Lahat ng Kabanata ng เกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย): Kabanata 21 - Kabanata 30

“คุณยังไม่ได้บอกฉันเลยนะคะว่ามาทำอะไรที่นี่” “ก็มารับคุณกลับไปบ้านของเรา มีใครแนะนำให้ท่านรู้จักกับเชอรีนหรือยังครับ” ประโยคหลังเขาหันไปถามมานูเอล เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบ ฟาอิสจึงพูดแนะนำให้ได้ยินอย่างชัดเจนว่า “เชอรีนเป็นภรรยาของผม” ใบหน้าของเชอรีนเป็นสีชมพูระเรื่อเมื่อได้ยินคำพูดประโยคนั้น เทพพยากรณ์มิได้แสดงความประหลาดใจแต่อย่างใด และเอ่ยแต่เพียงว่า “เธอเหมาะสมกับท่านมาก” ฟาอิสค่อนข้างแปลกใจ เหตุใดมานูเอลจึงไม่มีคำถามใดใด เมื่อเขาแนะนำว่าเชอรีนคือภรรยา ทั้งที่ก็น่าจะรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง แต่ไม่ถามก็ดีเขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลามานั่งอธิบาย เทพพยากรณ์เชิญชวนเชอรีนให้ดื่มชาร่วมกับเขา เธอไม่อยากขัดศรัทธานั้นจึงนั่งดื่มชาที่มานูเอลนำมาให้อย่างเงียบๆ พร้อมกับคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองภายในห้องที่ใช้ประกอบพิธีบูชาองค์มหาเทพ ขณะที่เทพพยากรณ์พูดคุยกับชีคฟาอิส แต่สายตาของเขากลับจ้องมองไปยังหญิงสาวที่นั่งนิ่งอยู่ข้างตัวผู้นำแห่งฮิลฟาฮาร์ เมื่อเชอรีนรู้สึกว่ากำลังถูกจ้องมองจึงเงยหน้าขึ้นสบตามานูเอ

ฟาอิสกระชับอ้อมกอด “ชามีถูกฆ่าตายอย่างเหี้ยมโหด ไอ้ฆาตกรปักมีดที่คอของเธอ ผมสัญญากับตัวเองไม่ว่ามันจะเป็นใครผมก็จะลากคอมันมารับโทษอย่างสาสมกับสิ่งที่มันกระทำกับชามี” “เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมานานหรือยังคะ” “ไม่นานเท่าไร วันที่ชามีตายคือวันเดียวกับที่คุณโดนรถชน” ว่าจะถามเขาถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเธอก่อนที่จะสูญเสียความทรงจำหลายครั้ง แต่ยังไม่มีโอกาส ครั้งนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมที่จะถามถึงเรื่องนั้น เชอรีนจึงเลือกที่จะพักเรื่องของตนเองไว้ก่อน “ดูเหมือนคุณจะสนิทกับน้องสาวคนนี้มาก” “ใช่ เพราะชีวิตของชามีน่าสงสาร พ่อผมย่ำยีแม่ของเธอทั้งที่เธอไม่เต็มใจ ชามีคือผลจากเหตุการณ์ในค่ำคืนนั้น” “แล้วตอนนี้แม่ของน้องสาวคุณอยู่ที่ไหน” “เธอเสียชีวิตหลังจากที่คลอดชามี น้องสาวผมต้องกำพร้าแม่ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลก ส่วนพ่อก็ไม่เคยใส่ใจ ทุกคนต่างดูถูกเหยียดหยามว่าชามีเป็นลูกของหญิงรับใช้ในบ้าน แม่ผมสงสารก็เลยรับมาดูแลและส่งเสียให้เรียนหนังสือ เราก็เลยสนิทกัน” สิ่งที่เขาไม่ได้บอกเ

เชอรีนหันไปเผชิญหน้าเขาด้วยสีหน้าตกใจก่อนที่จะตอบ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะบุกรุกความเป็นส่วนตัวใคร แค่บังเอิญเดินผ่านมาทางนี้ ใครจะคิดล่ะว่าจะมีคนแก้ผ้าว่ายน้ำอยู่ตรงนี้” “บังเอิญผ่านมาก็เลยแอบดูซะเลย” คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าของเชอรีนแดงก่ำ ฟาอิสเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งอยากแกล้ง “อยากดูก็แค่บอกผม คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลามาแอบดู แค่บอกเท่านั้นรับรองผมจะแก้ให้คุณสำรวจทุกซอกทุกมุมด้วยความเต็มใจ” “บ้า! ใครจะทำแบบนั้น” พูดจบก็หันหลังให้เขา “ก็คุณไง” ฟาอิสพูดพร้อมกับกอดเธอไว้จากทางด้านหลัง “ถ้าคุณขอผมยินดีและเต็มใจถอดให้โดยไม่ลังเลเลย” อ้อมกอดและเสียงกระซิบที่แผ่วเบาอยู่ข้างหู ทำให้หัวใจของเชอรีนเต้นแรงและไม่สามารถหลบหนีไปไหน ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขา “ว่าแต่คุณรู้จักสถานที่แห่งนี้ได้ยังไง ใครพาคุณมาที่นี่” เชอรีนไม่รู้ว่าควรจะตอบเขาอย่างไรดี ควรบอกความจริงดีไหม “ฉัน...เอ่อ...ฉัน...” “ถ้าไม่ตอบผมจูบนะ” ฟาอิสหมุนตัวเธอกลับมาเผชิญหน้าและกอดรัดเธอไว้เพื่อมิ

ใช่ว่าอิฟฟาจะไม่เชื่อคำทำนายของมานูเอล แต่เธอไม่ชอบผู้หญิงที่แสดงท่าทางหยิ่งจองหองอย่างเชอรีน และเมื่อรู้ว่าบุตรชายให้ความสำคัญถึงขั้นพาตัวเข้าไปอยู่ที่ฮิลฟาฮาร์พาเลซ ก็ยิ่งทำให้ไม่ถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้มากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า อีกทั้งตนเองยังมองผู้หญิงที่คู่ควรไว้ให้เขาแล้ว อิฟฟายังคงเชื่อมั่นว่าเรยาเหมาะสมกับตำแหน่งชีคคาของฟาอิสมากกว่าใคร ที่สำคัญเธอชื่นชอบนิสัยที่อ่อนน้อม อ่อนหวานของเรยามากกว่าท่าทางอวดดีและไม่ยอมก้มหัวให้ใครของเชอรีน เรยาไม่เชื่อในคำทำนายเหล่านั้น แต่ที่หวั่นใจคือท่าทีและการแสดงออกของชีคฟาอิสที่มีต่อเชอรีนนี่ต่างหากที่ทำให้เป็นกังวล ทุกคนต่างรู้ดีว่าที่ผ่านมาชีคหนุ่มไม่เคยแสดงท่าทีสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน ดูจะเอือมระอาด้วยซ้ำ แม้แต่คนที่เคยถวายตัวให้เขาก็ถูกเขาไล่ตะเพิดกลับไปหมด ไม่เคยมีใครเคยได้รับการเรียกตัวไปปรนนิบัติดูแลเขาอย่างใกล้ชิดเลยสักคน แถมยังมีคำสั่งห้ามใครเยื้องกายเข้าไปในที่พักของเขาโดยเด็ดขาด ใครก็เข้าไปไม่ได้ยกเว้นจะได้รับอนุญาตจากเขาก่อน ที่พักของชีคฟาอิสจึงมีแต่ผู้ชาย เขาไม่เคยยอมให้ผู้หญิงเข้าไปยุ่งย่

“ประเด็นอะไร!” “จากการสอบถามมีพยานสองคนพูดตรงกันว่าผู้หญิงคนนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัส มีใครบางคนนำตัวเธอขึ้นรถไป สันนิฐานว่าน่าจะนำตัวส่งโรงพยาบาล แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขานำตัวเธอเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลไหน” “เราคงจะต้องกลับไปเริ่มต้นสืบหาตัวคุณเชอรีนที่โรงพยาบาลใหม่อีกครั้ง” “ฉันเห็นด้วยกับนาธาน เหตุเกิดที่ฟาราบัส ฉะนั้นฉันมั่นใจว่าคุณเชอรีนต้องถูกส่งตัวไปรักษาโรงพยาบาลในเมืองนี้แหละ แบ่งคนของเราออกเป็นสามทีมเพื่อลงพื้นที่สืบหาคุณเชอรีนตามโรงพยาบาลต่างๆ” นาธานกางแผนที่เมืองฟาราบัสซึ่งเป็นเมืองหลวงของฮิลฟาฮาร์ พร้อมกับแบ่งโซนเพื่อให้ง่ายต่อการติดตามค้นหา “คราวที่แล้วเราสอบถามข้อมูลในชื่อของคุณเชอรีน แต่ครั้งนี้ให้สอบถามถึงคนเจ็บที่ถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาในวันที่เกิดเหตุ” “ได้เรื่องยังไงเราค่อยมาประชุมกันอีกที” “ตกลงตามนี้” สัปดาห์ที่ผ่านมา ตารางงานของฟาอิสงานแน่นมาก เขามักจะกลับดึกและออกเดินทางไปทำงานก่อนรุ่งสางเสมอ เชอรีนแทบจะไม่ได้พบหน้าเขาเลยก็ว่าได้ เพราะเธอหลับไปก่อนที่เขาจะกลับม