All Chapters of Finally, She's mine: Chapter 41 - Chapter 49

Dahan-dahang imulat ni Mia ang kaniyang mga mata habang ang liwanag ng umaga ay pilit na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina ng kaniyang maliit na apartment. Ang kaniyang buong katawan ay nakakaramdam ng matinding pagod. Bahagya siyang napangiti nang maalala ang nangyari kagabi. Inabot sila ng madaling-araw dahil sa tindi ng kulitan at asaran habang nagtutupi ng mga labahing damit na galing sa sampayan, na sinabayan pa ng pagkain ng dinalang blueberry cheesecake ni Grey. Nang lumingon siya sa kaniyang tabi, sinalubong siya ng pamilyar at matikas na bulto ng lalaki. Nakahiga si Grey nang patagilid, ang kaniyang dambuhalang braso ay protektadong nakapulupot sa baywang ni Mia na tila ba ayaw siyang pakawalan kahit sa pagtulog. Gulo-gulo ang buhok ng bilyonaryo, malayo sa laging plantsado at seryosong hitsura nito kapag humaharap sa kaniyang malalaking kumpanya. Upang asarin ang kaniyang kasintahan dahil napuyat sila, dahan-dahan niyang itinaas ang kaniyang kamay at pinisil ang d

Pagkatapos ng kanilang masarap na tanghalian sa tabing-dagat, hindi na hinayaan ni Grey na mapagod pa si Mia sa ilalim ng sikat ng araw ng Amalfi Coast. Isang marangya at makintab na pribadong speedboat ang nakatigil na sa pantalan ng Positano, naghihintay para sa kanila. Hawak-kamay silang bumaba sa kahoy na tulay, at sa bawat hakbang ni Mia, ramdam niya ang panonood ng mga tao sa paligid—hindi lang dahil sa kaniyang simpleng ganda na lalong pinatingkad ng suot niyang white sundress, kundi dahil din sa naglalakihang presensya ng kaniyang kasintahan.Si Grey, na nakasuot ng kaniyang light blue linen shirt, ay walang pakialam sa mga tingin ng iba. Ang kaniyang buong atensyon ay nasa dalaga lang. Nang makarating sila sa gilid ng speedboat, binuhat niya ito sa baywang nang walang kahirap-hirap upang maingat na mailapag sa malambot na upuan ng sasakyang-pandagat."Grey, kaya ko naman maglakad," natatawang bulong ni Mia habang inaayos ang laylayan ng kaniyang damit na may disenyo ng mga k

Nang humiwalay ang kanilang mga labi, dahan-dahang pinunasan ni Grey ang natitirang luha sa mga pisngi ni Mia. Inakay niya ito palayo sa makipot na eskinita ng Capri habang unti-unting nagbabago ang kulay ng langit patungo sa malalim na asul at lila. Sumapit ang gabi na may kasamang malamig na simoy ng hangin, at dinala ni Grey si Mia sa isang tanyag at eksklusibong restaurant na nakatayo sa gilid ng bangin—isang kainan na tanging mga mayayaman at tanyag na tao lamang ang nakakarating.Ang buong paligid ay napupuno ng maliliit na kandila, at mula sa kanilang pwesto sa veranda ay kitang-kita ang mga ilaw ng mga yate na sumasayaw sa madilim na dagat. Umupo sila sa isang table-for-two, at sa unang ilang minuto ay maayos ang lahat. Hinahawakan ni Grey ang kamay ni Mia sa ibabaw ng mesa habang nagpapakita ng labis na pag-aalaga.Ngunit ang katahimikan ng kanilang hapunan ay biglang nagbago nang isang matangkad, sopistikada, at napakagandang Italyanong babae ang lumapit sa kanilang mesa. S

Dahan-dahang lumubog ang araw sa abot-tanaw ng Capri, na nag-iiwan ng mga guhit ng ginto at kahel sa malawak na kalangitan. Habang nakasandal pa rin ang ulo ni Mia sa dibdib ni Grey, naramdaman niya ang unt-unting pag-relax ng mga kalamnan ng lalaki. Ang masinsinan at mahabang usapan na nagpabukas sa kanilang mga puso ay tila naging mas mabisang gamot kaysa sa paracetamol na ininom nito kanina."Since looking at my face makes you think of magazine layouts, maybe I should start wearing a paper bag over my head," pagbabasag ni Grey sa katahimikan, ang boses ay may kasamang pilyong ngiti habang hinahaplos ang braso ng dalaga.Napaangat ng tingin si Mia at mahina itong hinampas sa dibdib. "Sira! Huwag mo nga akong asarin. Seryoso ako kanina, Grey. Ang hirap kayang magkaroon ng kasintahan na kahit natutulog at may sipon ay mukhang model pa rin."Natawa muli si Grey, ngunit agad itong napalitan ng isang mahabang hikab. Ramdam pa rin ng kanyang katawan ang pagod mula sa puyat at lamig sa sah

Ang huling dalawang gabi nina Grey at Mia sa Capri ay mabilis na lumipas na puno ng tawanan, masasarap na kainan, at mga pasyalang wala nang sisingit na Alessandra o tinderong Italyano. Ngunit ang totoong hamon na susubok sa pasensya, diskarte, at pagmamahalan ng dalawa ay hindi ang pagpapatakbo ng kumpanya, kundi ang pag-eempake ng kanilang mga kagamitan sa loob ng penthouse suite bago ang kanilang paglipad pabalik ng Pilipinas.Nakahandusay sa gabi sa gitna ng malawak na sala ang tatlong malalaking designer luggage ni Grey, kasama ang dalawang katamtamang maleta ni Mia. Ang problema? Mas marami pa ang nabiling souvenirs, tsokolate, mga sapatos, at mga dekorasyon kaysa sa espasyong natitira sa mga maleta. Masayang-masaya sila sa pamimili nitong mga nakaraang araw, ngunit ngayon ay unt-unti nang nagkakaroon ng krisis sa espasyo."Grey, dynamic adjustment naman diyan oh! Sabi ko sa'yo huwag mo nang bilhin 'yung dambuhalang ceramic plate na may painting ng Amalfi Coast, ayaw mo namang