดหยันเล็ก ๆ ที่มุมปาก ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสากลเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะเอ่ยปากทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จงใจแซะตรงจุด“ช่างเป็นเด็กรับใช้ที่ขยันจริงนะ ลงมารับของเองถึงข้างล่าง มิ

คำพูดที่แฝงไปด้วยความเยียบเย็นและถือสิทธิ์ของเจสสิก้า ทำเอาบรรยากาศภายในห้องทำงานเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ เฌอเบลล์หน้าเสียไปเล็กน้อย แต่ก็ยังพยายามรักษารอยยิ้มเฉกเช่นพนักงานผู้มีมารยาท เจสสิก้าไม่ปล่อยให้โอกาสในการประกาศความเป็นเจ้าของหลุดลอยไป เธอค่อย ๆ ยื่นมือไปจับมือของเพลิงที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาประสานไว้อย่างแนบแน่น นิ้วเรียวสวยลูบไล้หลังมือเขาเบา ๆ ต่อหน้าต่อตาเฌอเบลล์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานทว่านุ่มลึก“เธอเองก็เป็นคนฉลาดนะเฌอเบลล์... น่าจะพอรู้ว่าอะไรควร ไม่ควร และอะไรที่สูงเกินเอื้อมจนไม่คุ้มที่จะลงแข่ง เพราะต่อให้พยายามแค่ไหน ผลลัพธ์มันก็ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว”ดวงตาคู่สวยของเจสสิก้าจ้องมองเฌอเบลล์อย่างเหนือกว่า ขณะที่เพลิงซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ชะงักไปเล็กน้อยในตอนแรก ทว่าเมื่อเข้าใจสถานการณ์ ชายหนุ่มก็เลือกที่จะเล่นตามน้ำอย่างว่าง่าย เพลิงไม่เพียงไม่ชักมือออก แต่เขากลับกุมมือเจสสิก้าตอบด้วยความอบอุ่น พลางเอียงหน้าไปยิ้มให้เธอด้วยสายตาอ่อนโยนละมุนตา สายตาประเภทที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนในบริษัทเคยได้รับจากเขามาก่อน“ทานข้าวต่อเถอะครับพี่เจส เดี๋ยวจะเย็นหมด นมปั่นแก้วนี้..

เจสสิก้าหมุนเก้าอี้หันหน้าออกไปมองทิวทัศน์ตึกสูงภายนอกกระจกบานโต มือเรียวนวดขมับเบา ๆ พลางครุ่นคิดถึงรายชื่อบริษัทที่ยื่นเสนอตัวเข้ามาในโครงการบ้านจัดสรรหรู... ทั้งพายุ วิณณ์ และราเมศวร์ ต่างมีเงื่อนงำและพร้อมจะเข้ามางาบเค้กชิ้นโตนี้ เธอรู้ดีว่าการคุมตัวธนาธรครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การลากตัวคนทุจริตมารับโทษ แต่คือการเปิดศึกซ้อนแผนที่จะกระชากหน้ากากผู้บงการใหญ่ และเปลี่ยนเกมอำนาจในตระกูลชัยสวัสดิ์ให้มาอยู่ในมือเธออย่างสมบูรณ์แบบ!“เรื่องนี้เนเน่ว่าให้คุณเพลิงเข้ามาช่วยจัดการดีไหมคะ?” เลขาส่วนตัวเอ่ยถามด้วยความหวังดี เพราะรู้ดีว่าเพลิงมีความเชี่ยวชาญด้านงานบู๊ แถมยังรู้เรื่องของชัยสวัสดิ์เป็นอย่างดีเจสสิก้าชะงักมือที่กำลังจัดเอกสาร นัยน์ตาคู่คมฉายแววห่างเหินและหวาดระแวงขึ้นมาทันตา เธอแค่นยิ้มบางเบาตรงมุมปากก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น“เธอคิดว่านายเพลิงไว้ใจได้ขนาดนั้นเลยเหรอเนเน่... อย่าลืมสิว่าเขาเป็นถึงลูกชายสุดที่รักของราเมศวร์ ถึงแม้ว่าเพลิงจะเป็นสามีที่แต่งงานถูกต้องตามกฎหมายของฉัน แต่ในความเป็นจริงมันก็เป็นแค่ในนาม ที่แต่งเพื่อกันคุณแม่เท่านั้น... อีกไม่นาน พอเรื่องทุกอย่างเรียบ

“เพราะนายติดหนี้ฉันไงเพลิง... หรือว่านายลืมไปแล้ว?” เจสสิก้าแค่นยิ้มเหยียดตรงมุมปาก น้ำเสียงเรียบเย็นทว่าตั้งใจทิ่มแทงเพื่อลองเชิง “การแต่งงานระหว่างเรา มันก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งในเกมอำนาจของตระกูล... เพื่อผลประโยชน์มหาศาลที่ฉันกับนายจะได้รับ”เจสสิก้าเอนหลังพิงเก้าอี้หนัง ยกมือขึ้นประสานกันบนโต๊ะอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า เธอจ้องมองปฏิกิริยาของชายหนุ่มอย่างไม่คลาดสายตา“แต่ฉันรู้มาว่า... พ่อของนายกำลังแอบเลื่อยขาเก้าอี้ฉันอยู่”เจสสิก้าเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมจ้องประสานกับสายตาสับสนของเพลิงด้วยความเยียบเย็น รังสีความเฉียบแหลมแผ่ออกมาจากตัวเธออย่างกดดัน“ไม่ลองคิดดูบ้างล่ะเด็กน้อย... ว่าทำไมจู่ ๆ คนอย่างคุณราเมศวร์ ที่ทั้งชีวิตวัน ๆ สนใจแต่เรื่องรถซูเปอร์คาร์ คอลเลกชันของสะสม และความสุขส่วนตัว ถึงได้หักหัวเรืออย่างกะทันหัน มุ่งหน้าเข้ามาสนใจธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แบบนี้?”หญิงสาวแค่นยิ้มเหยียดตรงมุมปาก แววตาฉายแววรู้ทันและเย้ยหยันในโชคชะตา“ก็ทันทีที่เขารู้ว่าลูกชายสุดที่รักของตัวเอง ได้เข้ามาอยู่ในตำแหน่งสามีของเจสสิก้า... ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของเน็กซ์สเปซ ราซ พร็อพเพอร์ตี้

“มีเรื่องอะไร? เกี่ยวกับเจสสิก้าใช่ไหม” คำถามตรงไปตรงมาของพายุเหมือนสะเก็ดไฟที่ตกใส่กองฟาง เพลิงกำมือแน่นจนข้อขึ้นสีขาว ความเจ็บปวดที่พยายามซ่อนไว้ตลอดทั้งวันค่อย ๆ ปะทุขึ้นผ่านดวงตาที่เริ่มร้อนผ่าว“พี่พารู้ใช่ไหม...” น้ำเสียงของเพลิงสั่นพร่าเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพยายามควบคุมมันให้กลับมานิ่งสนิท “เรื่องโครงการใหญ่ที่ประจวบฯ... เรื่องที่เจสสิก้าพยายามหานักลงทุนมาร่วมหุ้นโครงการนี้ แล้วอาป๊าก็สนใจเสนอรายชื่อตัวเองเข้าร่วมด้วย ร่วมถึงพี่ด้วย”พายุนิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าซับซ้อนฉายวูบขึ้นมาในดวงตา ก่อนจะปรับให้เรียบเฉยตามเดิม “เพลิง... เรื่องงานในบริษัทของเจสสิก้า กูไม่ได้เข้าไปยุ่ง...ส่วนเรื่องอาป๊า เขาบอกกูก่อนจะบินไปจีนว่าสนใจโครงการบ้านจัดสรรหรูของเจสสิก้า กูเลยเสนอชื่อกูเข้าร่วมด้วยเพื่อให้อาป๊ารู้ว่ากูสนใจไม่ต่างกัน”“พี่รู้ใช่ไหมครับ ว่าอาป๊าคิดจะทำอะไร?” เพลิงขัดขึ้น เสียงดังก้องไปทั่วห้องทำงานจนพายุต้องขมวดคิ้วความเงียบปกคลุมห้องทำงานทันที มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ พายุมองหน้าน้องชายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหนักใจและสงสาร แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความจริงตรงหน้าได้“กูไม่