All Chapters of Ang Bawal sa Mansiyon (SPG): Chapter 51 - Chapter 60

Dali-dali kong pinunasan ang mga luhang tumulo mula sa aking mga mata dahil sa pagkakasala gamit ang likod ng aking kamay, pagkatapos ay isinilid ang sagradong talaarawan sa aking bulsa sa likuran, sinisigurong ligtas itong nakatago mula sa mga matang agila ng sinuman.Ang pangunahing gawain ko ngayon ay ang bumalik sa trabaho at magpanggap na isang estatwa, walang alam na utusan, kahit na ang puso ko ay parang ginulo sa isang blender dahil sa katotohanang baka nakasex ko ang sarili kong kapatid."Kumalma ka, Ireneo, kumalma ka. Maaaring nadudurog ang puso mo, ngunit dapat kang manatiling tahimik. Huwag mong ipaalam sa kahit sino na umiiyak ka!"Dumidilim na, at pumasok ako sa dining area dala ang isang pitsel ng malamig at nagpapawis na tubig, sinusubukang itago ang panginginig sa aking mga kamay.Ang kapaligiran sa hapag-kainan, na karaniwang tahimik na parang isang libingan, ngayon ay medyo naiiba, kahit na kakaiba, dahil sa presensya ni Miss Valerian, na may masayang aura na

Bago pa man bumalik sa normal na ritmo ang puso ko matapos akong piliting mag-aerobics dahil sa mga kalokohan ni Miss Izumi, biglang sumulpot si Miss Hiraya sa pintuan ng kusina na parang isang tagakuha ng census na dumating sa hindi inaasahang oras.Ang kanyang magandang mukha, na karaniwang masigla at kumikinang, ngayon ay mukhang magulo, na parang mga tuyong damit na nakalimutang pulutin ni Rhea buong araw, may eye bags din siyang malalaki, at nangingitim ang paligid ng kanyang mga mata.Pabagu-bago ang kanyang paglalakad, dala ang kanyang work tablet, na tila mas mahalaga kaysa sa buhay ng isang driver na tulad ko. Mabigat ang kanyang mga hakbang, na parang pinapasan niya ang pasanin ng utang ng bansa sa kanyang balingkinitan na balikat.‘Buti na lang at nauna si Miss Izumi na nakatakas, kung hindi, nagkaroon sana ng Ikatlong Digmaang Pandaigdig sa kusina!’ naisip ko, hinihimas ang aking dibdib sa ginhawa, nagpapasalamat na tila masyadong pagod si Miss Hiraya para mapansin an

Matapos matagumpay na makatakas sa unang lungga ng babaeng leon, ang study room ni Miss Hiraya, habang kumakabog ang puso ko, dali-dali akong tumakbo pabalik sa kwarto ng mga katulong, na matatagpuan sa likurang sulok malapit sa laundry area.Pagkapasok ko pa lang, isinara ko agad ang pinto at pinihit ang kandado nang dalawang beses, sinigurado kong ligtas ang huling taguan ko mula sa pag-atake ng mga babaeng leon sa madaling araw, na tila nag-iinit ngayong gabi."Ligtas ka, Ireneo, ligtas ka. Huminga ka nang malalim, uminom ng tubig, kalimutan ang family tree mo, kalimutan ang gatas mo, kalimutan ang mga hita mo. Matulog ka na!"Gayunpaman, bago pa man madikitan ng aking puwitan ang manipis na kutson, ang aking sira-sirang cellphone, na nakapatong sa aking unan, ay biglang nag-vibrate na may malakas na tunog na bumuhos sa katahimikan ng silid.Maliwanag na umilaw ang screen, nagpapakita ng text message notification mula sa isang contact na agad na nagpahina sa aking mga tuhod.

Maagang-maaga pa, bago pa man tumutunog ang mga manok ng kapitbahay, abala na ako sa tabi ng garahe sa pagpapainit ng makina ng sirang Astrea Grand na motorsiklo ng aking ama- amahan mula sa nayon."Sige na, Lord, huwag mo akong ipahiya sa harap ng aking amo. Paandarin mo na agad. Para hindi ako maituring na driver na hindi nag-aalaga ng mga sasakyan nang maayos!"Nang tuluyan nang umugong ang makina ng aking motorsiklo, bumukas ang pinto sa gilid ng kusina, at iniluwa si Miss Hiraya, na nakasuot ng eleganteng kulay kremang blazer."Ireneo, ano ito? Gusto mong dalhin ang nakababata kong kapatid sa campus sakay ng isang basurang motorsiklo na may ganitong kaingay na tambutso? Hindi mo ba iniisip na baka magka-asthma si Izumi o madudumihan ang kanyang damit dahil sa alikabok sa kalsada?"Agad akong tumayo nang tuwid at inayos ang aking sumbrerong pang driver, na medyo baluktot dahil sa pawis. "Um, Miss Hiraya, ito po ay kahilingan mismo ni Miss Izumi. Sabi niya ayaw daw niyang sum

Ang bawal na kasiyahan sa ilalim ng puno ng balete ay nagtapos nang malungkot sa pamamagitan ng malakas na pagtunog ng isang cellphone.RIIING!!!RIIING!!!RIIING!!!Ang ringtone ay isang hiphop remix, na kahit papaano ay musikang paborito ni Miss Izumi. Tila isa nga siyang mahilig sa lalaking exotic na tulad ko."Argh! Susmaryosep! Sino ba naman ang nang-iistorbo sa isang taong nag-eenjoy?!"Umungol si Miss Izumi sa inis, marahang binitawan ang pagkakahawak sa leeg ko.Ang kanyang magandang mukha, na dating namumula sa pagnanasa, ay namumula na ngayon sa emosyon. May brutal na ekspresyon na inabot niya ang bulsa ng kanyang leather jacket at nakita ang pangalan sa screen ng kanyang telepono.Agad na nawala ang tapang niya bilang babaeng leon, naging parang isang pusang kalye na nahulog sa kanal."Ang aking propesor!"Dali-dali niyang pinindot ang berdeng buton, pagkatapos ay itinapat ang telepono sa kanyang tainga habang lumalayo sa akin, binago ang kanyang tono nang isa