All Chapters of One Night, Forever Mine: Chapter 11 - Chapter 20

Athena's POV : Pagkababa ni Greg ng telepono, ilang segundo pa siyang nanatiling nakatingin sa screen bago isinilid yun sa bulsa ng slacks niya. Lumapit ako sa mesa niya at inilapag yung folder. "May problema po ba?" Nag-angat siya ng tingin. "Wala." "Sigurado?" Ngumiti siya nang bahagya. "Hindi ka maniniwala kahit sabihin kong wala." Napabuntong-hininga ako. "Napapansin ko na kasi." "Ano?" "Kapag may iniisip kayo..." tinuro ko yung fountain pen na umiikot na naman sa pagitan ng daliri niya. "...ginagawa niyo yan." Napatingin siya sa hawak niyang pen saka napailing. "You observe too much." "Secretary niyo po ako, Sir." "Exactly. Kaya dapat lang mapansin mo. Pero minsan, mas marami ka pang napapansin kesa sa dapat." Lumapit siya sa bintana. Mula dun, kita halos buong business district. Mga sasakyang nagsisiksikan sa EDSA. Mga taong nagmamadali. Mga gusaling salamin dingding. Normal na araw. Pero hindi normal pakiramdam ko. Parang may kulang. O may sobrang hindi ko lang

"Sometimes, the first warning doesn't come with a threat... it comes with proof." *ATHENA'S POV* "Sir Gregory." Pareho kaming napalingon ni Greg sa may gilid ng hardin. Mabilis na lumapit yung head butler namin na si Manong Roger. May hawak siyang maliit na brown envelope at halatang hingal siya, parang tinakbo talaga buong mansion para lang hanapin si Greg. "May iniwan po sa guardhouse," sabi niya habang inaabot yung sobre kay Greg. Napansin ko agad na nagbago mukha ni Greg. Kanina lang nakangiti pa siya habang inaasar ako at pinipilit akong aminin na namumula ako. Ngayon biglang nawala ngiti niya at sumeryoso tingin niya. "Kanino galing?" tanong ni Greg. Umiling yung butler. "Hindi po nagpakilala, Sir. Isang lalaki raw po na naka-cap, iniwan lang sa lamesa ng guard at umalis agad. Hindi naabutan ng CCTV sa labas." Kinuha ni Greg yung sobre at tinitigan. Napalapit ako nang kaunti para makita. Wala itong pangalan, walang address, simpleng brown envelope lang na mabibil

"The people who smile at you every day... are sometimes the ones hiding the sharpest knives."*****ATHENA'S POV :Hindi nawala sa isip ko nangyari kahapon. Yung litrato ko na kuha sa harap ng Imperial Holdings. Yung brown envelope na walang pangalan. At yung lalaking tumawag sa kung sino mang Boss niya sa basement parking.Hindi ko alam kung bakit pero simula nang mangyari yun, pakiramdam ko bawat taong nakakasalubong ko sa Imperial Holdings may tinatagong sikreto at hindi ko alam kung sino dapat pagkatiwalaan.Humigpit hawak ko sa folder habang naglalakad ako papunta sa executive floor kaninang umaga.Pagbukas ng elevator sa taas, bumungad agad sa akin si Rafael na nakatayo mismo sa harap ng elevator na parang hinihintay talaga ako."Good morning, Miss Athena," bati niya."Good morning," sagot ko.Hindi siya umalis sa harap ng elevator at humarang pa nang bahagya."Sir Gregory asked me to escort you hanggang sa opisina niya," sabi niya.Napakunot-noo ako. "Escort? Bakit kailangan pa

"Sometimes, love doesn't begin with confession... it begins with becoming someone's favorite habit." ****** *ATHENA'S POV : Hindi pa rin mawala sa isip ko nangyari kahapon. Yung anonymous na tawag sa office phone. Yung litrato na iniwan sa guardhouse. Yung mga salitang hanggang ngayon parang nakadikit pa rin sa isip ko na hindi ko mabura. Pero kahit gusto kong magpatalo sa takot, hindi pwede. May trabaho ako. At ayokong makita ni Greg na natatakot ako at hindi ako makakilos. Pagdating ko sa Imperial Holdings, alas-otso pa lang pero puno na agad ng tao sa lobby at abala na lahat. Habang naglalakad ako papunta sa executive elevator, may ilang empleyadong ngumiti at bumati sa akin. "Good morning, Miss Athena," bati ng isang staff. "Morning po," ngumiti rin ako pabalik. Napansin kong mas naging magaan na pakikitungo sa akin ng mga tao simula nang maging secretary ako ni Greg. Hindi na katulad nung unang linggo na halos lahat iniisip na hindi ako magtatagal at pinagbubulu

"Sometimes, jealousy doesn't begin with love... it begins the moment someone else takes your place." ***** ATHENA'S POV : Pagkatapos ng lunch namin kahapon, halos buong opisina na yata may alam na lagi kaming magkasabay ni Sir Gregory pag tanghalian. Hindi naman nila kami direktang tinatanong o hinaharap, pero halata sa mga tingin nila pag dumadaan kami sa hallway na may ibig sabihin. Pag dumadaan kami, may mga napapangiti at nagtutulakan. Pag nasa cafeteria kami, may mga nagbubulungan at pasimpleng kumukuha ng litrato. Noong una naiilang talaga ako at gusto ko magtago. Pero habang tumatagal at araw-araw na ganito... Parang nasasanay na rin ako at hindi na ako masyado apektado. "Miss Athena," tawag ni Mia mula HR na lumapit sa desk ko na may hawak na clipboard. Napalingon ako. "Yes, Ate Mia?" "Ready ka na ba mamaya sa event?" tanong niya. Napakunot-noo ako. "Para saan po? Anong event?" "Hala! Hindi ba sinabi ni Sir Gregory sa inyo?" gulat niyang tanong. Napailing ako. "Ano