Engineering love : รักอันธพาล

“ น้ำหวาน ” ฉันเรียกเพื่อนตัวเองเสียงเบาเอาแบบให้ได้ยินกันแค่สองคน“ หื้มมม ”“ แกรู้สึกไหม ” ฉันก็ถามต่อ“ รู้สึก ? รู้สึกดิ ” น้ำหวานทวนคำถามก่อนจะตอบกลับมา“ จริงหรอ แกก็รู้สึกเหมือนฉันใช่ไหม ” ฉันถามต่อด้วยความตื่นเต้น แสดงว่าฉันไม่ได้คิดไปเองคนเดียว“ ใช่รู้สึก รู้สึกว่าทำไมงานมันเยอะแบบนี้ ทุก

“ กูพึ่งรู้ว่านอกจากพวกมึงจะเป็นหมาลอบกัดแล้วยังหน้าตัวเมียอีก ”“ หึ โผล่หัวมาจนได้ ”“ นาย!! ” ทุกยังจำคนที่ฉันเดินชนเมื่อหลายวันก่อนได้ไหม คนที่เข้ามาช่วยคือผู้ชายคนนั้น พอตั้งสติได้ฉันก็แกะมือผู้ชายที่จับฉันออกแล้วเดินไปหลบอยู่ด้านหลังนายคนนั้นฉันจะต้องเรียกเขาว่ายังดีนะ“ นิสัยเหี้ยเหมือนลูกพี่

นอนไม่หลับ ยังไงก็ไม่หลับ ฉันพยายามข่มตาให้ตัวเองหลับมาเกือบจะชั่วโมงแล้ว แต่มันก็ยังไม่หลับสักที ทั้ง ๆที่ฉันอยากจะหลับใจจะขาดแล้ว ฉันลองมาหมดทุกวิธี ที่คิดว่าจะทำให้หลับแล้วนะ ไม่ว่าจะเป็นนับแกะ นับจนจะสร้างฟาร์มแกะได้เกือบร้อยฟาร์มแล้วฉันก็ยังไม่หลับ พยายามคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็ไม่ช่วย เปิดเพลงฟัง

“ รับอะไรดีคะ ” ฉันถามลูกค้าโต๊ะแปด ซึ่งโต๊ะนี้ก็คือกลุ่มนักศึกษากลุ่มนั้น ฉันไม่แน่ใจว่านี้จะใช่เรื่องบังเอิญไหมแต่ฉันก็แอบหวั่นใจ“ ไอบัลลังก์มันปล่อยให้แฟนตัวเองมาทำงานแบบนี้ได้ไง ” ผู้ชายคนที่เก็บเกียร์เป็นคนพูดออกมา ดูแล้วเขาคงเป็นเหมือนหัวหน้าแก๊งนะ“ ฉันไม่ใช่แฟนบัลลังก์ ” ฉันก็ตอบออกไป มันเป

วันต่อมา“ อ่ะ ” บัลลังก์ยื่นบางอย่างมาให้ฉัน“ ให้ฉันทำไมอ่ะ ” ฉันก้มลงมองของที่อยู่ในมือตัวเอง มันคือเกียร์ที่ฉันพึ่งคืนบัลลังก์ไป“ ใส่ไว้ ” ใส่ทำไม?“ คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอคือ ผู้หญิงของฉัน ” ผู้หญิงของบัลลังก์หรอ ทำไมฉันถึงรู้สึกใจเต้นแปลกๆกับประโยคนี้“ แล้วมันต่างกับคนอื่นยังไง ” มันก็เป็นสัญล