Masuk“โอ้แม่เจ้า” น้ำผึ้งยกมือขึ้นปิดปาก ไม่คิดว่าเรือนร่างสูงใหญ่ที่ซุกซ่อนเอาไว้ภายใต้สูทราคาแพงที่พ่อบุญธรรมของหล่อนสวมใส่ตอนเจอกันเมื่อกลางวัน จะเซ็กซี่สะดุดตาจนไม่อาจละลายตาจากเรือนร่างกำยำไปด้วยมัดกล้ามของพ่อบุญธรรม ตอนแรกนึกว่าเขาไม่สวมอะไร กระทั่งผ้าขนหนูสีขาวถูกสลัดออกไปจากตัก ‘อกอีแป้นจะแตก’ อุทานอยู่ในใจ ยกมือขึ้นปิดปาก เพราะว่าร่างของนิโคลาสเกือบเปลือยเปล่า มีเพียงแค่กางเกงในเพียงตัวเดียวที่ปกปิดกึ่งกลางของร่างกายเอาไว้ ความเป็นชายตุงขึ้นมาเป็นลำยาว ยัดอยู่ในเป้ากางเกงใน
Lihat lebih banyakความชิดใกล้ทำให้หัวใจของน้ำผึ้งพองโต เต้นระส่ำ เพราะว่าตั้งแต่เกิดมาจนกระทั่งเติบโตเป็นสาวมาจนถึงทุกวันนี้… ก็ยังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมีโอกาสได้ถูกเนื้อต้องตัวหล่อนเหมือนอย่างเขาในอ้อมอกของแด๊ดดี้ช่างให้ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย นอกจากท่าทางภายนอกของนิโคลาสที่บ่งบอกให้รู้ว่าเขาเป็นคนใจดี และอีกสิ่งหนึ่งที่น้ำผึ้งสามารถรับรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณทางเพศ... ก็คือผู้ชายคนนี้เซ็กซี่ มีแรงดึงดูดทางเพศรุนแรงจนหล่อนแทบจะหลอมละลายลงเสียให้ได้ในอ้อมแขนของพ่อบุญธรรมที่กำลังโอบอุ้ม มือไม้ของน้ำผึ้งอ่อนเปลี้ยระทดระทวยเหมือนต้องมนต์สะกด ยิ่งในตอนที่นมเบียดอก ไหล่ข้างหนึ่งของหล่อนแนบเน้นอยู่กับอกข้างซ้ายซึ่งแน่นนูนไปด้วยมัดกล้ามของเขา ร่างกายเสียดสีจนได้ยินเสียงหัวใจของแด๊ดดี้เต้นแรงไม่ต่างกัน“ขอบคุณค่ะแด๊ดดี้”น้ำผึ้งกล่าว หลังจากพ่อบุญธรรมพาหล่อนมานั่งลงที่ศาลาไม้ใกล้สระบัวข้างบ้านจากนั้นนิโคลาสก็เล่าความจริงทุกอย่างให้น้ำผึ้งฟังว่าเขากับนาง ‘เอื้องคำ’ ซึ่งเป็นมารดาของหล่อนพบเจอกันครั้งแรกในงานลอยกระทงที่จังหวัดเชียงใหม่ แม่ของน้ำผึ้งมีชื่อจริงว่าเอื้องคำ พื้นเพเป็นสาวเหนือโดยกำเนิด เกิดมา
เพียงแค่นึกถึงภาพของเรือนกายกำยำตอนที่เขากำลังช่วยตัวเองอยู่ที่สระว่ายน้ำ ร่างกายของน้ำผึ้งก็เกิดอาการร้อนๆ หนาวๆ ราวจะเป็นไข้“แด๊ดดี้ขา... ”หลับตา จินตนาการถึงใบหน้าแล้วเรียกชื่อเขา นิ้วน้อยๆ สอดเสียบเข้าใส่ร่องเสียวของตัวเองเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บดบี้เม็ดเสียวจนน้ำเหนียวหลั่งเลอะออกมา เพียงแค่คิดถึงภาพเรือนร่างตึงเต็มไปด้วยมัดกล้ามของพ่อบุญธรรมขณะกำลังช่วยตัวเอง... น้ำหล่อลื่นของหล่อนก็หลั่งไหล... เอ่อทะลักออกมาอาบเลื่อมไปทั้งลำนิ้วที่กำลังกระแทกเข้าใส่รูสวาทตอดเต้นหมุบๆ“อ่า... แด๊ดดี้ขา... อูวววว... ซี้ด”หญิงสาวได้พยายามเป็นอย่างมาก ที่จะหักห้ามความรู้สึกบางอย่างซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นเงียบๆ ภายในห้วงอารมณ์มืดดำของหล่อน แต่ก็ไม่สำเร็จ... เสน่ห์ของพ่อบุญธรรมกำลังทำให้อารมณ์ของหล่อนกระเจิดกระเจิง... ระเริงอยู่ในจินตนาการอย่างที่เห็นความลับของลูกสาวบุญธรรมเช้าวันรุ่งขึ้นน้ำผึ้งตื่นแต่เช้า หล่อนออกมาเดินเล่นสูดอากาศยามเช้าที่สวนดอกไม้หลังบ้าน จู่ๆ สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ของนิโคลาส เขาเดินไปยังเนินดินซึ่งมีดอกฟอร์เก็ตมีน็อตสีครามขึ้นปกคลุมหนาแน่น“อรุณสวัสดิ์ค่ะแด๊ด
น้ำผึ้งแอบมองจากทางด้านหลัง จึงไม่เห็นขนาดความเป็นชายชาตรีของเขา ทว่าเพียงแค่ภาพและเสียงนั่นก็เพียงพอแล้ว... ที่จะทำให้หล่อนน้ำเดิน“ฮันนี่... ”เสียงพ่อบุญธรรมยังพึมพำ ‘ฮันนี่คือใคร?’ แต่ความหมายมันคล้าย ‘น้ำผึ้ง’ ซึ่งเป็นชื่อภาษาไทยของหล่อน‘อ่า... ’น้ำผึ้งตกใจ เผลอครางตามเสียงของพ่อบุญธรรม หัวใจของหล่อนเต้นแรงราวจะหลุดออกมาจากทรวงอก ด้วยหล่อนกำลังอยู่ในวัยสาวสะพรั่ง จึงรู้ว่าสิ่งที่พ่อบุญธรรมกำลังทำอยู่นั้น... ก็คือสิ่งที่ผู้ชายเรียกว่า ‘ชักว่าว’ นั่นเองน้ำผึ้งไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะแอบมาเห็นพ่อบุญธรรมของหล่อนกำลัง ‘ช่วยตัวเอง’ กำลังชักว่าวอย่างเมามันกับภาพอะไรสักอย่างในมือถือของเขาครู่สั้นๆ ต่อมา มือของนิโคลาสที่กำลังลูบคลำอวัยวะเพศของตัวเองหยุดลงชั่วขณะเขาหยัดร่างขึ้นจากเตียงอาบแดด คว้าผ้าเช็ดตัวสีขาวขึ้นมานุ่ง ยกแก้วไวน์ขึ้นกระดกจนหมดแก้วแล้วก้าวยาวๆ มายังห้องน้ำซึ่งอยู่ติดกับมุมระเบียงหลังห้องที่น้ำผึ้งกำลังซ่อนตัวอยู่พอดีร่างสูงใหญ่เกินกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรเดินเข้ามาในห้องน้ำ จากนั้นก็เปิดฝักบัว มีเสียงร้องครางแข่งกับเสียงน้ำที่พร่างลงมาอาบเรือนร่างเปล่าเปลือย เสียงด
หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้“เรียกฉันว่าแด๊ดดี้ก็ได้”พ่อบุญธรรมคลี่ยิ้ม เสียงนุ่มนวลสะกดใจ สายตาจับจ้องดวงหน้าสะสวยของหญิงสาว“ค่ะ... แด๊ดดี้”สายตาของน้ำผึ้งแทบไม่ละจากใบหน้าหล่อเหลาของแด๊ดดี้นิโคลาส ดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของผู้ชายคนนี้ราวกับมีมนต์สะกด ให้ตายสิ! เขาหล่อเหลือเกิน“เธอสวยมาก... สวยเหมือน... ”คำพูดของนิโคลาสเกือบจะหลุดออกมา“เหมือนใครคะ?”ดวงตาคมโตของหญิงสาวเบิกกว้าง อยากรู้ แต่นิโคลาสกลับรีบเปลี่ยนเรื่อง“หนูเรียนจบแล้วนี่นา”“ค่ะ”หญิงสาวพยักหน้า เพราะรู้มาจากป้าคำแก้วว่าสาเหตุที่นิโคลาสสั่งให้หล่อนเรียนด้านภาษาก็เพราะมันจะเป็นประโชยน์มากในการสนทนา ซึ่งก็สอดคล้องกับความตั้งใจของน้ำผึ้งที่อยากเป็นครูสอนภาษาอังกฤษเสร็จจากอาหารมื้อค่ำพ่อบุญธรรมกับลูกสาวยังคงนั่งคุยกันอยู่จนดึกดื่น ราวกับจะชดเชยให้กับช่วงเวลาที่นิโคลาสไม่เคยกลับมาเมืองไทยเลย เขาสั่งงานทุกอย่างผ่านป้าคำแก้วสาเหตุที่ป้าคำแก้วสามารถพุดคุยภาษาอังกฤษกับนิโคลาสได้อย่างไม่ติดขัด ก็เพราะว่าหล่อนเคยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง และในระหว่างที่กำลังว่างงานหลังเกษียณอยู่ไม่กี่เดือน ป้าคำแก้วก็เจอประกาศรับ