Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 16

08.01 am. บ้านชัยสุริยะ ห้องนอน ติ้ดๆ ติ้ดๆ ติ้ดๆ เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นห้องแต่ไม่สามารถปลุกเจ้าของห้องได้เลย ทั้งสองร่างยังคงหลับไหลกอดก่ายกันอยู่จนอรเริ่มรู้สึกรำคาญเสียงนาฬิกาปลุก ก่อนจะคว้ามาดูเธอขยี้ตาแล้วมองก่อนจะตกใจ "เชี่ยยยย 8 โมง วันนี้มีประชุมตอน 9โมง พี่เต พี่เตตื่น ลุกเร็ว"ฉันรีบลุกจากเตียงก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำ รีบอาบน้ำด้วยความเร็วแสง รีบเท่าที่จะรีบได้ พี่เตลุกขึ้นมองฉันที่กำลังแต่งหน้าด้วยความรีบร้อน "รีบทำไม กัน งืมมมม กี่โมงแล้วเนี่ย"เขายังคงความงัวเงียอยู่จะตื่นตาตั้งเมื่อเห็นนาฬิกา "เชี่ยย ประชุมเช้า" เขาลุกทันทีก่อนจะจัดการด้วยความรวดเร็วฉันแต่งหน้าเสร็จพอดีวันนี้ปล่อยผมแล้วกัน เราสองคนขึ้นรถมีการ์ดขับรถให้ ในขณะเราสองคนนั่งแย่งกันกินหมูปิ้ง การ์ดคนนั้นเป็นคนสนิทพี่เต เขาพึ่งเคยเห็นภาพแบบนี้ เจ้านายของเขาเปลี่ยนไปแม้จะมีผู้หญิงเข้ามาบ้างไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเจ้านายของเขา แถมกินน้ำขวดเดียวกันแบบไมนึกรังเกียจด้วย มาถึงบริษัท อรขึ้นไปก่อนด้วยลิฟพนักงานส่วน เตขึ้นลิฟส่วนตัวตรงขึ้นห้องตัวเอง ทั้งคู่สามารถดึงมาดสุขุมได้นิ่งสนิทไม่มีใครกล้าถามว่ามาสายเพร

04.00 pm.บ้านชัยสุริยะ# เต เตวัชฉันแต่งตัวให้ไอดราฟ พอแต่งเหมือนประธานบริษัท เชี่ยย โคตรหล่อ ความหล่อแม่งได้กูเต็มๆ"ถ้าพวกมันถามว่าทำไหมดูยังเด็กๆอยู่ ก็ตอบไปเลยว่า เสือก" เป็นไงการสั่งสอนของผม"มันพูดแบบนั้นได้เมื่อไหร่คับท่าน" ไอ่ดราฟถอนหายใจ ก่อนจะมีเสียงเคาะประตูก็อก ก็อก ก็อก"เข้ามา" ผมตะโกนไป เชี่ยวินาทีแรกที่เห็นตาค้างเลย อรสวยมากอยู่ในชุดเดรสสีดำ แม่งง เมียใครวะโคตรสวย"ยังไม่เสร็จหรอ"อรเดินเข้ามาก่อนจะสำรวจ แล้วรอยยิ้มที่งดงามก็ผลิออกมามันละมุนหวานเจี๊ยบ ผมเหมือนตกอยู่ในภวังค์ความงดงามนั้น"ท่านคับ ท่านเต ท่านเตวัช"ดราฟเรียก"อะไรเล่าเรียกอยู่ได้" เก็กแปบ เดี้ยวรู้ว่าเหม่อ"คุณอรสวยมากเลยคับ " ดราฟชมอย่างใจจริงพร้อมรอยยื้ม"บอกแล้วไงให้เลิกเรียกคุณ "อรเอ็นดูไอ่ดราฟมากทั้งที่ห่างกันไม่กี่ปีแต่ดราฟยังคงเคารพและซื่อสัตย์กับอรมากนี่แหละตัวอย่างลูกน้องที่ดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นไม่ดีนะ ทุกคนดีหมดนั้นแหละแค่ไอ่ดราฟมันเด็กสุด"งั้น แม่อรคับ ท่านสอนผมพูดคำหยาบอีกแล้ว" เดี้ยวนะมันเรียกเมียกูว่าอะไรนะแล้วจะฟ้องอรทำไหม"เห้ย เมื่อกี้เรียกเมียฉันว่าอะไรนะ คำพูดคำจาฉันเป็นคนส

ร้านหม้อไฟ 9.21 pm. #อร อลิษา เราสองคนพาวิศวะกรผู้ออกแบบทั้ง2ขึ้นรถเเท็กซี่ไปร้านหม้อไฟ ในขณะเจ้าดราฟต้องดึงลุคขึ้นรถหรูพร้อมการ์ดเพื่อกลับที่บ้านก่อน ในร้านหม้อไฟนั้นเอง "เอ่ออคือพวกคุณสองคนแบบว่า"ชายหนุ่มพูดขึ้นก่อน ส่วนชายแก่คนญี่ปุ่นเริ่มคุยกับฉัน เราคุยเกี่ยวกับงานและการมอบความหวังให้พวกเขา เราเคยคุยกันแล้วในงานเขาจึงไม่ตกใจมาก และขอบคุณพวกเรา "ลุงนี้มันอะไรทำไมพวกเขาถึงช่วยเรา" ชายหนุ่มเริ่มงุนงงกับสถานการณ์ "ขอโทษที่ทำให้งุนงงค่ะ ฉันเป็นเเค่พนักงานคนนึงที่ชื่นชอบและอยากร่วมมือกับคุณ เรียกดิฉัน อร ก็ได้ค่ะ ส่วนผู้ที่นั่งข้างๆดิฉันเป็นท่านประธานค่ะ ด้วยสาเหตุบางอย่างทำให้ท่านประธานต้องอยู่ในชุดนี้" "คุณอรไม่ต้องสุภาพกับพวกเราก็ได้คับ คุยปกติเถอะคับ เอ่อ เรียกผมว่า ไผ่ ก็ได้ครับ ส่วนนี้คุณลุงฮิเดโอะ เป็นผู้ช่วยผมคับ" ไผ่รีบตอบและพยามบอกข้อมูลตนเองเพื่อไม่ให้เสียมารยาท "ก็ได้ค่ะคุณไผ่ "ฉันตอบก่อนจะหันไปหาพี่เตที่กำลังประเมินพวกเขาทั้งสอง คุณไผ่เสนองานตนและอุปกรณ์ชิ้นเล็กที่พกไว้ ความสามารถและวุฒิภาวะของไผ่สูงมากอาจจะใกล้เคียงกับฉันเลยแต่ก็ยังไร้ประสบการณ์ในโลก