Chapter10สันเขาและละอองฝุ่นสายลมยามเช้าตรู่บนหน้าผาฝั่งตะวันตกพัดกะพือแรงจนหย่อมหญ้าแห้งลู่ขนานไปกับพื้นดินแดง ไอหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่ตามล่องเขา บดบังทัศนียภาพเบื้องล่างให้เห็นเพียงยอดไม้เขียวมัวซัว กลิ่นละอองฝนเมื่อคืนย้อนกลับมาฟุ้งกระจายปะปนกับกลิ่นไอน้ำมันเครื่องจากเครื่องเจาะหินที่ยังคงจอดสงบนิ่ง ความเย็นเยือกของดอยสูงกัดเซาะผ่านเนื้อผ้าจนผิวหนังแสบ จังหวะการก้าวเท้าขึ้นเนินชันดังสวบ สวบ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ วันวิวาห์ขยับกระเป๋าเป้สะพายหลังใบเล็กขึ้นประคอง ร่างระหงในชุดเสื้อเชิ้ตสีแข้มและกางเกงยีนส์สวมทับด้วยเสื้อกั๊กทำงานสนามเดินตามหลังชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ไปติดๆ ล,หายใจของเธอเริ่มสั้นและถี่กระชั้นขึ้น หยาดเหงื่อเม็ดเล็กซึมตามไรผมแม้ผิวกายจะสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็น มือข้างขวาที่พันผ้าแผลไว้อย่างเรียบร้อยถูกกุมไว้ชิดลำตัวเพื่อลดการกระแทก พ่อเลี้ยงแสนผาเดินนำอยู่เบื้องหน้าในระยะห่างไม่ถึงสามก้าว แผ่นหลังกว้างใต้เสื้อเชิ้ตลายสก็อตขยับตามจังหวะการก้าวขา บูทหนังหนาหนักทิ้งรอยเท้าลงบนพื้นดินโคลนอย่างมั่นคง เขาสวมหมวกนิรภัยสีเหลืองใบเดิม ในมือถือตลับเทปสายวัดเหล็กขนาดใหญ่ พ่อเลี้ยงแสนผ
Última actualización : 2026-09-23
INICIAR SESIÓN
