Todos los capítulos de หอมกรุ่นอุ่นรัก: Capítulo 21 - Capítulo 24

จากรางวัลที่ฮ่องเต้พระราชทาน ทั้งที่ดินทำเลทองกลางเมือง เงินทองก้อนใหญ่ และป้ายอักษรทองคำลายพระหัตถ์ ‘ภัตตาคารเสี่ยวเยว่’ จึงถือกำเนิดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่นับตั้งแต่เปิดกิจการ หน้าร้านก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนตั้งแต่เช้าจรดค่ำ แถวยาวทอดไปตามถนนจนแทบไม่มีช่วงใดว่างเว้น ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้าน พ่อค้าวาณิช คุณชายตระกูลมั่งคั่ง หรือแม้แต่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ต่างพากันมารอลิ้มลองเมนูเลื่องชื่อของพระชายาเอกทั้งหม้อไฟหม่าล่าสูตรต้นตำรับ ไก่ทอดซอสเผ็ดกรอบสองรอบ ข้าวมันไก่ตอนเนื้อนุ่ม บัวลอยลาวาน้ำกะทิอบควันเทียน และเครื่องดื่มยอดนิยมอย่าง ‘ชานมไข่มุกกระบอกไม้ไผ่’ ซึ่งผลิตแทบไม่ทันกับจำนวนลูกค้าที่หลั่งไหลเข้ามา“พระชายาเพคะ โต๊ะสามสั่งบัวลอยลาวาน้ำกะทิเพิ่มอีกสิบถ้วยเพคะ”เสี่ยวชุนในชุดผู้ดูแลร้านตัวน้อยวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามารายงาน ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่รอยยิ้มกลับสดใสอย่างมีความสุขจากเด็กสาวผอมแห้งผู้เคยหวาดกลัวบ่าวไพร่ในจวน บัดนี้เสี่ยวชุนคล่องแคล่วขึ้นมาก สามารถรับมือกับลูกค้าและจัดการงานหน้าร้านได้อย่างเป็นระเบียบเสียงหนึ่งดังมาจากหน้าเตา“ข้ากำลังเคี่ยวกะทิอยู่ พอดีเลย”ซูเยว่หลินที่บัดนี้กลาย

ดวงตากลมเริ่มมีน้ำเอ่อคลอ เห็นได้ชัดว่าหากถูกบังคับอีกเพียงคำเดียว เสียงร้องไห้คงดังไปถึงเรือนหน้าแน่นอนเซียวจิ้งเหยาชะงัก เขาเคยนำทหารนับหมื่นออกศึก เคยรับมือศัตรูที่มีอาวุธครบมือโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าแต่เด็กขวบครึ่งที่กำลังจะร้องไห้ตรงหน้ากลับทำให้ฝ่ามือของแม่ทัพไร้พ่ายเริ่มมีเหงื่อ“โม่เฉิน ทำอย่างไรดี”โม่เฉินนิ่งไปทันที“กระหม่อม ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ”เซียวจิ้งเหยาตวัดตามอง“เจ้ามีประโยชน์ตรงไหน”โม่เฉินได้แต่ก้มหน้า“กระหม่อมยังไม่มีบุตรพ่ะย่ะค่ะ”ในจังหวะที่เสี่ยวเป่ากำลังสูดลมหายใจเตรียมจะแผดเสียง ประตูห้องหนังสือก็เปิดออกพอดีเสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้น“ท่านอ๋องเพคะ เด็กวัยนี้รับกลิ่นได้ไว จะให้กินอาหารที่มีกลิ่นสมุนไพรแรงๆ ได้อย่างไรกันเล่าเพคะ”ทุกคนหันไปตามเสียง เสี่ยวเยว่ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมถาดไม้ใบเล็กที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนให้เจริญอาหารเสี่ยวเป่าที่กำลังจะร้องไห้พลันหยุดกึก จมูกเล็กสูดฟุดฟิดสองครั้ง ก่อนดวงตากลมโตจะเป็นประกาย“ม่าม้า” เจ้าก้อนแป้งคลานดุ๊กดิ๊กเข้าไปกอดขามารดาทันทีเสี่ยวเยว่หัวเราะ ก่อนก้มลงอุ้มลูกชายขึ้นมา“คิดถึงแม่หรือหิวของกินกันแน่เจ้าตัวแสบ”“อาวหม่ำ”