All Chapters of Ang Bawal na Pagnanasa sa Mansiyon (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

Nakaluhod ako, at nagmamakaawa kay Miss Valerian. Ginamit ko ang pinakanakakaawa kong anyo upang mapalambot ang kanyang puso. Nakatitig ako sa kanya ng may matinding pagkakasala. At ang nagwawala kong ari sa loob ng aking malawlaw na shorts ay bigla na lang nanlambot dahil sa lungkot at takot.Subalit, bago pa man namin maayos ang mabigat na emosyong ito, narinig namin ang tunog ng mabibigat na hakbang na pababa sa pangunahing hagdanan. Sabay kaming lumingon ni Miss Valerian sa hagdan dahil sa kaba.Doon ay nakatayo si Miss Hiraya.Ang pinakamatapang at pinakamatandang kapatid ay nakatitig sa amin mula sa huling hakbang ng hagdan habang may nakakalokong ngiti. Ang kanyang mga mata ay tila sumasaksak sa akin habang nakaluhod ako sa harap ni Miss Valerian. Sa kanyang paningin, mukha akong isang lalaking nagmamakaawa para sa pag-ibig, o kaya naman ay may ginagawang hindi maganda sa kanyang bunsong kapatid sa gitna ng gabi."Wow, wow, wow. Anong klaseng drama ito?"Ikinrus ni Miss Hiraya a

"Huwag mo akong hawakan—aray!" Pilit akong itinulak ni Miss Hiraya, pero dahil sa sakit ng kanyang hila-hilang buhok ay napilitan siyang sumuko.Tumayo ako mismo sa likod niya, kaya naman literal na ilang pulgada na lang ang layo namin sa isa't isa. Ang harap ng katawan ko ay lapat na lapat na sa likod ni Miss Hiraya na natatakpan ng makinis na telang satin. Ramdam ko ang init ng katawan niya sa manipis na suot, at ang mas matindi, ang bango ng kanyang buhok ay direktang humahalimuyak sa mukha ko. Naamoy ko ang mamahalin niyang shampoo at conditioner, pati na ang natural na bango ng bagong ligo niyang anit."Huwag po kayong malikot, Miss. Naipit po sa ukit na pako, parang sinulid ng saranggola sa tindi ng buhol," dahan-dahan kong sinabi habang ang malalaki at magagaspang kong kamay ay maingat na inililigtas ang mga hibla ng kanyang magandang buhok.Napatigil si Miss Hiraya dahil sa sakit. Mas gumagalaw siya, mas sumasakit. Sa hindi malamang dahilan, nanigas ang katawan ni Miss Hiraya n

Muntik ko nang maikabig pakanan ang kotse sa gulat. "Ha? Hotel?! Naku, Miss, huwag naman po kayong magbiro ng ganyan! Driver lang po ako, ang laman lang ng pitaka ko ay resibo ng utang at lumang ID. Paano ko naman mababayaran ang isang four-star hotel? Doon nga, kahit umihi ka lang, kasingmahal na ng kapeng iniinom ko sa probinsya!"Napatawa nang mahinhin si Miss Izumi. Naramdaman ko ang mainit niyang hininga sa tenga ko kaya agad nanginginig ang mga balahibo ko sa leeg."Naku, napakainosente mo naman talaga Kuya Ireneo. Sino bang nagsabing ikaw ang magbabayad? Ako ang bahala sa lahat, sagot ko ang buong serbisyo. Gagawin lang natin kung gusto mo, okay lang. Pumasok tayo ng hotel para uminom paminsan-minsan, ako naman ang nag-imbita sa iyo. Bibilhan din kita ng dalawang kaha ng paborito mong sigarilyo para may supply ka sa kwarto ng mga katulong kapag nagpapahinga ka na. Ano, papayag ka ba?"Dalawang kaha ng mamahaling sigarilyo?Libre?Dagdag pa ang bonus na makatabi ang seksing kataw

Kinaladkad niya ako padaan sa kusina, tumawid sa madilim na sala, at pilit na pinaakyat sa hagdan patungong second floor—isang bawal na lugar na hinding-hindi ko dapat tinatapakan.Kabog nang kabog ang dibdib ko sa tuwing humahakbang ang mga paa ko sa hagdan."Miss, mag-isip-isip po kayo, hindi ko po talaga kayang gawin ito, Miss!""Tumahimik ka kung ayaw mong sumigaw ako ngayon din para lumabas ulit si Ate Hiraya!" Dahil sa banta niya, napatikom ang bibig ko hanggang sa makarating kami sa harap ng pintong kulay pastel na may cute na karatula na "Valerian."Binuksan ni Miss Valerian ang pinto ng kwarto niya, itinulak ako papasok sa madilim at mabangong kwarto na amoy strawberry, sabay pasok at pinihit ang susi mula sa loob.Click!Bago ko pa man maproseso ang nakakabaliw na sitwasyong ito, biglang humarap sa akin si Miss Valerian at pinaulanan ako ng mga sapok sa dibdib.BOG!BOG!BOG!Paulit-ulit na tumama ang maliliit niyang kamao sa malapad kong dibdib. Hindi naman talaga masakit an

“Hik.. hik..”Isang hikbi ang lumabas sa kanyang mga labi, kasunod ng biglang pag-upo ni Miss Valerian sa sahig na may carpet.Hindi na niya pinansin na wala siyang suot na damit.Tinatakpan ng maliliit niyang palad ang basa niyang mukha habang nanginginig nang husto ang kanyang mga balikat sa pag-iyak."Ang sama mo, Kuya Ireneo! Ibinigay ko na ang lahat, ibinaba ko na ang tingin ko sa sarili ko hanggang sa maghubad nang ganito, pero ang tingin mo pa rin sa akin ay nakababatang kapatid lang!"Nang makita ko ang nakakaawang eksenang ito sa harap ko, ang bastos kong utak ay biglang napalitan ng matinding panic.Ang ari ko na kanina lang ay nakatayo nang matigas ay biglang nanghina at natuyo. Naisip kong seryoso na ang sitwasyon at hindi ito ang oras para mag-isip ng kamunduhan."Naku, Panginoon ko.. huwag naman po kayong umiyak nang ganyan kalakas, Miss! Kapag narinig ni Miss Hiraya, mapagbibintangan akong nanggahasa niyan! Miss, pakiusap po, tumigil na kayo. Naku, Miss, mamamatay ako k