Todos os capítulos de LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว: Capítulo 91 - Capítulo 100

"ใช่พี่..นี่ฟ้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะ...ว่าต่อไปพวกมันจะมาไม้ไหนอีก" ฟ้าพูดพลางน้ำตาคลอ แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "นี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่พี่โต้งเขาเลือกที่จะขอปิดปรับปรุงแคมป์ชั่วคราวนะคะ เพราะว่ายิ่งลูกค้าเข้ามาพักเยอะ พวกมันก็ยิ่งชอบมาป่วน จนทำให้ในเพจเราเนี่ย โดยหักรีวิว จนแทบจะต้องปิดตัวเลย" ฟ้

เฌอร์ชีวายืนหลบอยู่ที่มุมมืดมุมหนึ่งเธอตัวสั่นอยู่ริมลำธาร มือที่เย็นเฉียบพยายามกดเบอร์ฉุกเฉินด้วยสติที่กระเจิดกระเจิงเธอรีบแจ้งพิกัดแคมป์ปิ้งของไก่โต้งแก่เจ้าหน้าที่ตำรวจและไม่ลืมที่จะกำชับให้ประสานรถดับเพลิงแลัรถพยาบาลเข้ามาให้เร็วที่สุด แต่ระยะทางจากที่นี้กับสถานีตำรวจมันห่างไกลออกไปมากพอสมควรเล

จังหวะที่คนร้ายสองคนนอนหมดสภาพอยู่กับพื้น ลูเซียโน่ไม่รอช้า เขาฝากร่างของฟ้าไว้กับไก่โต้งที่ยืนอึ้งพลางสำลักควัน พุ่งตัวเข้าไปกระชากแขนเฌอร์ชีวาเข้าหาตัวทันที รังสีความโกรธจัดแผ่ออกมาจากตัวเขาจนน่าขนลุก"ทำไมโง่จังวะ! ไฟไหม้ขนาดนี้ จะเสือกวิ่งเข้ามาทำไมอีก?" เขาตวาดเสียงต่ำชิดใบหูท่ามกลางเสียงประทุข

"ทั้งที่เขาแค่ต้องการมาหาที่พักผ่อนเงียบ ๆ กลางธรรมชาติ ...การกระทำของเขาเนี่ยทำเอาหนู...นับถือมาก ๆ เลยเหมือนกันค่ะ" เฌอร์ชีวาได้ทีก็ร่ายยาวถึงด้านดี ๆ ของลูเซียโน่ไปตามสถานการณ์จริง"ฉันไม่แปลกใจหรอก ก็ท่านจอมพลก็เป็นคนใจดี คุณหญิงเองก็ดูใจบุญ ...ลูกไม้มันจะหล่นไกลต้นได้ยังไงกัน" ป้าอีกคนก็พูดเสริ

ร่างสูงอาศัยจังหวะที่คนตัวเล็กกำลังเคลิ้มไหว พลิกกายเธอให้กลับมาเผชิญหน้ากันท่ามกลางพื้นที่อันคับแคบ มือหนาข้างที่ไม่ติดสายน้ำเกลือเริ่มทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว เขาถลกเสื้อผ้าเนื้อบางของโรงพยาบาลขึ้นจนพ้นทาง ก่อนจะซุกไซร้ใบหน้าลงกับทรวงอกสล้างที่ชูชันท้าทายสายตา ลูเซียโน่ใช้ริมฝีปากและไรฟันขบเม้มยอดปทุ