All Chapters of เมียนายหัว: Chapter 11 - Chapter 20

ช่วงแรก บรรดาลูกน้องต่างมองหน้ากันเลิกลั่กด้วยความไม่มั่นใจ เพราะฝังใจว่ามันคือปลาเอเลี่ยนตัวร้ายที่สร้างปัญหา แต่พอได้ตักชิมคำแรกเข้าไปเท่านั้นแหละ... ดวงตาทุกคู่ก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตะลึง! เนื้อปลาสดๆ ที่ผ่านการปรุงอย่างพิถีพิถันไม่มีกลิ่นคาวเลยสักนิด แถมยังเนื้อแน่น หวาน นุ่ม และเข้ากันได้ดีกับเครื่องแกงรสจัดจ้านอย่างไม่น่าเชื่อ"เฮ้ย! อร่อยวะพี่! ไม่คิดเลยว่าปลาบ้านี่จะอร่อยขนาดนี้!" ลูกน้องคนหนึ่งอุทานออกมาเสียงดังด้วยความทึ่ง ตักข้าวเพิ่มทันทีเสียงชมดังระงมไปทั่วโต๊ะ ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อยจนเกลี้ยงจาน นายหัวศิลาเองก็ตักชิมต้มยำและฉู่ฉี่ฝีมือเธอด้วยความประทับใจไม่แพ้กัน ดวงตาคมกริบมองหญิงสาวด้วยความทึ่งในความสามารถที่ซ่อนอยู่ไข่มุกยิ้มกว้างแก้มปริด้วยความโล่งใจและดีใจที่ทุกคนชอบฝีมือของเธอ ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับ เธอเอ่ยบอกทุกคนด้วยความตื่นเต้น "รอก่อนนะคะ... เดี๋ยวพรุ่งนี้มุกจะลองเอาเนื้อปลาแดดเดียวทอดให้ชิมกัน รับรองว่าอร่อยเด็ดไม่แพ้กันแน่นอนค่ะ! ถ้าเวิร์ก มุกจะปรับสูตรอีกนิด ก็น่าจะทำให้ปลานิลทองกลายเป็นสินค้าใหม่ได้ค่ะ"นายหัวศิลา

“ส...ใส่ ใส่มันเข้ามาสิคะ”“อา... ไข่มุกของฉัน”เมื่อเห็นว่ารูตอดแน่นของเธอยังรับความใหญ่โตทั้งหมดไม่ไหว นายหัวศิลาจึงตัดสินใจตรึงสะโพกงอนงามเอาไว้ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์ดิบเถื่อนที่กำลังพลุ่งพล่าน ตั้งใจจะออกแรงกระแทกสวนเข้าไปให้มิดลำทีเดียวเพื่อให้สมใจอยากสวบบ!จังหวะที่เขาออกแรงดันเข้าหาอย่างหนักหน่วงเพื่อจะเข้าให้สุดลำ ทว่าความคับแคบและแรงต้านทำให้ความลึกพุ่งเข้าไปได้ไม่ทันไร ไข่มุกก็เบิกตากว้างด้วยความเจ็บแปลบ"โอ๊ย! เจ็บค่ะ... คุณศิลา... ฮึก... มันเจ็บ" ไข่มุกร้องอุทานลั่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความจุกเสียด มือเล็กจิกขอบเคาน์เตอร์แน่นจนข้อต่อขาวโพลนเมื่อได้ยินเสียงร้องและสัมผัสได้ถึงแรงเกร็งต่อต้าน นายหัวศิลาก็ชะงักกึกทันที สติที่เกือบหลุดลอยกลับคืนมาในเสี้ยววินาที ชายหนุ่มรีบยั้งสะโพกหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมดเอาไว้ ไม่ฝืนดันเข้าไปต่อตามอำเภอใจ แม้ว่าแก่นกายจะปวดหนึบและต้องการเข้าไปให้ลึกแค่ไหนก็ตาม“เอาล่ะ ไม่ต้องร้องไห้” นายหัวหนุ่มผ่อนลมหายใจหอบกระชั้น โน้มใบลงซบลาดไหล่เนียนพร

"ไข่มุก! ใครใช้ให้เธอปีนขึ้นไปตรงนั้น ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" นายหัวศิลาตะคอกเสียงเข้มด้วยความหัวเสียไข่มุกสะดุ้งเฮือก หันมาส่งยิ้มแห้งๆ ทั้งที่ยังนั่งค้างอยู่บนขั้นบนสุดของบันได มือข้างหนึ่งถือแฟ้มเอกสารหนาเตอะ ชูขึ้นอวดเขาอย่างกระตือรือร้น "คุณศิลาคะ... มุกเจอปัญหาแล้วนะ! นี่ไงคะ... ที่ตัวเลขมันรันผิดพลาดเพราะ..."นายหัวศิลาเดินดุ่มๆ เข้าไปประชิดบันได ดวงตาดุจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วงระคนหงุดหงิด "ฉันไม่สนใจเรื่องตัวเลขอะไรทั้งนั้น! ลงมาเดี๋ยวนี้!""เดี๋ยวก่อนสิคะ ฟังมุกอธิบายก่อน..." ไข่มุกยังดื้อดึงไม่ยอมลง เธอกวาดสายตาอ่านตัวเลขในกระดาษแล้วร่ายรายละเอียดที่พบออกมาฉอดๆ "เนี่ยค่ะ! ถ้าดูจากยอดเดือนก่อนหน้า ยอดเบิกน้ำมันมันไม่ตรงกับรอบเรือขนส่ง แสดงว่ามีการลงบัญชีซ้ำซ้อน..."หญิงสาวพูดไปก็ขยับตัวจะไต่ลงมาจากบันได โดยที่มือข้างหนึ่งยังพยายามหอบแฟ้มเอกสารหนักอึ้งไว้แนบอก ทำให้การทรงตัวไม่มั่นคง"ฉันบอกให้ลงมาไง! ไม่ต้องพูดแล้ว!" นายหัวศิลาเอ็ดตะโรลั่น พยายามจะก้าวเข้าไปคว้าตัวเธอลงมาให้พ้นจากจุดอันตรายแต่ทุกอย่างก็สายไปเสียแล้ว... ในจังหวะที่ไ

นายหัวศิลาวางของเล่นชิ้นอื่นลงบนถาดข้างเตียง ก่อนจะหยิบถ้วยดูดสูญญากาศพร้อมลิ้นซิลิโคนขึ้นมาถือไว้ในมือ ดวงตาดำมืดพราวระยับด้วยประกายตัณหาและความเจ้าเล่ห์ เขาก้มลงกระซิบชิดริมหูบางด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าที่สั่นระริกด้วยอารมณ์"ถ้าอยากรู้ว่ามันทำงานได้ดีขนาดไหน... ลองดูไหมล่ะ?" นายหัวยิ้มกริ่ม เอ่ยท้าทายด้วยแววตากรุ้มกริ่ม "ถ้าอยากลอง... ก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ คนดี"ไข่มุกสะท้านเฮือก หัวใจเต้นแรงโครมคราม ใบหน้าหวานที่แดงก่ำอยู่แล้วยิ่งร้อนผ่าวราวกับมีคนเอาไฟมาลูบ เธอนั่งนิ่ง ลังเลอยู่ชั่วขณะด้วยความเขินอายที่พุ่งทะยานจนแทบหายใจไม่ออก สายตากลมโตเหลือบมองอุปกรณ์ในมือเขา ก่อนจะมองสบกับดวงตาคมดุที่รอคอยการตัดสินใจด้วยความเร่าร้อนท้ายที่สุด... ภายใต้แรงดึงดูดประหลาดและสายตาที่เว้าวอนแกมบังคับ ไข่มุกก็เม้มริมฝีปากแน่น ตัดสินใจยกมือสั่นเทาขึ้นปลดกระดุมเสื้อผ้าของตัวเองทีละชิ้นอย่างเชื่องช้าเสื้อผ้าเนื้อบางค่อยๆ หลุดร่วงลงกองที่ข้างเตียง เผยให้เห็นเรือนร่างอวบอิ่มขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใน... และวินาทีที่เปลือกตาคมกริบของนายหัวศิลาได้กวาดมองเต็มสองตา ชายหนุ่มถึงกับหลุดเส

"บอกฉันหน่อยสิ... ว่าเธอต้องการอะไรจากฉันตอนนี้?"ไข่มุกกะพริบตาปริบๆ น้ำตาใสไหลรินอาบแก้ม เธอนอนเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมปริปากพูดออกมาเพราะความกระดากอายที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุดนายหัวศิลายกยิ้มเจ้าเล่ห์ แกล้งทำเป็นขยับถอยตัวออกห่างเล็กน้อย "อ้าว... ไม่พูดเหรอ? ถ้าเธอไม่ยอมพูดออกมาให้ชัดๆ ว่าต้องการอะไร... ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าเด็กดื้อแถวนี้อยากโดนฉันทำอะไรต่อ"คำพูดหยอกเย้าแกมบังคับทำเอาไข่มุกร้อนรนจนทำอะไรไม่ถูก กลัวว่าเขาจะแกล้งหยุดจริงๆหญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ใบหน้าหวานแดงก่ำซ่านลามไปถึงใบหูและลำคอ เพื่อแลกกับการหลุดพ้นจากความทรมานและเติมเต็มความโหยหาที่กำลังปะทุในอก ไข่มุกจึงตัดสินใจทำตามที่เขาต้องการสะโพกมนขยับแอ่นขึ้นช้าๆ อย่างกล้าๆ กลัวๆ สองมือที่เคยถูกตรึงไว้ข้างลำตัวยกขึ้นมาอย่างอ้อนวอน ขณะที่เรียวขาเนียนสวยถ่างกางออกกว้างด้วยความจำยอม เผยให้เห็นกลีบสาวชุ่มฉ่ำที่สั่นระริกและรอคอยการเติมเต็มอย่างเว้าวอน"มุก... มุกต้องการคุณศิลาค่ะ..." เสียงหวานเอ่ยด้วยความกระดากอาย ใบหน้าซุกซบลงกับหมอนเพื่อซ่อนความเขิน "เอามุกเถอะค่ะ...