Todos los capítulos de บ้านนอกคอกรัก: Capítulo 31 - Capítulo 35

Chapter28รอยสัมผัสภายในห้องทำงานที่เคยตกอยู่ในเพลิงอารมณ์เมื่อครู่ บัดนี้เหลือเพียงความเงียบงันที่ทิ้งน้ำหนักลงบนบ่าของคนทั้งสอง วันวิวาห์นั่งขดตัวอยู่บนเก้าอี้ทำงานไม้ สองมือบางรวบสาบเสื้อเชิ้ตสีอ่อนเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด เรือนผมยาวสลวยยุ่งเหยิงเล็กน้อยลงมารับกับโหนกแก้มที่ยังคงขึ้นรอยแดงระเรื่อ หญิงสาวก้มหน้านิ่ง สายตาจับจ้องอยู่ที่ปลายเท้าของตัวเองซึ่งเกร็งชิดกันอยู่ใต้โต๊ะ จังหวะการหายใจยังคงตึงสะท้านและแผ่วสั้น ความอับอายและอารมณ์สับสนที่เพิ่งสงบลงทำให้อกข้างซ้ายของเธอหน่วงหนัก ไม่กี่ก้าวห่างออกไป พ่อเลี้ยงแสนผายืนหันหลังให้เธอ ชายหนุ่มยกมือหนาขึ้นเสยผมสีเข้มที่เปียกชื้นเหงื่อไปด้านหลังอย่างช้าๆ เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนสะอาดตาที่บัดนี้ยับย่นตรงช่วงเอวและหน้าอก เผยให้เห็นจังหวะแผ่นหลังกว้างที่กำลังกระเหนียดขึ้นลงตามลมหายใจหอบลึก ใบหน้าคมเข้มที่ไร้ตอหนวดเคราก้มลงเล็กน้อย ชายหนุ่มจ้องมองมือข้างขวาของตัวเองที่ยังคงสั่นระริก รสสัมผัสความนุ่มนวล กลิ่นแป้งเด็กเจือไอแดดอ่อน และเสียงครางหวานแผ่วเบาที่หลุดออกมาจากลำคอของเธอเมื่อครู่ยังคงลอยเคว้งอยู่ในหัว ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงลำคอท

Chapter30มารยาเสือกลิ่นเขม่าปืนคละคลุ้งอัดแน่นอยู่ในอากาศ ร่วมกับกลิ่นควันไหม้และคราบเลือดสีแดงสดที่เริ่มส่งกลิ่นฉุนดิบดันเข้าประสาทสัมผัส เสียงหัวใจของวันวิวาห์เต้นระรัวก้องอยู่ในอกจนหูดับ หญิงสาวขดตัวอยู่ใต้โต๊ะทำงานไม้สักตัวใหญ่ สองมือบางกุมหัวเข่าแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด ร่างกายสั่นสะท้านไปตามจังหวะลมหายใจที่ตื่นตระหนกและกระท่อนกระแท่นภาพแผ่นหลังกว้างของพ่อเลี้ยงแสนผาที่บัดนี้ขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนรอยเลือดสีเข้ม ยืนตระหง่านบังทางออกไว้ ยังคงติดตาและบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของเธออย่างไม่อาจถอนตัวตึง!! ปัง!!เสียงประตูออฟฟิศถูกกระแทกอย่างแรงจากภายนอก บานพับโลหะร้องครืดคราดราวกับจะหลุดออกมา!“ไอ้พ่อเลี้ยงแสนผา! มึงแน่จริงก็โผล่หัวออกมา!” เสียงตวาดห้าวระคายหูของชายแปลกหน้าดังแทรกผ่านรอยแตกของผนัง“พวกกูรู้ว่ามึงอยู่ข้างในกับอีตัวนักบัญชีนั่น! คิดว่าจะหลบซ่อนอยู่ใต้ร่มกระโปรงมันได้ตลอดหรือไง!”พ่อเลี้ยงแสนผายืนขนาบข้างขอบประตู นัยน์ตาสีเข้มวูบวาบไปด้วยเพลิงฆาตกรรมอันน่าสะพรึงกลัว ไร้ซึ่งความลังเลหรือหวาดหวั่น ชายหนุ่มยกปืนสั้นสีดำในมือขึ้นเช็กคัดปลอกลูกกระสุนอย่างเงียบเชียบ จังหว

Chapter32หนามยอกอกบ่ายคล้อยยามแสงแดดเมืองกรุงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มโรยแรง ความเงียบสงบภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์หรูย่านสุขุมวิทถูกทำลายลงด้วยเสียงแก้วกาแฟกระเบื้องเนื้อดีกระทบจานรองดังแกร๊ก ศศิรินทร์นั่งกอดอกอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเบจ นัยน์ตาคู่เฉี่ยวเรียวยาวจ้องมองโทรศัพท์มือถือในมือด้วยความขุ่นเคืองรุนแรง จังหวะลมหายใจของเธอสั้นและตึงตระหนก ริมฝีปากที่แต้มลิปสติกสีสดบิดย่นเป็นรอยยิ้มหยัน ปลายเล็บที่ตัดแต่งอย่างประณีตเคาะลงบนที่ท้าวแขนเป็นจังหวะกระชั้นชิด“คุณหนูครับ ยืนยันแล้วครับ พ่อเลี้ยงแสนผาถูกพวกเหมืองฝั่งตะวันตกยิงกระจกออฟฟิศแตก ได้รับบาดเจ็บตรงไหล่จริง” เสียงของคนงานสายสืบที่เธอลงทุนให้เงินหนาปึกจ้างไว้รายงานผ่านลำโพงมือถือ“แต่ที่น่าประหลาดใจกว่านั้น ตอนนี้พ่อเลี้ยงพาคุณวันวิวาห์ลงไปกบดานอยู่ที่บ้านใหญ่ในตัวอำเภอครับ คนในเหมืองเขาลือกันหึ่งเลยว่า คุณนักบัญชีคนใหม่ใช้มารยาออดอ้อนจนพ่อเลี้ยงหลงหัวปักหัวปำ ยอมทรุดตัวเก็บเอกสารให้ แถมยังยอมปล่อยให้เธอนั่งเฝ้าเช็ดตัวป้อนยาชนิดที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนเลยครับ!”ศศิรินทร์กดวางสายอย่างแรงจนเครื่องสื่อสารแทบหลุดมือ นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนเพลิ