Todos os capítulos de สะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท: Capítulo 81 - Capítulo 90

ตอนที่ 82: หยาดน้ำตาชะล้างความช้ำสายน้ำเย็นฉ่ำจากฝักบัวยังคงไหลรินลงมากระทบกับเรือนร่างอรชรและพื้นกระเบื้องห้องน้ำอย่างต่อเนื่อง นิชานั่งขดตัวอยู่มุมห้องน้ำอย่างไร้เรี่ยวแรง ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเนิ่นนานโดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าผ่านไปกี่นาทีหรือนานเท่าไหร่แล้วแล้ว รอบตัวเธอมีเพียงเสียงซ่าของสายน้ำที่กลบเสียงสะอื้นไห้และความอัดอั้นตันใจที่ระเบิดออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ความหวาดกลัว ความตกใจ และความรู้สึกผิดบาปอันหนักอึ้งกำลังกัดกินวิญญาณของเธอทีละน้อยในห้วงความคิดที่เริ่มกลับมาแจ่มชัดอีกครั้งหลังจากฤทธิ์ยาเจือจางลง ความจริงอันโหดร้ายก็พรั่งพรูเข้ามาตอกย้ำซ้ำเติม นิชารู้สึกสะท้านไปทั่วร่างเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เธอคิดว่าทั้งหมดเป็นเพราะตัวเองเมาไวน์จนขาดสติสัมปชัญญะ ไร้ความยับยั้งชั่งใจ จนปล่อยตัวปล่อยใจให้จักกฤษณ์ เพื่อนสนิทของสามีผู้ฉวยโอกาสฉุดดึงเธอลงสู่วังวนแห่งความผิดพลาด แม้ในตอนนั้นสติที่พร่ามัวและความร้อนรุ่มจะทำให้เธอหลงคิดไปว่าเป็นอ้อมกอดของ

 ตอนที่ 84: การเผชิญหน้ากับความจริงอันตลบอบอวล ภายในห้องโดยสารของรถยนต์เบนซ์คันงามที่จอดนิ่งสงบอยู่มุมหนึ่งของปั๊มน้ำมันริมทางก่อนถึงบ้าน เสียงความเงียบงันถูกขัดจังหวะด้วยเสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นอีกครั้ง นิชาที่กำลังฟุบหน้าอยู่กับพวงมาลัยค่อยๆ สะดุ้งตัวผุดลุกขึ้นนั่ง หน้าจอคอนโซลกลางส่องสว่างโชว์ชื่อของ "พ่อดล" ชายหนุ่มใหญ่ผู้เป็นทั้งพ่อผัวและชายผู้ครองหัวใจของเธอทั้งหมด หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาซับรอยน้ำตา พยายามปรับน้ำเสียงสั่นเครือให้ดูเข้มแข็งราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนจะกดรับสาย "ค่ะ... พ่อ" "นิชา ตอนนี้ถึงไหนแล้วลูก? พ่อยืนรออยู่หน้าบ้านแล้วนะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของภูวดลดังผ่านสายเข้ามาด้วยความอบอุ่นและปนไปด้วยความรอคอยอันลึกซึ้ง 

ตอนที่ 86: อ้อมกอดแห่งการเยียวยากลางแสงจันทร์แสงจันทร์นวลตาในยามดึกสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำในคลองเบื้องล่าง ทอประกายระยิบระยับราวกับเกล็ดเพชร ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบและลมเย็นยามค่ำคืนที่พัดโชย ณ ระเบียงไม้สักทองของเรือนไทยประยุกต์ ภูวดลยืนพิงกายอยู่กับระเบียง ปลายมวนบุหรี่ในมือส่องแสงสีแดงวาบในความมืด สีหน้าของหนุ่มใหญ่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและความกังวลใจที่ยังคงสุมแน่นอยู่ในอก แม้เขาจะพยายามข่มตาหลับอย่างไร ความรู้สึกสังหรณ์ใจและห่วงหาในตัวลูกสะใภ้ก็ไม่ยอมจางหายไปในจังหวะนั้นเอง นิชาในชุดนอนผ้าซาตินสีแดงพลิ้วไหวที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนด้วยความอ้างว้างและหวาดกลัว ดวงตาคู่สวยบวมช้ำจากการร้องไห้ เธอกวาดสายตามาเห็นแผ่นหลังกว้างและคุ้นเคยของพ่อผัวผู้เป็นที่พึ่งทางใจเพียงหนึ่งเดียว หัวใจที่แตกสลายก็พลันพรั่งพรูไปด้วยความโหยหาอย่างไร้ขีดจำกัดนิชาไม่รอช้า เธอสาวเท้าก้าวเข้าไปหาเขาอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะโถมกายเข้าสวมกอ

ตอนที่ 88: ใต้เงาราตรี และห้วงอารมณ์ที่ไม่ดับสูญความเงียบสงบยามค่ำคืนคืนกลับมาปกคลุมระเบียงไม้สักทองอีกครั้ง เสียงลมพัดโชยใบไม้ไหวริมคลองคล้ายดนตรีบรรเลงแผ่วเบา แสงจันทร์นวลตาที่ลอดผ่านเงาไม้ออกมาส่องสว่าง สาดกระทบเรือนร่างของคนทั้งสองที่ยังคงตระกองกอดกันไว้แน่น ลมหายใจที่อุ่นร้อนและเสียงหัวใจเต้นตึกตักเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าเปลวไฟแห่งความเสน่หานี้ยังคงลุกโชนอย่างไม่อาจดับลงได้ง่ายๆภูวดลทอดสายตามองใบหน้าเนียนหวานของลูกสะใภ้สาวที่ซบอยู่บนแผ่นอกกว้าง นัยน์ตาคู่คมกลมโตของนิชาฉ่ำปรือไปด้วยคลื่นอารมณ์ ความชอกช้ำ ความสับสน และความโหยหาที่ยังคงเอ่อล้นอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจ ชายหนุ่มใหญ่ตระหนักได้ทันทีว่า ความเจ็บปวดในใจของเธอยังคงต้องการการปลอบประโลม และเขาก็พร้อมที่จะเป็นผู้รับและชำระล้างมันทั้งหมดด้วยตัวของเขาเองมือแกร่งทรงพลังสอดเข้าใต้ข้อพับขาและแผ่นหลังนวลเนียน ก่อนจะช้อนร่างบางอรชรของนิชาขึ้นในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย นิชาซุกใบหน้าเข้าหาซอกคออุ่นของพ่อผัวโดยอัตโนมัติ สองแขนเรียวบางโอบรัดรอบคอหนาแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือ แล้วเธอจะหลุดลอยหายไปในความมืดมิด"พ่อคะ..." นิชากระซิบเสียง

ตอนที่ 90: สายธารแห่งความโหยหา และพันธะที่ไม่ดับสูญแสงจันทร์ยามดึกสาดส่องลอดผ่านม่านโปร่งแสงกระทบเรือนร่างของคนทั้งสองบนเตียงไม้ตรงมุมระเบียง นิชานอนเกยซบอกกว้างอันอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อและหยาดเหงื่อซาบซ่านของภูวดล เรือนร่างอรชรทับทาบบนร่างกำยำของพ่อผัวอย่างแนบแน่น ฟังเสียงหัวใจของเขาที่ยังคงเต้นเป็นจังหวะหนักแน่นอยู่ใต้แผ่นอก นิ้วเรียวลากไล้บนผิวเนื้ออุ่นร้อนของเขาอย่างแผ่วเบาด้วยความรู้สึกหลงใหลและโหยหาอย่างถึงที่สุดภูวดลทอดสายตามองลูกสะใภ้สาว นัยน์ตาคู่คมสะท้อนประกายอบอุ่นทว่าเต็มไปด้วยความเสน่หาลึกซึ้ง มือหนายกขึ้นลูบเรือนผมสลวยยาวของเธออย่างเบามือ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าข้างหู"นิชา... หนูมีอะไรจะบอกพ่อไหม"นิชาชะงักไปเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อนึกถึงความทรงจำอันเลวร้ายที่บางแสน ทว่าเธอเลือกที่จะซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเขา แกล้งส่งเสียงออดอ้อน