All Chapters of พลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ: Chapter 1 - Chapter 5

5 Chapters

ตอนที่ 1 ฉันข้ามภพมาเหรอ (ตอนต้น)

ตอนที่ 1 ฉันข้ามภพมาเหรอ (ตอนต้น) ตูม! เสียงวัตถุขนาดใหญ่ชนกันดังสนั่นหวั่นไหว ทำเอาหญิงสาวที่นั่งหลับอยู่บนเก้าอี้ถึงกับตกใจตื่นขึ้นมา เธอสะดุ้งจนตัวโยน ก่อนที่จะใช้มือข้างหนึ่งจับที่หน้าอกด้านซ้าย เพื่อข่มใจที่กำลังเต้นแรงให้สงบลง แล้วพูดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “ใครทำบ้าอะไรกันเนี่ย ถ้าฉันหัวใจวายตายละก็ ฉันจะไปเข้าฝันบอกพ่อให้มาเอาเรื่องให้ถึงที่สุดเลย คอยดูสิ” หลังจากได้พูดระบายอารมณ์ไปแล้ว เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกแต่ทว่ายังไม่ทันได้ถอนจนสุดลมหายใจ ก็มีเหตุให้ต้องตกตะลึงอีกครั้ง เมื่อภาพตรงหน้าแปลกไปอย่างสิ้นเชิง เพราะหญิงสาวคิดว่ากำลังนั่งอยู่ในห้องนอนของตัวเองแต่ที่ไหนได้ เมื่อเบิกตาดูชัด ๆ กลับกลายเป็นว่าเธอกำลังนั่งอยู่ในห้องนอนของใครก็ไม่รู้ ที่สำคัญสถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ห้องนอนแบบทั่วไปด้วยเพราะที่นี่ดูเหมือนจะเป็นเรือนรูปแบบจีนโบราณหลังหนึ่ง บรรยากาศค่อนข้างสงบ ผนังไม้สีเข้มขัดมัน ข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดล้วนเป็นไม้แกะสลักแบบโบราณ บนโต๊ะเตี้ยข้างเตียงมีชุดน้ำชาดินเผาวางอยู่อย่างเรียบร้อย กลิ่นหอมอ่อนของชาและสมุนไพรลอยปะปนอยู่ในอากาศ ใกล้มุมห้องมีฉากกั้นวาดภาพภ
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

ตอนที่ 2 ฉันข้ามภพมาเหรอ (ตอนปลาย)

ตอนที่ 2 ฉันข้ามภพมาเหรอ (ตอนปลาย)เมื่อรถทั้งสองคันเผชิญหน้ากัน ลุงขับแท็กซี่พยายามตั้งสติ ที่จะไม่ปะทะกับรถคันที่เสียหลักโดยตรง เขาเลือกที่จะหักหลบจนรถของตัวเองเสียหลักเช่นกัน นั่นทำให้รถแท็กซี่พลิกคว่ำไปหลายตลบ จนออกนอกถนน ในที่สุดก็กระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่อย่างจังแรงกระแทกนั้นทำให้ตัวรถเกิดความเสียหายอย่างหนัก ถังน้ำมันเชื้อเพลิงที่อยู่ด้านล่างแตก จนมีน้ำมันไหลออกมาเป็นทาง และหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที ก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นดังตูม รถทั้งคันถูกเพลิงไหม้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพยายามเข้ามาช่วย ทว่าก็ไม่สามารถช่วยทั้งสองออกมาได้ทัน ช่วยได้เพียงลุงคนขับแท็กซี่เท่านั้นตอนนี้สายตาทุกคนจับจ้องไปยังรถแท็กซี่ที่ถูกเผาไปพร้อมกับ ผู้หญิงคนหนึ่งที่พวกเขาช่วยเธอไว้ไม่ได้ภาพความทรงจำที่หลินจือเสี้ยวนึกขึ้นมาได้มีเพียงเท่านี้ เพราะหลังจากที่เธอได้ยินเสียงดังตูม ก็มาตกใจตื่นบนเก้าอี้ตัวนี้ ในห้องนอนแห่งนี้เป็นที่เรียบร้อย“นี่ฉันตายไปแล้วเหรอเนี่ย ว่าแต่ตายไปแล้ว ทำไมถึงได้โผล่มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ แล้วที่นี่คือที่ไหน จะว่านรกก็ไม่ใช่ สวรรค์ก็ไม่เชิง หรือว่าฉันทะลุมิติมาเหร
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

ตอนที่ 3 สวมรอยเป็นนางคณิกา (ตอนต้น)

ตอนที่ 3 สวมรอยเป็นนางคณิกา (ตอนต้น)เมื่อมือของอีกฝ่ายปล่อยแขนของเธอ หลินจือเสี้ยวก็หลุดออกจากความทรงจำของนางคณิกาผู้นั้น หญิงสาวใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่ถึงจะตั้งสติได้ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าตัวเองไม่ใช่ผี แต่ได้ทะลุมิติมาจริง ๆ มาไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง ดันมาทั้งร่างกายนี่สิเธอพิจารณาและมองดูร่างนั้นอีกครั้ง หลังจากที่ปล่อยมือแล้ว นางคณิกาหลินจือเสี้ยวก็ไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย ลมหายใจที่แผ่วเบาก่อนหน้านี้ กลับกลายเป็นว่าดับสนิทไปแล้ว“นี่เจ้า...เจ้าเป็นอะไรไป อย่าเพิ่งตายสิ เรายังสนทนากันไม่รู้เรื่องเลยนะ” หลินจือเสี้ยวพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก เมื่อรู้สึกได้ว่าร่างตรงหน้าไม่หายใจแล้วทำให้บรรยากาศในห้องนอนเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นในทันที นั่นก็ทำให้เข้าใจได้ว่า นางคณิกาผู้นี้ได้จากไปแล้วจริง ๆเวลานี้พอจะสันนิษฐานได้ว่า ตนเองน่าจะอยู่ในยุคจีนโบราณไม่ผิดแน่ และที่นี่คือหอคณิกาที่ขึ้นชื่อที่สุดในเมืองอี้เมืองชายแดนแห่งนี้หลินจือเสี้ยวพยายามจะแตะต้องร่างนั้นอีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้ยื่นมือออกไป ปรากฏว่าร่างนั้นกำลังสลายกลายเป็นฝุ่นผงที่กำลังลอยขึ้นสู่อากาศ เธอมองภาพนั้นด้วยความตกตะลึงและเพีย
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

ตอนที่ 4 สวมรอยเป็นนางคณิกา (ตอนปลาย)

ตอนที่ 4 สวมรอยเป็นนางคณิกา (ตอนปลาย)หลินจือเสี้ยวพยายามนึกถึงความทรงจำที่ได้รับมาก ทำให้รู้ว่า สตรีตรงหน้าคือเด็กรับใช้ประจำตัวของตน ยิ่งเห็นท่าทีอ่อนน้อมของนางก็รู้สึกเอ็นดูขึ้นมา“ข้าไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย ก็แค่อาการบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น เจ้าอย่าได้เป็นกังวลมากไปเลย ว่าแต่เอาอะไรมาให้ข้ากินล่ะ กำลังหิวอยู่พอดี”น้ำเสียงที่หลินจือเสี้ยวตอบกลับหลิวหลินนั้น เป็นน้ำเสียงที่อ่อนโยนและสดใส ที่สำคัญยังส่งรอยยิ้มอ่อนโยนไปให้อย่างที่หลิวหลินไม่เคยได้ยินมาก่อน ทำให้นางถึงกับอึ้งไปทันที“พี่จือเสี้ยว...ท่าน...” หลิวหลินเรียกอีกฝ่ายตะกุกตะกัก เวลานี้นางมีคำที่จะเอ่ยออกมามากมายอยู่ในหัว ทว่าไม่รู้จะเริ่มกล่าวอย่างไรดี“เอาของกินมาให้ข้าเถอะน่า ยามนี้ข้าหิวแล้ว” หลินจือเสี้ยวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง มือข้างหนึ่งก็กวักเรียกให้อีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้ พร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยนทำให้หลิวหลินที่ยังแปลกใจอยู่นั้น ได้แต่เดินถือถาดข้าวต้มไปให้หลินจือเสี้ยวอย่างกล้า ๆ กลัว ๆทันทีเห็นถ้วยข้าวต้ม หลินจือเสี้ยวถึงกับตาเบิกกว้าง เนื่องจากข้าวต้มนั้นดูน่ากินมากแม้จะเป็นเพียงข้าวต้มหมูธรรมดาก็ตาม“กลิ่นหอมน่าอร
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more

ตอนที่ 5 แทบจะไม่มีเบาะแสอะไร (ตอนต้น)

ตอนที่ 5 แทบจะไม่มีเบาะแสอะไร (ตอนต้น)หลินจือเสี้ยวต้องการข้อมูลเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย เกี่ยวกับหอจันทร์กระจ่างแห่งนี้ ถึงแม้นางจะมีความทรงจำของนางคณิกาคนเดิมอยู่ก็ตาม แต่ก็ยังเชื่อว่า เถามามาผู้ดูแลหอจันทร์กระจ่างแห่งนี้จะต้องมีเรื่องปิดบังเอาไว้มากมาย แม้จะสอบถามหลายอย่างจากหลิวหลินแต่ก็ไม่ได้เรื่องอะไรมากนัก เพราะหลิวหลินเองก็เป็นเพียงแค่เด็กรับใช้คนหนึ่งเท่านั้น“หลิวหลิน เจ้าคิดว่าข้าจะสืบเรื่องของที่นี่ได้จากผู้ใดกัน นอกจากเถามามาเจ้าคิดว่าข้าจะต้องเริ่มจากตรงไหนก่อนดี หากข้าเดินไปถามเถามามา นางต้องไม่ตอบคำถามของข้าแน่”หลินจือเสี้ยวเอ่ยถามขึ้นมา พลางครุ่นคิดในใจว่า‘ในหอนางโลมแห่งนี้ นอกจากหลิวหลินแล้ว นางคณิกาคนนั้นก็ไม่ได้สนิทกับผู้ใดอีก เนื่องจากนางโลมคนอื่นต่างก็ไม่ชอบและอิจฉาหลินจือเสี้ยวกันทั้งนั้น เดินดุ่ม ๆ ไปถามผู้ใด แทนที่จะได้คำตอบคงได้ใบหน้าบึงตึงหรือถูกสบัดหน้าใส่กลับมาแทน’“อืม...” หลิวหลิมีท่าทีครุ่นคิด แล้วเอ่ยออกมาเหมือนคิดอะไรได้ “ข้าพอจะนึกออกแล้วเจ้าคะ พี่หยวนปิงค่อนข้างสนิทกับเถามามา ถ้าหากว่าเถามามาจะเล่าเรื่องอะไรให้ใครสักคนฟัง หรือจะบอกความลับให้ใครรู้ ก็
last updateLast Updated : 2026-09-04
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status