All Chapters of LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว: Chapter 71 - Chapter 80

"ใช่..ฉันโทรเองแหละ" เพอร์เช่ที่ยืนนิ่งมาพักใหญ่พูดแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าลำบากใจ"แต่ที่ฉันบอกมัน..เพราะในสถานะการณ์วิกฤตแบบนี้""คนที่ช่วยเพื่อนเธอได้..มีแค่มันจริง ๆ" ร่างสูงเอ่ยอธิบายโดยมองทางซีไมเนอร์กับเฌอร์ชีวาสลับกันไปมา"เพื่อนของนายเนี่ยนะ..ที่มาเพื่อช่วย?" ซีไมเนอร์หันไปโต้กลับทางเพอร์เช่อย่

ลูเซียโน่จ้องหน้าเพอร์เช่ด้วยแววตาไม่สบอารมณ์จัด นัยน์ตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดที่เพื่อนตัวเองอย่างชัดเจน ก่อนจะเบือนหน้าหนีเมินใส่เฌอร์ชีวาทันทีราวกับเธอเป็นอากาศธาตุ"แล้วก็ถ้าพวกนายไม่ได้รีบกลับไปไหน... ฉันอยากจะเลี้ยงข้าวเพื่อขอบคุณสำหรับทุกอย่างในวันนี้น่ะ" เฌอร์แสร้งพูดชวนขึ้นมาลอย ๆ โดยเธอเน้นคำ

"ไม่เป็นไรหรอก... แค่นี้สบายมาก" เพอร์เช่อมยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินซีไมเนอร์พูดออกมาแบบนั้น แต่เมื่อสายตาหลายคู่จ้องมาทางเธอ มันก็ทำให้เธอเริ่มวางตัวไม่ถูกเท่าไหร่ "แต่ก็จริงเหมือนที่ซีมันเตือนนะ...ยิ่ง ตอนกลางคืนถ้าง่วงแล้วขับมันก็อันตรายมากจริง ๆ" เฌอร์ชีวาเสริมขึ้นอย่างเห็นด้วยพลางเสนอทางออก

"ทำไมอะ..เพื่อนเธออาจจะอยากเห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นก็ได้?" ลูเซียโน่ถามพลางก้มลงมองคนตัวเล็กที่พยายามหลบสายตา"อย่าคิดแทนคนอื่นสิ" เขาพูดพลางยักคิ้วเล็กน้อย"ฉันกลัวว่าเพื่อนฉันจะเสียสายตาซะมากกว่า" เฌอร์ชีวากระแทกเสียงกลับไปอย่างสุดจะทน"หึ..ถ้ามองแล้วเสียสายตาผู้หญิงที่ผ่าน ๆ มาของฉันก็คงตาบอดหมดแล้ว

กลางดึกคืนนั้น แสงจันทร์นวลตาที่สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างกระทบลงบนเตียงเล็ก ๆ เงาจากต้นไม้ที่รายล้อมอยู่รอบ ๆ บ้าน สำหรับลูเซียโน่แล้วบรรยากาศรอบตัวนี้มันช่างแปลกและแตกต่างไปจากทุกคืนที่ผ่านมา บ้านของเธอไม่ได้หลังใหญ่และหรูหราแต่มันดูอบอุ่นไปอีกแบบ รอบห้องเต็มไปด้วยรูปของเธอในวัยเด็กรวมถึงของตกแต่งต่