Todos os capítulos de LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว: Capítulo 151 - Capítulo 160

ทันทีที่แท็กซี่แล่นลับสายตาไป ความโดดเดี่ยวก็เข้าเกาะกุมจิตใจจนเนื้อตัวสั่นระริกแต่พอนึกถึงใบหน้าของพ่อกับแม่ เฌอร์ชีวาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆข่มความกลัวทั้งหมดแล้วตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปภายในโกดังร้างแห่งนั้นทันที กลิ่นอับชื้นและกลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านหลังคาผุพังเผยใ

หมับ..มือหนาของร่างสูงคว้าแขนของพ่อเฌอร์ไว้ได้ทันก่อนที่ขวดจะฟาดใส่ไหล่ของเขา"No no! It’s me!" ผู้ชายคนนั้นสบถออกมาเสียงแผ่วเบา"เพอร์เช่!" หญิงสาวอุทานชื่อเขาออกมา แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ"พ่ออย่าเพิ่ง! นี่เพื่อนหนูเอง!" เฌอร์ชีวาที่เพิ่งเพ่งมองใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคยชัด ๆ ก็รีบร้องห้ามลั่น

"แม่รู้ว่าลูกเป็นห่วงพวกเขา แต่ถ้าไปลูกก็คือตัวถ่วงของเขาเช่นกัน" แม่ดึงเฌอร์เข้ามากอดแน่นเพื่อดึงสติของเธอ"พวกเขา..จะปลอดภัยใช่ไหม?" เฌอร์พูดขึ้นทั้งน้ำตา"คนดีตกน้ำไม่ไหล..ตกไฟไม่ไหม้หรอกลูก" แม่ของเธอปลอบลูกสาวแม้ว่าใจของเธอเองก็สั่นระรัวไม่ต่างกัน_______ ขณะที่ร่างสูงเดินตรงดิ่งไปที่รถสปอร์ตค

เสียงไซเรนรถตำรวจและรถพยาบาลนับสิบคันก็แผดเสียงดังระงมใกล้เข้ามา ก่อนจะพุ่งทะยานเข้ามาล้อมรอบพื้นที่โกดังร้างในพริบตา เจ้าหน้าที่ตำรวจติดอาวุธครบมือกรูกันเข้าชาร์จล็อกตัวพวกลูกน้องของอดิศรที่ยืนหน้าถอดสีทิ้งอาวุธยอมจำนน ส่วนอดิศรที่กอดศพลูกชายร้องไห้โฮราวกับคนเสียสติก็ถูกควบคุมตัวแยกออกไปอย่างหมดสภ

"รวมถึงเรื่องการลักพาตัว การลอบทำร้าย ที่หมายปองชีวิตของลูกชายผมรวมถึงผู้บริสุทธิ์คนอื่น ๆ เรื่องนี้ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ยอมความกันไม่ได้อย่างเด็ดขาด...""ในฐานะของคนเป็นพ่อ....ผมบอกตามตรงเลยว่ายอมเสียสละได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอันทรงเกียรตินี้ หรือทรัพย์สินเงินทองมากมายขนาดไหน แต