Todos os capítulos de Bad Engineer เด็กคิเร็น: Capítulo 121 - Capítulo 130

น้ำขิงกดชักโครก ก่อนผลักประตูห้องน้ำออกมาแล้วเดินตรงไปยังอ่างล้างมืออีกฝั่ง ทว่าฝีเท้ากลับชะงัก เมื่อสายตามองเห็นเงาที่สะท้อนผ่านกระจกเข้ามาในดวงตาคู่สวยวิเวียนกำลังยืนเติมลิปสติกอย่างใจเย็น จังหวะเงยหน้าขึ้นสายตาของทั้งคู่ก็ประสานกันผ่านกระจกพอดีน้ำขิงเป็นฝ่ายละสายตา ก้าวเข้าไปประจำตำแหน่งหน้าอ่า

สนามบินเชียงใหม่“คิดถึงแม่จังงง”ทันทีที่ก้าวพ้นประตูผู้โดยสารขาออก น้ำขิงก็กวาดสายตามองหาคนคุ้นเคยท่ามกลางผู้คนที่ยืนรอรับญาติอยู่ด้านหน้า ก่อนดวงตาคู่สวยจะเป็นประกายขึ้นมาเมื่อเห็นร่างของผู้เป็นแม่ยืนโบกมือให้อยู่ไม่ไกลเธอรีบลากกระเป๋าเดินทางตรงเข้าไปหา ก่อนจะปล่อยมือจากด้ามจับแล้วโผเข้ากอดรินลด

สถานการณ์กลับตาลปัตรในพริบตา…คราวนี้คนที่กระวนกระวายกลับกลายเป็นน้ำขิงเสียเอง ตั้งแต่คิเร็นตัดสายไปก็ไม่ส่งข้อความอะไรกลับมาอีกเลยแม้แต่ข้อความเดียว จุดสีเขียวที่เคยขึ้นบอกสถานะว่ากำลังใช้งานอยู่ก็หายไปน้ำขิง : หนูขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะน้ำขิง : หนูไม่ได้ตั้งใจจะไม่บอก แค่เข้าใจว่าตัวเองส่งข้อค

คิเร็นลดโทรศัพท์ลง ใบหน้าคมคายที่เคยบึ้งตึงเพราะคนไกล ตอนนี้เปลี่ยนเป็นอารมณ์ดีราวกับคนละคน ร่างสูงหยัดกายขึ้นเตรียมกลับตามที่น้ำขิงบอก“ไปไหนวะ” ครามเอ่ยถาม“เมียบอกให้กลับก่อนห้าทุ่ม”“เมื่อกี้ยังนั่งโกรธเขาอยู่เลย ตอนนี้เชื่องเหมือนหมา”“ขัดบัญชาเมียไม่ได้”“หลงเมียไม่ไหวแล้วเพื่อนกู”“มีเมียคนเด

วันต่อมาน้ำขิงตื่นแต่เช้ามืดออกมาใส่บาตรพร้อมแม่ อากาศยามเช้าหลังฝนตกเมื่อคืนเย็นสบาย กลิ่นดินชื้นลอยอวลไปทั่วบริเวณ เสียงไก่ขันรับอรุณดังแว่วสลับกับเสียงพระสวดให้พรดังมาจากบ้านเรือนละแวกนั้นบรรยากาศเรียบง่ายที่คุ้นเคย ทำให้คนที่ไม่ได้กลับบ้านมานานรู้สึกอบอุ่นหัวใจร่างเล็กนั่งคุกเข่าข้างคนเป็นแม่