“อยากสิครับ... ทำไมแด๊ดดี้จะไม่อยากให้ฮันนี่ไปส่งล่ะ”นิโคลาสสืบเท้าเข้ามาหา แววตาวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงพิศวาสที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาของเขา น้ำผึ้งเงยหน้าขึ้นสบตาพ่อบุญธรรม“แต่ตอนนี้ยังมีเวลา... แด๊ดดี้อยากร่ำลาฮันนี่ก่อนกลับ... ได้ไหมคับ”ไม่ทันได้ตอบอะไร ร่างเอิบอิ่มของหญิงสาวก็ถูกพ่อบุญธรรมรั้งเข้ามากอดเอาไว้แน่น เขาเปิดฉากกอดจูบลูบไล้ เล้าโลมหล่อนอีกครั้งน้ำผึ้งไม่ขัดขืน ไม่นานเนื้อตัวก็อ่อนเปลี้ย แขนทั้งสองข้างตกลู่ลงข้างลำตัว เพราะรู้ว่าช่วงเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมาพ่อบุญธรรมคนนี้ได้ทำให้หล่อนมีความสุขเหลือเกิน “ฮันนี่จ๋า... ขอแด๊ดดี้มีความสุขกับหนูอีกสักครั้งก่อนกลับนะครับคนดี” นิโคลาสขอตรงๆ เขาหลงใหลหล่อน น้ำผึ้งจ้องหน้าเขา ตาสบตา คล้ายๆ กับว่ามีแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็น หากรับรู้ได้รุนแรงในอารมณ์.....คราวนี้น้ำผึ้งเป็นฝ่ายรุกก่อน สองมือโอบใบหน้าของนิโคลาส รั้งลงมารับริมฝีปากของหล่อนที่บดนาบเข้าหากันแน่น จูบปากกันอย่างเร่าร้อนดูดดื่มแทบลืมหายใจ..... “แด๊ดดี้ทนไม่ไหวแล้วฮันนี่จ๋า”นิโคลาสรวบร่างระทดระทวยของลูกบุญธรรมขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลง
Last Updated : 2026-10-15 Read more