All Chapters of Patronu Yıkan Doğum: Chapter 1 - Chapter 8

İyice ağırlaşan karnımla kendimi yerde sürükleyerek çelik kapıya doğru emekledim.Tam kapı sağır edici bir gürültüyle kapanırken parmaklarım kapının arasına sıkıştı.Kemiklerimin ürkütücü bir sesle çatırdadığını duydum.Yeni bir acı dalgası bedenimi parçalarcasına sardı ve ilacın verdiği işkenceyi bile bastırdı. Dayanamayıp çığlık attım.Ama Vito'nun aklı tamamen Scarlett'taydı. Çığlıklarımı duymuyordu bile.Birden bacaklarımın arasından sıcak bir sıvının aktığını hissettim. Suyumun geldiğini anladım.İçimi buz gibi, tarifsiz bir korku kapladı.Tek ışık kaynağım, kapının üzerindeki acil çıkış tabelasının yaydığı soluk, hayaletimsi yeşil ışıktı.Sakin kalmaya çalışarak kapıyı yumrukladım ve yardım için çığlık attım.Ama burası Vito'nun özel ameliyat odasıydı. Dış dünyaya açılan hiçbir penceresi olmayan, izole ve ses geçirmez oda neredeyse tamamen karanlığa gömülmüştü.Giderek zayıflayan çığlıklarımı kimse duyamazdı.İçimdeki bebek, sanki bu soğuk hapishaneden kurtulmaya çalışıyormuş gib

Doktorun yüzü bembeyaz oldu. Ölmek üzere olduğumu ve beni tam teşekküllü bir hastaneye götürmesi gerektiğini biliyordu.Telaşla Vito'nun özel numarasını çevirdi."Patron, durum acil! Bayan Alessia ciddi şekilde zehirlenmiş. Acilen tedavi edilmesi gerekiyor! Ölecek!"Vito'nun sesi öfke ve bıkkınlık doluydu. "Alessia, bu numarayla kendini bile aştın. Oradan çıkmakla kalmamış, ailemizin en iyi doktorunu bile kendi tarafına çekmişsin.""Şunu açıkça söyleyeyim, her neyin peşindeysen buna kanmayacağım! Seni çok iyi tanıyorum. Hiçbir şeyin yok, o yüzden beni kandırmaya çalışma.""Sana söyledim, o benim öz oğlum. Kendi oğlumu terk edecek değilim. Ama Scarlett'in doğumu bitene kadar beklemek zorundasın. Neden biraz bekleyemiyorsun?""İtiraf ediyorum, seni hafife almışım. Şimdi uslu dur, yoksa bana karşı gelmenin sonuçlarını biliyorsun."Telefon kapandı.Doktor önce telefonuna, sonra hayata zar zor tutunan bana baktı.Dişlerini sıktı ve kararını verdi."Pek umut yok ama seni özel kliniğe götürec

Alessia'nın Bakış Açısı"Ama onu kucağına aldın, Alessia. Bir anlığına bile olsa. O anda onun annesiydin.""Üzülme. Başka çocukların da olacak. Romano soyu burada sona ermeyecek."Derin bir iç çekti. Yüzünden benim için ne kadar üzüldüğü belliydi."Ama o herif için gözyaşı dökersen kendine yazık edersin.""Sana onunla evlenmemeni söylemiştim. Ama sen bildiğini okumaya kararlıydın. Onunla birlikte olmak için benimle bağlarını koparmayı bile göze aldın."Yorganın altından başımı çıkarıp babama baktım. Yılların izlerini taşıyan yorgun yüzünü görünce yeniden ağlamaya başladım."Yanılmışım, Baba," diye hıçkırdım. "Çok aptallık ettim. Lütfen beni affet.""Onun için ağlamıyorum. Ölen bebeğim için ağlıyorum."Babam gözyaşlarımı usulca sildi. Kızının karşısında o sert ve acımasız Don'dan eser kalmamıştı."Canım kızım. Sen benim tek hazinemsin, en değerli mücevherimsin. Elbette seni affediyorum.""Baba, hepsinin bedelini ödemesini istiyorum."Don Romano yatağın kenarına oturdu. Sesi alçak ama te

"Seni kibirli, işe yaramaz aptal." Sesim küçümsemeyle doluydu.Ona karşı böylesine açık bir küçümseme gösterdiğim ilk kez oluyordu ve otoritesi ağır bir darbe almıştı."Alessia, bir daha hayatımdan çıkıp gitmene asla izin vermeyeceğim. Bugün tek amacım kadınımı eve götürmek.""Anlamıyorsun. Öldüğünü sandığımda neredeyse aklımı kaybediyordum.""Bana istediğin kadar öfkelen. Ben, Vito Falcone, yenilgiyi kabul etmem."Beni bir anda yerden kaldırıp omzuna attı ve çıkışa doğru yürümeye başladı.Hala kendini sadık bir koca gibi gösteriyor, kendi yarattığı bu oyuna kendisi de inanıyordu.Artık neredeyse ona acıyordum. Ama şimdilik demir gibi kavrayışından kurtulmam mümkün değildi."Sen kendini ne sanıyorsun? Beni böyle tutmaya ne hakkın var?"Aptalca bir kahkaha attı. "Falcone ailesinin Don'u olmak üzereyim. Konumumu sorgulama.""Seni geri götürdüğümde eninde sonunda pes edip oğlumu bana vereceksin."Çıkan gürültü etraftakilerin dikkatini çekti."Bayım! Bayım, lütfen durun!"Dışarıda bekleyen