Todos los capítulos de เกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย): Capítulo 41 - Capítulo 50

เมื่อผ่านด่านการทดสอบสมรรถภาพทางร่างกายในภาคเช้ามาแล้ว ก็มาถึงการทดสอบการใช้อาวุธ “เลือกอาวุธได้เลยครับ” เชอรีนมองอาวุธชนิดต่างๆ ที่ครูฝึกวางเตรียมไว้ เธอเลือกธนูเป็นอาวุธที่จะใช้ในการทดสอบด่านต่อไป “ถ้าคุณเลือกธนูเป็นอาวุธ นั่นหมายความว่าด่านที่ต้องเจอคือการขี่ม้าผาดโผนพร้อมไปกับการยิงธนูให้เข้าเป้า” “เข้าใจแล้วค่ะ” “แน่ใจนะครับคุณเชอรีน” ซากีและรีฮานเอ่ยถามด้วยความห่วงใย ทั้งห่วงใยในความปลอดภัยของเจ้านายสาว และห่วงใยความปลอดภัยของตัวเอง เพราะถ้าคุณเชอรีนได้รับบาดเจ็บหรือเป็นอะไรไป พวกเขาคงจะต้องได้รับโทษทัณฑ์จากท่านชีคแน่นอน “ฉันอยากลองดู” “ถ้าเธอตกจากหลังม้าล่ะก็เป็นเรื่องใหญ่เลยนะซากี” “เตรียมตัวเตรียมใจไว้ด้วยละกันรีฮาน” อาจารย์ของชีคฟาอิสสั่งให้เอาม้าเข้ามาให้เธอ เชอรีนเข้าไปทักทายและทำความรู้จักกับม้าตัวดังกล่าว ก่อนจะโหนตัวขึ้นไปนั่งบนหลังของมันด้วยความว่องไว รีฮานเดินมาส่งอาวุธให้หญิงสาว เชอรีนยื่นมือไปรับอาวุธดังกล่าวพร้อม

“เชอรีน!” “นี่คือรูปที่เธอเคยถ่ายคู่กับคุณชามีตอนเรียนอยู่ที่อังกฤษครับ” ฟาอิสหยิบรูปเหล่านั้นมาพิจารณา หัวใจของเขาเต้นแรงเมื่อเห็นหญิงสาวที่ปรากฏอยู่ในภาพ แท้จริงแล้วเชอรีนเป็นลูกสาวของชีคอัมรานแห่งบารัซ บัดนี้เขาได้รับคำตอบแล้วว่าบุตรชายของชีคอัมรานมาพบเขาทำไม คงจะมาตามสืบหาตัวพี่สาวที่พักอยู่ที่นี่ แม้กระทั่งคนร้ายที่ลอบเข้ามาที่นี่ก็น่าจะเป็นคนที่บารัซส่งมา ถึงได้หนีการจับกุมจากคนของเขาไปได้ “เท่าที่ทราบมาคุณชามีเพิ่งจะรู้จักคุณเชอรีนได้ไม่นาน แต่ก็สนิทกันภายในเวลาอันรวดเร็ว เมื่อเรียนจบคุณชามีชวนคุณเชอรีนมาเที่ยวที่ฮิลฟาฮาร์ ซึ่งเธอก็รับปากและเดินทางมาด้วยโดยไม่ให้มีผู้ติดตาม แล้วก็เกิดอุบัติเหตุในวันที่เดินทางมาถึง” “ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณเชอรีนก็คือผู้หญิงที่อยู่ในเหตุการณ์ซึ่งพยานในที่เกิดเหตุเอ่ยถึง” รีฮานกล่าว “น่าจะใช่นะ เสียดายที่เธอสูญเสียความทรงจำ เราก็เลยไม่ได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติม” “ผมสืบประวัติของคุณเชอรีนมาด้วยครับเผื่อว่าจะเป็นประโยชน์” เขายื่นแฟ้มประวัติของห

“ไม่ขำนะพี่เชอรีน ทำไมพี่ต้องทำเหมือนไม่รู้จักเรา” มัสซาร์ย้อนถามตามประสาคนใจร้อน “ไม่ได้แสร้งทำเป็นไม่รู้จัก แต่ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยรู้จักพวกคุณมาก่อน” “เกิดอะไรขึ้นกับพี่ครับ ทำไมพี่ถึงจำอะไรไม่ได้เลย” ทาซัสเอ่ยถามด้วยความสงสัย เชอรีนสัมผัสได้ถึงความห่วงใยในตัวเธอที่ฉายชัดผ่านแววตาของพวกเขา เมื่อประเมินดูแล้วบุคคลเหล่านี้ไม่น่าจะคิดร้ายต่อตัวเธอ จึงเลือกที่จะตอบไปตามความเป็นจริง “มีคนบอกว่าฉันประสบอุบัติเหตุ พอฟื้นขึ้นมาก็จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตนเองเป็นใครและมาทำอะไรที่นี่” “เราสามคนเป็นน้องชายของพี่” ทาซัสเริ่มต้นด้วยการแนะนำตัว “น้องชาย!” “ใช่ครับ ผมชื่อทาซัสและนั่นมัสซาร์ เราสองคนเป็นคู่แฝดกัน” “ส่วนผมอาบีดีนน้องชายที่พี่เชอรีนรักมากที่สุด” “แล้วคุณล่ะเป็นใคร ทำไมฉันถึงคุ้นหน้าคุณ” “ผมชื่อชาคินครับ เป็นองครักษ์ประจำตัวคุณเชอรีน” “กลับไปบารัซด้วยกันนะครับ พ่อกับแม่รอพี่อยู่ที่นั่นด้วยความเป็นห่วง ตอนแรกพวกท่านจะเดินทางมาที่

“นิชามีเป็นใคร” “เพื่อนหนูเองค่ะ เธอเป็นน้องสาวต่างมารดาของชีคฟาอิส พ่อไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะที่หนูจะยังไม่เดินทางกลับบารัซตอนนี้” ไม้แข็งอย่างชีคอัมรานก็อ่อนเหมือนขี้ผึ้งลนไฟได้เหมือนกัน เมื่อเจอกับคำขอร้องของลูกสาวที่รักดั่งแก้วตาดวงใจ เขาตามใจบุตรสาวคนนี้มาแต่ไหนแต่ไร น้อยครั้งนักที่จะขัดใจเธอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน “ถ้าลูกยืนยันที่จะทำแบบนั้นพ่อก็ไม่ว่า แต่ต้องดูแลตัวเองดีดี ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็บอกมา” “ค่ะพ่อ” “พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เราสามคนจะดูแลและปกป้องพี่เชอรีนเองครับ” “แม่ได้ยินมาว่าลูกพักอยู่กับชีคฟาอิสที่ฮิลฟาฮาร์พาเลซ” “ใช่แล้วค่ะ หนูจะสืบเรื่องนี้ร่วมกับฟาอิส” “ฟาอิส อับดุลลาซัส” “พ่อรู้จักเขาด้วยเหรอคะ” “เกลียดขี้หน้าเป็นที่สุด หยิ่ง ยโส โอหัง ไม่เคยก้มหัวให้ใคร” “จะว่าไปเขานิสัยเหมือนคุณไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะคะ” “พันไมล์! ผมนิสัยดีกว่าเขาตั้งเยอะ” ชีคอัมรานหันไปมองหน้าภรรยาด้วยสายตาขุ่นเคือง ที่เธอบังอาจเอา

อิฟฟาและเรยารอต้อนรับชีคฟาอิสอยู่ที่ห้องรับรอง วันนี้เรยาแต่งตัวสวยมากเป็นพิเศษ แม้แต่อิฟฟาก็ยังส่งสายตาชื่นชมในความงดงามของเธอ เรยาจงใจหยิบชุดที่เชอรีนเลือกให้มาสวมใส่ เพื่อที่จะผูกมัดความสนใจจากชายที่ตนมีใจให้ แต่ชีคฟาอิสไม่เคยรับรู้ความรู้สึกนั้นของเธอ อีกทั้งยังไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงที่เธอมีต่อเขา เรยานึกย้อนไปถึงวันที่เธอพบเขาเป็นครั้งแรก จำได้ว่าเขาและเธอต่างก็ติดตามบิดาเดินทางไปประชุมที่ต่างประเทศ แม้วันนั้นเขาจะไม่สนใจแถมยังผลักใสเธอจนเธอได้รับบาดเจ็บ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ยอมทำแผลให้ เหตุการณ์นั้นมันเป็นความประทับใจแรกพบก็ว่าได้ จากนั้นเธอก็มักจะคอยตามเขาเสมอโดยไม่สนใจความบึ้งตึงเย็นชาของเขา ถึงจะเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ ที่เธอได้อยู่ใกล้ชิดเขา แต่ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขที่สุด แม้ว่าหลังจากนั้นจะไมได้ติดต่อกันอีกแต่เขาก็ยังอยู่ในใจของเธอเสมอ เธอคอยติดตามข่าวของเขาเรื่อยมาโดยที่เขาเองก็ไม่เคยรู้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนฟาอิสก็ยังคงเย็นชา และรำคาญผู้หญิงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่