บททั้งหมดของ Engineering love : รักอันธพาล: บทที่ 61 - บทที่ 70

- เช้าวันต่อมา – “ อื้ออ ” ผมรู้สึกตัวเพราะแสงแดดที่ส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ก่อนจะเบี่ยงตัวเพื่อไปหาผักขมแต่ว่ากลับเจอแต่ความว่างเปล่าทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นมาดู สงสัยจะอยู่ห้องนั่งเล่น“ ตื่นเช้าจังว้ะ ” ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินออกมาด้านนอก“ .... ” แต่เดินออกม

@ ห้องสมุดมหาลัย“ ผัก ”“ ..... ”“ ผัก ไอผัก ”“ ..... ”“ ผักขม !! ”“ ห้ะ !? ”“ เหม่อบ่อยนะแก คิดถึงใครอยู่ ”“ คิดถึงใครอะไรของแก ฉันแค่กำลังคิด...คิดว่าจะไปหางานที่ไหนทำดี ”“ จ้ะ ! เอาที่แกสบายใจ ฉันไปหาหนังสือก่อน ” แล้วน้ำหวานก็เดินออกไปจากโต๊ะ เหลือฉันไว้เพียงคนเดียว ฉันลาออกจากร้านพี่แก้

“ แจนหรอว้ะ ไม่เคยจะได้ยินชื่อนี้เลย ” น้ำหวานมันไม่รู้จักหรอ แต่ก็คงไม่แปลกหรอกมั้ง อาจจะเรียนกันคนละคณะ“ ฉันขอไปด้วยดีกว่า จะได้ไปทำความรู้จัก ”“ ไม่ได้ ” ฉันรีบร้องห้ามน้ำหวานมันทันที“ อะไรว้ะ ขี้งกหรอก อยากมีเพื่อนเพิ่มคนเดียวงี้ ” เอากับมันดิ“ ไปกันใหญ่ละ แจนเค้าบอกให้ฉันไปคนเดียว ”“ ทำไมแ

“ งั้นมาพิสูจน์กัน ว่าที่พล่ามมาทั้งหมดมันจริงแค่ไหน ” ไฟเค้ายอมปล่อยมือที่กระชากผมฉันอยู่ แล้วมองฉันก่อนที่จะเลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาฉันออก“ นายจะทำอะไร ” ฉันถามออกไปเสียงสั่น พยายามเบี่ยงตัวหลบแต่มันก็แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ อีกอย่างทั้งมือและเท้าของฉันก็โดนมัด“

“ แจน เธอช่วยแก้มัดให้ฉันหน่อยได้ไหม อึก ฉันขอร้อง ” ฉันเหลือบไปเห็นแจนที่นั่งอยู่เลยหันไปขอความช่วยเหลือ ฉันก็ไม่รู้ว่าแจนจะช่วยไหมแต่ตอนนี้ไม่ว่าอะไรฉันก็ต้องลองให้หมด“ เธอนี้มันวุ่นวายชะมัด ” ได้ยินแจนพูดแบบนั้นฉันก็ได้แต่ขยับแขนตัวเองให้มันหลุดออกจากการโดนมัดนี้ ฉันไม่สนใจเลยสักนิดว่ามันจะเจ็บห