All Chapters of Ölüme Bir Nefes Kala: Chapter 1 - Chapter 8

"Sen ne yapıyorsun? Sana iki laf ettik diye şimdi Instagram'a bir şeyler yazıp insanları üstümüze mi salacaksın?"Charlotte Whitmore'nin arkadaşları telefonumu elimden kaptı. Kilidini açamayınca da yere fırlattılar.Ethan Cross parçalanmış telefonun üzerinden geçip bana soğuk bir bakış attı. Yüzü asıktı.Acıdan gözlerimin önü karardı. Göğsümü tutarak kendimi Ethan'ın önünde diz çökmeye zorladım."Hiçbir şey yapmadım, Ethan. Doğuştan kalp rahatsızlığım var. Sanırım kriz geçiriyorum. Lütfen... ambulans çağır."Ethan sonunda bir şeylerin ters gittiğini fark etti. Kaşları çatıldı, fakat daha hareket edemeden Charlotte onu kolundan çekip uzaklaştırdı."Ethan, nişanlın gerçekten çok düşüncesiz! Herkes terfimi kutlamak için buraya geldi ama o kıskanıyor ve benim için hazırlanan kutlamayı mahvetmeye çalışıyor."Amelia'nın beni hiç sevmediğini biliyordum. Aramız düzelsin diye onu da davet ettim ama kıymet bilmedi. Şimdi herkese ne kadar kötü biri olabileceğini gösteriyor. Ethan, böyle ol

Elim keseye ulaşmak üzereyken bir ayakkabının ince, sivri topuğu ilaç paketinin üzerine inip onu yere bastırarak ezdi."Hah, az önce ölmek üzereymişsin gibi yapmıyor muydun? Şimdi ne kadar hızlı süründüğüne bak!"Charlotte garsonu kenara itti ve bağırdı: "Amelia, o acemice numaranı sonunda ele verdin! Oyunculuğuna ettiğim iltifatı geri alıyorum!"Herkesin dikkatini çekmek için sesini özellikle yükseltmişti.Ethan bana şöyle bir baktı, sonra daha da sabırsız bir ifadeyle yüzünü çevirdi.Artık bunu umursamıyordum. Acıya rağmen dişimi sıktım ve paketi Charlotte'nin topuğunun altından çekmeye çalıştım.Charlotte alaycı bir gülümsemeyle fısıldadı: "Kalbin o kadar acıdı ki az kalsın ölüyordun, değil mi? Hah! Daha beterini yaşayacaksın!"Uzun masa örtüsü sivri topuğunu gizliyordu. Charlotte'nin bakışları buz kesti. Ayağını kaldırıp ona uzattığım koluma tekme attı.Ağır topuk tenime tok bir sesle çarptı.Bedenim uyuşmuştu; ses bile çıkaramadım.Az önce yana itilmiş olan garson masanı

Charlotte'nin dizlerinin bağı çözüldü ve yere yığıldı. Bir an sonra yeniden konuşabildi."Özür dilerim, Bay Reece. Amelia'nın gerçekte kim olduğunu bilmiyordum. Sadece onunla biraz şakalaşıyordum. Lütfen bana merhamet edin.""Şakalaşıyor muydun? Öyleyse ben de seninle biraz şakalaşayım."Bir silah sesi yankılandı, etrafa kan sıçradı. Charlotte kolunu tutup acıyla çığlık attı."Kolum! Hayır! Daha yeni terfi ettim! Bundan sonra nasıl ameliyat yapacağım?""Gürültücü insanlara tahammül edemem."Babamın silahını indirmeye hiç niyeti yoktu. "Sadece sağ elinle yetinmem hoşuna gitmediyse öbürünü de alabilirim."Charlotte'nin gözleri dehşetle açıldı. Canını bağışlaması için yalvardı. Babam karşılık vermeyince Ethan'a döndü."Hayır, öyle değil! Ethan, lütfen! Amelia'nın rahatsızlığından hiç haberim olmadığını biliyorsun. Hatta yarasını tedavi etmeye bile çalıştım. Lütfen ona söyle!"Ethan kaşlarını çattı. Yüzünde kararsızlık vardı. O sırada babamın adamlarından biri öne çıkıp kutlamanın

Ethan tek başına gelmişti.Yanında küçük bir tabanca vardı. Adamlarını getirmemiş, kimseye de zarar vermemişti. Reece ailesinin bölgesinde bilerek ortalığı kırıp dökmüş, babamın adamlarının onu yakalayıp villaya götürmesini beklemişti.Amacı belliydi. Beni görmek istiyordu.Babam hafifçe kaşlarını çatıp bana baktı."Ne karar verirsen ver seni desteklerim. İstersen içeri al, istersen gönder.""İçeri alın."Kendimi toparlayıp adamlara emrettim: "Onu muhasebe odasına götürün. Verdiği zararı hesaplayın ve borcunun on katını ödetin."Rolling Stones örgütünün işleri bugüne kadar babam sayesinde yolunda gitti. Hesaplarını eksiksiz kapatın."Babamla adamları ses tonuma şaşırmış görünüyordu.İçlerinden biri bir an duraksayıp sordu: "Prenses, onu görmek istemiyor musunuz?"Bir kaşımı kaldırıp kıyafetlerimi katlamaya devam ettim."Neden göreyim ki?"Yarın ameliyatım için yola çıkıyorum. Bavulumu hazırlamam gerek. Zararın on katını nakit ödesin. Tek bir sent bile eksik almayın."Babam