Todos los capítulos de The Name He Wasn’t Supposed to Remember: Capítulo 131 - Capítulo 140

Hindi ko maalis sa isip ko ang sinabi ni Mama.May kopya ng FR-17 na minsang nakita niya kay Papa.Ibig sabihin, hindi lang sa St. Claire naiwan ang record na iyon.May bahagi nito na nakarating sa bahay namin.At maaaring matagal na naming hindi alam kung nasaan.“Naalala mo kung saan niya itinago?” tanong ko.Umiling si Mama.“Hindi ko alam kung itinago niya.”“Pero nakita mo.”“Oo.”“Saan?”Sandali siyang natahimik.“Sa study niya.”Napatingin ako kay Nathaniel.“Yung maliit na room sa likod?”Tumango si Mama.“Doon siya nagtatago ng mga personal documents.”Hindi na ako nagtanong pa.Kung may pagkakataong makita namin ang kopya ng FR-17, iyon na iyon.---Tahimik ang bahay nang buksan namin ang pinto ng dating study ni Papa.Matagal ko nang hindi napapasok ang kuwartong iyon.May lumang desk sa gilid.Isang filing cabinet.Mga kahon na hindi na ginalaw nang maraming taon.At isang shelf na puno ng folders.Hindi ko alam kung bakit, pero iba ang pakiramdam ko habang nakatingin sa m

Hindi ko maalis sa isip ko ang sinabi ni Mama.May susunod.Isang taong inaasahan ng unang babaeng dumating noong September 12.Hindi ko alam kung dumating ba talaga siya.Pero kung totoo ang sinabi ni Mama, may dahilan kung bakit sinabi ng babae kay Papa na huwag ibigay ang FR-17 sa taong iyon.At gusto kong malaman kung sino.“Ma,” tawag ko.Napatingin siya sa akin.“May sinabi ba siyang pangalan?”Umiling siya.“Wala.”“Oras?”“Wala rin.”“Then paano mo nalaman na may susunod na tao?”Sandali siyang natahimik.“Dahil sinabi niya sa papa mo na maghintay.”“Maghintay?”“Oo.”“Dito?”Tumango siya.“Sa study.”Napatingin ako sa paligid.Sa lumang desk.Sa mga cabinet.Sa mga papeles na halos dalawang dekada nang nakatago.Kung may hinihintay si Papa noong araw na iyon, baka may naiwan siyang kahit anong bakas.Isang note.Isang appointment.Isang pangalan.O kahit isang simpleng marka kung sino ang dapat niyang hintayin.“Hanapin natin,” sabi ko.Lumapit si Nathaniel sa filing cabinet.

FR-17 / RETURNED.Dalawang salita lang ang nakasulat sa likod ng papel.Pero sapat iyon para mapahinto kaming tatlo.Sa ilalim ng marka ay may petsa.September 19, 2006.Apat na araw matapos baguhin ang original plan.Isang araw bago tuluyang i-restrict ang 17-P.“Baka may record sa release registry,” sabi ni Nathaniel.Tumango ako.Kung may ibinalik noong September 19, dapat may trail.Kinuha namin ang lumang registry at isa-isang binalikan ang mga entry hanggang sa makita namin ang hinahanap.09/19/2006Reference: 17-PReleased to: E. ArabiaTime: 6:42 PMReturn Required: YESNapatingin ako kay Mama.“Si Papa.”Tumango siya.“Siya ang kumuha.”Pero hindi iyon ang nakakagulat.Ang nakakagulat ay ang kasunod.May return section ang record.Walang entry.Walang oras.Walang receiving signature.Walang anumang patunay na naibalik ang 17-P sa regular records.“Hindi siya officially returned,” sabi ni Nathaniel.Binalikan ko ang papel na may markang FR-17 / RETURNED.“Pero may nagsulat ni

“Then we need to find out where this came from.”I placed the photocopy back on the table.For M.R.If asked, you only received the package.Those two lines were enough to change the direction of our investigation.Hindi na lang namin kailangang malaman kung sino si M.R.Kailangan naming malaman kung sino ang naghanda sa kanya.“Kung may ganitong instruction sa office ng Papa mo,” sabi ni Nathaniel, “there should be a copy somewhere.”“Unless someone removed it.”“Possible.”“Or destroyed it.”“Also possible.”I looked at the photocopy again.September 19, 2006.7:21 PM.The instruction came forty-two minutes before M.R. officially received 17-B.“Wait.”Kinuha ko ulit ang visitor log.“May visitor record ba siya noong September 19?”“Let's check.”Binuklat ni Nathaniel ang folder at hinanap ang date.A few seconds later, tumigil ang daliri niya sa isang entry.“Here.”09/19/2006 — 7:14 PMVisitor: M.R.Destination: Administrative OfficeEscort: —My eyes immediately went to the time.

“Bakit pangalan ko ang nakalagay?”Hindi ko maalis ang tingin ko sa litrato.Paulit-ulit kong binabasa ang sulat ni Papa sa likod.If Lia ever finds this, don't let her open AO-19.Hindi anyone.Hindi whoever finds this.Ako.Lia.Parang alam na niya noon pa na darating ang araw na makikita ko ang litrato.At mas nakakabahala—parang alam niyang hahanapin ko ang AO-19.“Ma.”Lumapit si Mama.Pagkakita niya sa litrato, biglang nagbago ang expression niya.“Kilala mo siya?”Tinuro ko ang babaeng nakatayo sa tabi ni Papa at ni E. Reyes.Matagal niya itong tinitigan.“I've seen her before.”Mabilis akong napalingon sa kanya.“Saan?”Umiling siya.“Hindi ko maalala.”“Ma, please.”Hinawakan niya ang gilid ng litrato.“Pamilyar yung mukha niya.”“Puwede bang siya si M.R.?”Napatingin si Nathaniel sa amin.“Possible.”Pero agad kong umiling.“Hindi pa rin natin alam.”Tama siya.Pareho lang ang initials.At wala pa rin kaming sapat na proof na ang babaeng nasa litrato ang M.R. na tumanggap n