Inicio / Romance / The Name He Wasn’t Supposed to Remember / Capítulo 171 - Capítulo 179

Todos los capítulos de The Name He Wasn’t Supposed to Remember: Capítulo 171 - Capítulo 179

179 Capítulos

CHAPTER 171

Dalawang araw kong itinago sa drawer ang address na ibinigay sa akin.Hindi dahil ayaw kong pumunta.Kundi dahil alam kong kapag nakita ko na si Mara, wala nang babalik sa dati.Sa lahat ng taon na lumipas, sa lahat ng dokumentong binuksan namin, isang bagay lang ang hindi ko kayang gawin.Harapin siya.Hanggang sa isang umaga, ako na mismo ang nagsabi kay Papa.“Pumunta na tayo.”Hindi na siya nagtanong.---Nasa tahimik na residential area ang bagong address.Hindi malaki ang bahay.May maliit na hardin sa harapan at isang lumang bangko sa ilalim ng puno.Huminto ako sa gate.“Ready ka?” tanong ni Papa.Hindi ako sumagot agad.“Hindi.”Napangiti siya nang bahagya.“Okay lang.”Huminga ako nang malalim.“Pero papasok ako.”Binuksan ni Papa ang gate.Ako ang unang naglakad.Kumatok ako.Isang beses.Dalawa.May ilang segundo bago bumukas ang pinto.At doon ko siya nakita.Mas matanda na siya.Mas maikli ang buhok.May ilang puting hibla sa gilid nito.Pero nakilala ko siya.Hindi dahi

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 172

Tahimik ang biyahe pauwi.Hindi awkward.Hindi rin mabigat tulad ng mga unang biyahe namin matapos naming buksan ang mga lumang records.Ibang klase ang katahimikan ngayon.Parang may natapos.Nakaupo ako sa likod habang nakatingin sa bintana.Sa tabi ko si Mama.Sa harap si Papa.Wala akong hawak na folder.Walang lumang papel.Walang litrato.Wala ring bagong pangalan na kailangang hanapin.Sa unang pagkakataon, wala akong hinahabol.“Masaya ka ba?” tanong ni Mama.Napangiti ako nang kaunti.“Hindi ko alam.”Tumango siya.“Okay lang.”“Pero magaan.”Napatingin siya sa akin.“Magaan?”“Oo.”Tumingin ulit ako sa labas.“Parang may bagay na matagal kong dala tapos ngayon ko lang naibaba.”Hindi siya sumagot.Pero hinawakan niya ang kamay ko.Hindi ko iyon inalis.---Pagdating namin sa bahay, dumiretso si Papa sa sala.“Lia.”“Hmm?”“May gusto kaming pag-usapan ng Mama mo.”Umupo ako.“About Mara?”“Hindi.”Napatingin ako sa kanila.“About us.”Umupo si Mama sa tabi ko.Matagal siyang

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 173

Kinabukasan, hindi ako nagising na may tanong.Walang pangalan na kailangang hanapin.Walang petsang kailangang balikan.Walang document na kailangang buksan.Ang una kong naisip ay simple lang.Ano ang gusto kong gawin ngayon?Hindi ko agad nasagot.Siguro dahil sa mahabang panahon, nasanay akong ang mga tanong tungkol sa buhay ko ay may ibang taong sumasagot para sa akin.Kaya bumangon ako.Nagbihis.At bumaba.Nasa kusina si Mama habang naghahanda ng almusal.“Good morning.”“Morning.”Umupo ako sa mesa.Maya-maya, dumating si Papa.“May lakad ka?”“Meron.”Napatingin silang dalawa sa akin.“Where?”“Gusto kong pumunta sa school ko.”Napakunot ang noo ni Mama.“Yung dati?”Tumango ako.“Gusto kong makita.”Hindi sila agad nagsalita.Dati, baka tinanong nila kung kailangan ko ba talagang pumunta.Kung okay ba ako.Kung may dahilan ba.Pero ngayon, iba ang sagot ni Papa.“Gusto mong sumama kami?”Umiling ako.“Hindi.”Napatingin siya sa akin.“Mag-isa lang ako.”Tumango siya.“Okay.”

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 174

Saturday morning, maaga akong nagising.Hindi dahil may kailangan akong hanapin.Kundi dahil may plano kami.“Ready ka na?” sigaw ni Papa mula sa baba.“Almost!”Pagkababa ko, nakita ko silang dalawa ni Mama sa sala.May dala siyang maliit na bag.Si Papa naman may hawak na camera.Napangiti ako.“Talaga bang kailangan natin 'yan?”“Told you,” sabi ni Papa. “Family picture.”Tumawa ako.“Akala ko joke lang.”“Hindi ako nagbibiro tungkol sa pictures.”“Since when?”“Since today.”Napailing ako.Simple lang ang plano namin.Pumunta sa isang lugar na dati naming madalas puntahan, kumain nang sabay-sabay, mag-picture, at umuwi bago gumabi.Walang agenda.Walang kailangang pag-usapan tungkol sa nakaraan.At higit sa lahat, walang kailangang ayusin.Gusto lang naming magkaroon ng isang araw na amin.---Sa daan, hindi ko namalayan na ako pala ang madalas magsalita.“Dito tayo dumaan.”“Bakit?”“Mas maganda yung view.”Sumunod si Papa.“Sure ka?”“Yep.”“Boss ka ngayon?”“Choice ko 'to.”Tum

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 175

Pagkalipas ng ilang araw, nakaupo ako sa sahig ng kwarto ko habang nakaharap sa maliit na kahon na matagal nang nakatago sa ilalim ng cabinet.Hindi ko ito binuksan agad.Nasa tabi nito ang bagong family album.May laman na itong isang picture.Yung picture namin nila Mama at Papa.Tatlong taong nakangiti.Isang simpleng araw.Isang simpleng alaala.Pero sa kabilang side ng kwarto, nandito pa rin ang mga bagay mula sa nakaraan.Lumang litrato.Mga papel.Mga sulat.Mga bagay na ilang linggo kong ginugol ang oras para hanapin.Dati, gusto kong malaman ang lahat.Ngayon, ang tanong ko na lang ay—Ano ang gusto kong dalhin sa susunod na bahagi ng buhay ko?Binuksan ko ang kahon.Nandoon ang lumang drawing ko.Yung batang ako.Yung bahay.At yung pangalan.Lia.May ilang lumang litrato rin.Isa kay Mama.Isa kay Papa.Isa kay Eli.At isang litrato kung saan bata pa ako.Tiningnan ko ang bawat isa.Hindi ko itinapon.Hindi ko rin itinago ulit.Inilabas ko ang ilang bagay at inilagay sa iba

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 176

Hindi ko inaasahan na si Mara ang unang darating.Saturday evening nang tumunog ang doorbell.Nasa kusina ako kasama si Mama habang si Papa naman ay may inaayos sa dining table.“Ako na,” sabi ni Papa.Narinig ko ang pagbukas ng pinto.Maya-maya, narinig ko ang boses na matagal ko nang hindi naririnig sa loob ng bahay.“Good evening.”Napahinto ako.“Mara?”Lumabas ako ng kusina.Nandoon siya sa may pintuan.May maliit siyang paper bag sa kamay.Ngumiti siya nang makita ako.“Hi, Lia.”Ngumiti rin ako.“Hi.”Lumapit siya.“May dala ako.”“Ano 'yan?”“Dessert.”Napatingin si Papa sa paper bag.“Hindi ka na talaga nagbabago.”“Mas mabuti nang dessert kaysa documents,” sagot ni Mara.Natawa kami.At sa simpleng biro na iyon, biglang gumaan ang buong bahay.---Nang gabing iyon, sabay-sabay kaming kumain.Si Mara.Si Mama.Si Papa.At ako.Walang folder sa mesa.Walang lumang record.Walang kailangang pag-usapan tungkol sa archive.Nagkuwentuhan lang kami.Tungkol sa pagkain.Sa mga bagon

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 177

Lumipas ang ilang linggo.Hindi naman biglang naging perfect ang lahat.May mga araw na tahimik lang ako.May mga araw na marami akong iniisip.At may mga araw na bigla kong naaalala ang mga bagay na dati kong pilit hinahanap.Pero hindi na ako bumabalik sa dating ako.Hindi na ako gumigising para maghanap ng sagot.Gumigising ako para isipin kung ano ang gusto kong gawin.At isang umaga, habang nakaupo ako sa harap ng laptop ko, nakita ko ang isang blank document.Matagal ko itong tinitigan.Hindi ko alam kung saan magsisimula.Sanay akong magsimula sa isang tanong.Saan nagsimula?Sino ang may alam?Ano ang itinago?Pero ngayon, wala akong kailangang imbestigahan.Kaya ang unang isinulat ko ay isang simpleng pangungusap.I don't want to spend the rest of my life looking backward.Binasa ko iyon nang dalawang beses.Pagkatapos, nagsimula akong mag-type.Hindi records.Hindi dates.Hindi pangalan ng ibang tao.Sarili kong kwento.---Maya-maya, dumaan si Mama sa kwarto.“Ano 'yan?”“W

Última actualización : 2026-09-22

CHAPTER 178

Minsan, akala natin kailangan nating maalala ang lahat para masabing kilala natin ang sarili natin.Matagal kong inisip iyon.Kaya hinanap ko ang mga lumang records.Mga litrato.Mga pangalan.Mga petsa.Mga taong maaaring may alam sa mga bagay na hindi ko maalala.Akala ko kapag nabuo ko ang buong kwento, saka ko mararamdaman na buo na rin ako.Pero mali pala ako.Hindi lahat ng nawawala ay kailangang maibalik.May mga bagay na hindi na magiging malinaw.May mga araw na mananatiling malabo.At may mga alaala na baka habang buhay kong tatanungin kung tama ba ang pagkakaalala ko.Pero hindi ibig sabihin noon na wala akong pagkakakilanlan.Dahil ang pagkatao ko ay hindi nagsimula sa isang record.Hindi rin nagtapos sa isang pangalan na itinago.Nagsimula ito sa buhay na nabuhay ko.Sa mga taong minahal ko.Sa mga taong nasaktan ko.Sa mga taong nanatili.At sa mga desisyong ako na mismo ang gumagawa.---Isang umaga, bumaba ako sa sala.Nandoon sina Mama at Papa.May almusal sa mesa.Or

Última actualización : 2026-09-22

EPILOGUE

Years later, bumabalik pa rin ako sa unang page.Hindi sa lumang record.Hindi sa Family Archive.Hindi sa kahit anong document na minsan kong hinabol.Sa notebook ko.Nandoon pa rin ang unang sentence na isinulat ko.My name is Lia.Simple lang.Pero noong una ko itong isinulat, hindi ko alam kung gaano karaming bagay ang kailangan kong pagdaanan bago ko talaga maintindihan ang ibig sabihin nito.Ngayon, ilang taon na ang lumipas mula nang buksan namin ang mga bagay na matagal naming hindi pinag-uusapan.Marami nang nagbago.May mga bagong litrato sa family album.May mga bagong lugar na napuntahan.May mga birthday na hindi na namin kailangang gawing espesyal para lang maalala.May mga Christmas dinner.Mga random family pictures.Mga ordinaryong araw na walang malaking nangyari.At iyon ang mga araw na pinakagusto ko.Dahil hindi na kailangan ng malaking dahilan para maging mahalaga ang isang araw.Minsan, sapat nang magkakasama kayo.---Nasa sala ako nang dumating si Mama.May ha

Última actualización : 2026-09-22

ANTERIOR

...

13 14 15 16 17 18

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status