บททั้งหมดของ Bad Engineer เด็กคิเร็น: บทที่ 1 - บทที่ 10

หอพักแถวมหาวิทยาลัย ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่สำหรับ ‘น้ำขิง’ มันคือสวรรค์ เสียงนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่หกโมง แต่น้ำขิงเพิ่งลืมตาตอนเจ็ดโมง หลังจากกดปิดไปสามรอบโดยไม่รู้ตัว เธอลุกขึ้นนั่งบนที่นอนในสภาพผมรุงรัง ก่อนที่สายตาจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนังห้อง เมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าแล้วก็เบิกตากว้างทันท

หรือว่านี่คือผลกรรมจากชาติก่อน… อุตส่าห์หักรถหลบหมา เพราะไม่อยากให้ชีวิตหนึ่งต้องบาดเจ็บ ผลของการเป็นคนจิตดีเป็นไงล่ะทีนี้? หมาไม่เป็นอะไร ส่วนเธอเป็นหนี้ โฮ่ง! โฮ่ง! น้ำขิงหันขวับไปมองเจ้าตัวต้นเหตุที่กำลังเห่าเสียงใส ราวกับไม่รู้ตัวเลยว่าความซวยทั้งหมดเริ่มต้นเพราะมัน “ไปเลยนะ! ไอ้หมาบ้า!” เธ

“เอาเด็กไหม”“ไม่ล่ะ”ไคเร็นไม่ได้เซ้าซี้ต่อ เขายกแก้วเหล้าขึ้นจิบเงียบๆ ไม่นานเด็กของตัวเองก็เดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งข้างๆสองพี่น้องนิสัยต่างกันคนละขั้ว แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันเลยคือ…ความใจร้อนเดิมทีผู้เป็น ‘ครินทร์’ คนเป็นพ่อตั้งใจให้ทั้งคู่ช่วยกันดูแล K1NG CLUB แต่ไคเร็นที่ยังเรียนอยู่ปีสามไม่สนใ

ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนลงชั่วขณะ…ความนุ่มอุ่นที่แตะต้องกันเพียงแผ่วเบา กลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบหลุดออกจากอก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เคยทำให้สติพร่าเลือน พลันจางหายไปในเสี้ยววินาที เหลือไว้เพียงดวงตาคู่สวยที่เบิกกว้างและหัวใจที่กำลังสั่นไหวเมื่อได้สติเธอจึงรีบเป็นฝ่ายผละออกจากเขา มือบางเลื่อนขึ

Namkhing liked your postสายตาคมเข้มเหลือบมองแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาบริเวณมุมบนของหน้าจอโทรศัพท์โดยไม่ตั้งใจ ชื่อแอ็กเคานต์นั้นทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่งคิเร็นแตะเข้าไปดูทันที แต่เมื่อหน้าโปรไฟล์ถูกเปิดขึ้นก็ไม่เห็นแจ้งเตือนเมื่อครู่หรือชื่อแอ็กเคานต์ที่กดไลก์ ราวกับถูกกดยกเลิกไปแล้ว เสียงหึดังเล็ดลอด