Lahat ng Kabanata ng เกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย): Kabanata 31 - Kabanata 40

เชอรีนเข้าไปพบแพทย์ที่ทำการรักษาเธอและพูดคุยสอบถามกันอยู่นานครึ่งชั่วโมงกว่าจะแล้วเสร็จ หลังจากนั้นเธอได้บอกให้ซากีพาเธอไปห้างสรรพสินค้า เธอต้องการเลือกซื้ออุปกรณ์บางอย่างที่ใช้สำหรับเขียนภาพด้วยตัวเอง ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินไปขึ้นรถที่มาจอดรออยู่ที่หน้าประตูโรงพยาบาล เธอก็ได้ยินเสียงใครบางคนเรียกชื่อเธอ “คุณเชอรีน” หญิงสาวหันกลับไปมองยังทิศทางของเสียงนั้น ก็พบชายหนุ่มคนหนึ่งเดินตรงมายังจุดที่เธอยืนอยู่ สีหน้าของเขาแสดงถึงความดีใจที่ได้พบเธอ “คุณเชอรีนหายไปไหนมาครับ พวกเราออกตามหาตัวคุณอยู่นานแต่ก็หาไม่พบ” “คุณรู้จักฉันเหรอ” ชาคินรู้สึกแปลกใจเหตุใดเจ้านายสาวของเขาเปลี่ยนไป ทำไมเธอจึงทำเหมือนไม่เคยรู้จักเขามาก่อน แล้วผู้ชายคนที่มากับเธอเป็นใคร เขามั่นใจว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำอะไรแอบแฝงอยู่แน่ ถึงกระนั้นก็ยังตอบคำถามของเธอ “รู้จักสิครับ ทำไมจะไม่รู้จัก ในเมื่อผมเป็นองครักษ์ของคุณและคุณคือเจ้านายของผม” ทุกการกระทำและคำพูดของชายแปลกหน้าอยู่ในสายตาของซากี เขาเฝ้ามองอีกฝ่ายอยู่เงียบๆ

“อยากโดนปล้ำก็ลองดู ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะเชอรีนจะได้ไม่มีความรู้สึก แต่ที่อดทนมาได้จนถึงตอนนี้ก็เพราะเห็นว่าคุณเพิ่งจะประสบอุบัติเหตุมา ผมก็เลยต้องพยายามอดทนอดกลั้นเอาไว้” “พูดถึงเรื่องนี้ทำให้ฉันนึกขึ้นมาได้ ว่าจะถามคุณหลายทีแล้วแต่ยังไม่มีโอกาส” “เรื่องอะไร!” “เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะว่าทำไมฉันถึงถูกรถชน” นอกจากความสัมพันธ์กำมะลอแล้วเรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่เขาปกปิดเธอไว้ ฟาอิสจึงต้องตอบคำถามนี้อย่างระมัดระวัง “เท่าที่รู้มาคุณวิ่งตัดหน้ารถในระยะกระชั้นชิด เขาเบรกแล้วแต่ก็ยังไม่ทันก็เลยชนคุณเข้าอย่างแรง เขาเสียใจและอยากจะแสดงความรับผิดชอบ” “ด้วยการพาฉันไปที่โรงพยาบาล” “ใช่” “แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับฉัน เขาบอกคุณเหรอ” “ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอกผมหรอกเชอรีน คุณอาจจะลืมไปว่าไม่มีอะไรในฮิลฟาฮาร์ที่ชีคฟาอิสไม่รู้” “ตั้งแต่ฉันรู้สึกตัวยังไม่เคยเห็นเขามาเยี่ยมฉันเลยสักครั้ง” “เขามาดูแลคุณตลอดเวลาที่คุณไม่รู้สึกตัว”

เวลาที่เชอรีนฝันร้ายเธอมักจะไปกราบขอพรที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ เช้าวันนี้ก็เช่นกันหญิงสาวสั่งให้เตรียมรถเพื่อพาเธอไปที่วิหารดังกล่าว ในครั้งนี้เชอรีนได้พบกับมารดาของฟาอิสและเรยา ที่เดินทางมาปรึกษาเทพพยากรณ์ถึงงานฉลองพระวิหาร หรือที่ชาวฮิลฟาฮาร์เรียกกันว่าวันแห่งแสงสว่าง ซึ่งจะมีการจัดพิธีสักการะบูชาองค์มหาเทพในวันดังกล่าวอย่างยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี ชาวฮิลฟาฮาร์จะให้ความสำคัญกับวันฉลองพระวิหาร โดยจะมีการจัดประดับประดาบ้านเรือนให้สวยงาม และในคืนนั้นทุกบ้านต่างก็พากันจุดเทียนและกำยานกลางแจ้งเพื่อบูชาเทพอาร์ทีมีสที่พวกเขาเคารพ ถือเป็นการแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้งที่พระองค์นำความร่มเย็นเป็นสุขมามอบให้แก่พวกเขา และทุกครั้งอิฟฟาก็จะเป็นแม่งานในการจัดพิธีดังกล่าว ทั้งนี้เพื่อดูแลความเรียบร้อยด้วยตัวเอง เพื่อมิให้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง เชอรีนทำความเคารพอิฟฟาเมื่อมาพบกันตรงหน้าพระวิหาร แต่อีกฝ่ายแสร้งทำเมินเฉยราวกับเธอไร้ตัวตน ซึ่งผิดกับเรยาที่เดินตรงเข้ามาทักทายและถือวิสาสะจับมือถือแขนด้วยความสนิทสนม “ไม่นึกเลยว่าจะไ

“ก็เพราะสวยแบบนี้ไงถึงทำลายภูเขาน้ำแข็งในหัวใจของท่านชีคได้ ที่ผ่านมาไม่มีใครเคยเห็นท่านชีคสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อนยกเว้นเธอ” “ต่อไปนี้ถ้าฉันได้ยินใครพูดว่าท่านชีคเป็นบุรุษไร้หัวใจอีกล่ะก็ฉันจะเถียงขาดใจเลยว่าไม่จริง” “ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าท่านชีคจะใส่ใจคนพิเศษ ถึงขนาดสละเวลามาสั่งตัดชุดให้เธอ สวมใส่ไปงานฉลองพระวิหารร่วมกับท่านชีคด้วยตัวเอง” ‘นี่เขาสั่งตัดชุดให้เราใส่ไปงานฉลองพระวิหารร่วมกับเขาอย่างนั้นเหรอ’ เชอรีนคิดคำนึงในใจ เรยายอมรับว่าชุดที่เชอรีนเลือกให้นั้นดูดีมีสไตล์ ใส่แล้วเหมาะกับตนเอง เธอจึงตัดสินใจซื้อทั้งสามชุด ก่อนที่จะแยกกันเชอรีนหันไปพูดกับซากี “บอกให้คนของเราขับรถไปส่งคุณเรยาด้วยนะซากี” “ครับคุณเชอรีน” “กลับก่อนนะคะ” เชอรีนหันไปพูดกับเรยาพร้อมกับก้าวขึ้นรถที่ขับมารอรับอยู่ที่ด้านหน้าอาคาร ชาคินขับรถตามไปห่างๆ จนกระทั่งไปถึงฮิลฟาฮาร์พาเลซ เขาขับเลยไปอีกไกลพอควรเพื่อมิให้ผิดสังเกต จากนั้นสองหนุ่มก็เดินย้อนกลับมาซุ่มดูเพื่อหาวิธีที่จะเข้าไปด้านใน ฟาอิสและ

รีฮานเคาะประตูห้องทำงานของชีคฟาอิสก่อนจะเดินเข้าไปเมื่อได้ยินคำอนุญาต “เชิญท่านชีคไปที่ห้องห้องควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยสักครู่ได้ไหมครับ” ฟาอิสเดินไปที่ห้องดังกล่าว ภายในห้องนั้นได้ติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์ และจอมอนิเตอร์มากมาย “บอกมาซิรีฮานว่ามีเรื่องอะไรที่ทำให้ฉันต้องมาที่นี่” “มีชายแปลกหน้าสองคนบุกรุกเข้ามาแถวบริเวณลานหินเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมาครับ กล้องวงจรปิดบางส่วนของเราจับภาพไว้ได้ เพียงแต่ไม่เห็นใบหน้าของผู้บุกรุก” รีฮานรายงานโดยไม่อ้อมค้อม เขาส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่เปิดเทปกล้องวงจรปิดที่จับภาพสองคนร้ายไว้ได้ให้เจ้านายหนุ่มดู “คนร้ายน่าจะได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดี ทำให้เราไม่สามารถจับตัวเขาไว้ได้ทัน” ดวงตาของฟาอิสทอประกายวาวโรจน์ ใครกันที่มันกล้าลองดีกับพญาอินทรีทะเลทรายอย่างเขา ถึงขนาดเข้ามาเหยียบถึงถิ่น และยังรอดพ้นการจับกุมจากคนของเขาออกไปได้อย่างลอยนวล ฟาอิสทุบโต๊ะก่อนจะพูดด้วยความโกรธ “พวกมันมีจุดประสงค์อะไรถึงได้ลักลอบเข้ามาที่นี่” สีหน้าของรีฮานแสดงถึงความลังเลว่า