Lahat ng Kabanata ng BAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า: Kabanata 31 - Kabanata 40

แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปนับสิบตัวสาดส่องระยิบระยับไปทั่วห้องจัดเลี้ยงหรูหราของโรงแรมระดับห้าดาว บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความระแวดระวังและตึงเครียด เนื่องจากงานการกุศลในค่ำคืนนี้เป็นการรวมตัวกันของเหล่าเซเลบ นักธุรกิจชื่อดัง และแวดวงการเมืองระดับประเทศ ทว่าจุดสนใจทั้งหมดกลับพุ่งเป้าไปที่โต๊ะวีไอพีมุมห้อง ซึ่งเป็นที่นั่งของตระกูลทางการเมืองผู้ทรงอิทธิพลอย่างพลเอกบูรพา แคนดิเดตนายกรัฐมนตรี และลูกชายตัวแสบอย่างเมฆานับตั้งแต่ตระกูลสิงขรล่มสลายลงอย่างฉับพลันจากฝีมือของครามินทร์ สถานะทางสังคมและเครือข่ายพันธมิตรของตระกูลบูรพาก็เริ่มสั่นคลอน เมฆาในยามนี้ตกอยู่ในสภาพเหมือนหมาจนตรอก ความเครียด ความหึงหวง และความเคียดแค้นที่อัดอั้นมานานหลายวัน ประกอบกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กระดกเข้าปากไปหลายแก้ว ทำให้หน้ากากสุภาพบุรุษไฮโซที่เคยสวมใส่ต่อหน้าสื่อมวลชนเริ่มหลุดลอกออกทีละน้อย เผยให้เห็นธาตุแท้อันป่าเถื่อนและดิบชั่วอย่างแท้จริงในขณะที่พลเอกบูรพากำลังยืนพูดคุยยิ้มแย้มสร้างภาพลักษณ์อยู่กับกลุ่มนักธุรกิจใหญ่ เมฆาที่นั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ข้างกายก็หันขวับมาจ้องมองร่างระหงของนิรสาภรรยาในนามที่จำใจต้องมาร่ว

เสียงประตูกระจกบานหนาของห้องใต้ดินนิรภัยภายในคฤหาสน์ส่วนตัวถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงอารมณ์อันเกรี้ยวกราด บรรยากาศภายในห้องสลัวและอับชื้น มีเพียงหลอดไฟดวงเปลือยที่แขวนห้อยโตงเตงอยู่กลางห้องส่องแสงสีส้มสลัวกระทบเข้ากับร่างท้วมที่ถูกมัดตรึงไว้กับเก้าอี้เหล็กอย่างแน่นหนา เมฆาที่ในตอนนี้สภาพไม่เหลือเค้าโครงของคุณหนูไฮโซตระกูลดัง ใบหน้าบวมปูด มีรอยเลือดแห้งกรังคราบติดมุมปาก และเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า เมฆาเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ร่างสูงสง่าของ ครามินทร์ ยืนจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชาดุจมัจจุราชไร้หัวใจ รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของครามทำให้อากาศรอบตัวแทบจะหยุดนิ่ง "แก... แกต้องการอะไรจากฉันอีก..." เมฆาเค้นเสียงถามสั่นเครือ พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการแต่ไม่เป็นผล ครามไม่ตอบคำถามในทันที ร่างสูงหยิบเก้าอี้ตัวเล็กมานั่งไขว่ห้างตรงหน้าช้าๆ สายตาสคมกริบกวาดมองสภาพน่าสมเพชของคนที่เคยกล้าอาจหาญแตะต้องภรรยาและเหยียบย่ำเขาในอดีต ก่อนที่มุมปากหยักหนาจะกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม "ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมา

แสงไฟนีออนสลัวจากตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจสะท้อนระยิบระยับรับกับค่ำคืนอันเงียบงัน ทว่าบรรยากาศภายในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของบริษัทในเครือตระกูลบูรพาพิชิตกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและเหงื่อกาฬที่ผุดซึมเต็มใบหน้าของพลเอกบูรพา อดีตนายทหารผู้ทรงอิทธิพลและแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีผู้กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต นับตั้งแต่เหตุการณ์อัปยศที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างเมฆาถูกกระชากหน้ากากความป่าเถื่อนกลางงานสังคม และข่าวฉาวเรื่องการทุจริตคดโกงถูกขุดคุ้ยขึ้นมาประจานผ่านสื่อทุกสำนัก เรตติ้งทางการเมืองของพลเอกบูรพาก็ร่วงดิ่งเหวราวกับดิ่งพสุธา บรรดาพรรคร่วมรัฐบาลและกลุ่มทุนสนับสนุนรายใหญ่ต่างพากันถอนตัวและตัดหางปล่อยวัดทีละราย ทว่าสิ่งที่ทำให้ชายชราผู้เคยยิ่งใหญ่ถึงกับมือไม้สั่นไม่ใช่แค่คะแนนเสียงที่หายไป แต่เป็นสถานะทางการเงินของตระกูลที่กำลังถูกบีบให้จนมุมอย่างเลือดเย็น "ท่านครับ! แย่แล้วครับ!" เสียงเลขาฯ คนสนิทเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด หอบหายใจสะท้านจนตัวโยน "หุ้นในเครือบริษัทพลังงานและอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดของเราถูกเทขายทิ้งอย่างมหาศาล และ... และบัญชีสำรองฉุกเฉินที่ฝา

เสียงแจ้งเตือนจากระบบซื้อขายหลักทรัพย์ดังระรัวติดต่อกันไม่ขาดสายภายในห้องทำงานส่วนตัวของบริษัทโฮลดิ้งส์ใหญ่โตตระกูลบูรพา หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่หลายจอฉายภาพกราฟฟิกราคาหุ้นในเครือที่ดิ่งลงเป็นเส้นตรงสีแดงฉานอย่างไร้แรงพยุง ตัวเลขมูลค่าตลาดที่เคยสูงลิ่วหลักแสนล้านบัดนี้ร่วงกราวรูดจนแตะจุดต่ำสุดประวัติการณ์ ราวกับตึกระฟ้าที่ถูกระเบิดเสาเอกจนพังทลายลงมาในชั่วพริบตาพลเอกบูรพายืนจ้องมองหน้าจอเหล่านั้นด้วยดวงตาที่เบิกโพลง ร่างกายชราภาพสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ มือที่เคยถือไม้เท้าสลักลวดลายทรงอำนาจกำแน่นจนข้อต่อขาวซีด ความพินาศที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงเรื่องไกลตัว บัดนี้กำลังคืบคลานเข้ามาบดขยี้ชีวิตและอาณาจักรที่เขาใช้เวลาสร้างมาทั้งชีวิตจนไม่เหลือชิ้นดี"ท่านครับ! แย่แล้วครับ!" เสียงเลขาฯ คนสนิทตะโกนลั่นห้องพร้อมกับผลประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย "ธนาคารหลักสามแห่งประกาศระงับวงเงินสินเชื่อฉุกเฉินทั้งหมดแล้วครับ! และ... และกลุ่มทุนพันธมิตรรายใหญ่ต่างพากันเทขายหุ้นออกหมดหน้าตัก พร้อมกับส่งหนังสือฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากคดีทุจริตในอดีตที่เราเคยใช้เส้นสายปิดข่าวไว้!"พลเอกบูรพากั

แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมระย้าส่องกระทบผืนพรมหนานุ่มภายในห้องนอนกว้าง บรรยากาศยังคงหลงเหลือไออุ่นจากหยาดน้ำตาและคำสารภาพที่เพิ่งผ่านพ้นไป ทว่าเพียงชั่วพริบตา ความเงียบงันอันเปราะบางก็ถูกแทนที่ด้วยกระแสอารมณ์อันรุ่มร้อนที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจครามินทร์จ้องมองใบหน้าหวานที่ยังคงเปื้อนคราบน้ำตาจางๆ ของนิรสา แววตาสคมกริบสีดำสนิทไม่ได้ฉายแววความดุดันหรือเกรี้ยวกราดดั่งเช่นวันวาน แต่มันกลับเต็มไปด้วยความโหยหาความรักและความปรารถนาอันลึกซึ้ง ที่ต้องการจะหลอมรวมวิญญาณและลบเลือนทุกหยดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดในอดีตให้มลายหายไปจนสิ้นมือหนาเอื้อมไปประคองกรอบหน้าเนียนนุ่ม สัมผัสแผ่วเบานั้นเต็มไปด้วยความทะนุถนอม ก่อนที่ริมฝีปากหยักหนาจะโน้มลงประกบปิดเรียวปากอิ่มที่ยังคงสั่นระริก รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความอ่อนโยนและซับน้ำตาค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนและลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ ตามไฟสวาทที่ถูกจุดประกายขึ้นในอกนิรสาเผยริมฝีปากรับสัมผัสวาบหวามอย่างเต็มใจ มือเรียวเล็กยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของสามี ตอบรับทุกความรู้สึกที่เขาถ่ายทอดผ่านรสจูบ ความเจ็บปวดและความหวาดกลัวที่เคยเกาะกินจิตใจค่อยๆ ถูกแผดเผาจนมลายหายไปในเปลวเ