BAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า

ความเงียบงันภายในห้องพิจารณาคดีของศาลอาญาราวกับถูกแช่แข็งด้วยความหนาวยะเยือก เสียงเคาะค้อนไม้ของผู้พิพากษาดังสะท้อนก้องกังวาน บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของทุกคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์และที่นั่งผู้ฟัง "ศาลมีคำพิพากษาว่า..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบทว่าเฉียบขาดของผู้พิพากษาดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่ต่างพุ่งเป้าไปที่ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดนักโทษสีส้ม ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาคมกริบสีดำสนิทคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับจิตวิญญาณภายในได้ตายด้านไปหมดสิ้นแล้ว ไม่มีแม้แต่หยาดน้ำตาหรืออาการตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากหนาอย่างหยิ่งผยอง ท้าทายโชคชะตาที่กำลังเล่นตลกกับชีวิตเขา ในกำมือหนาที่ถูกพันธนาการด้วยตรวนเหล็กหนาเตอะ เขากำลังกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความแค้น ความชิงชัง และความรู้สึกถูกหักหลังอย่างไร้ความปรานี ได้ถูกหลอมรวมกลายเป็นเพลิงโลกันตร์ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้มอดไหม้เป็นจุล สายตาคมกริบกวาดมองไปยังที่นั่งผู้ฟังด้านหลัง ทอดมองไปยังร่างบางของหญิงสาวผู้เคยเป็นดั่งดวงใจ แต่บัดนี้เธอกลับเป็นหนึ่งในเหยื่อที่เขาจะต้องกล

สายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาในคืนนั้น คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เส้นทางชีวิตของคนสองคนซึ่งอยู่คนละโลกโคจรมาบรรจบกันอย่างไม่น่าเชื่อ นิรสาในวัยนักศึกษาสาวผู้เพียบพร้อม ท่าทางตื่นตระหนกตกใจเนื่องจากรถยนต์หรูคู่ใจเกิดยางแตกกลางทางเปลี่ยวในยามวิกาล ท่ามกลางความมืดมิดและสายตาคุกคามจากกลุ่มคนอันธพาลข้างทางที่เริ่มเดินเข้าหา เธอกรีดร้องและถอยหลังหนีจนมุม ก่อนที่เงาร่างสูงโปร่งของใครคนหนึ่งจะพุ่งเข้ามาขวางหน้าไว้ ชายหนุ่มในชุดเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำเก่าๆ เปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำฝน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลจากการต่อสู้ เขากระชากท่อนเหล็กขึ้นตั้งรับและซัดพวกอันธพาลจนหมอบราบคาบด้วยความดุดันและเด็ดเดี่ยว แววตาคมกริบที่หันกลับมามองเธอในตอนนั้นไม่ได้มีความอ่อนโยน แต่มันกลับเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและระแวดระวังภัยราวกับสุนัขป่าบาดเจ็บ "ขึ้นรถ... ถ้าไม่อยากตายตรงนี้" น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยสั่งแกมบังคับ แม้จะหวาดกลัว แต่ความช่วยเหลือครั้งนั้นทำให้นิรสาตัดสินใจพาเขาขึ้นรถและขับหลบหนีออกมาด้วยกัน ก่อนจะแอบพาเขามาทำแผลให้ที่ห้องพักส่วนตัว ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความบังเอิญค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป

เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบาๆ ภายในงานเลี้ยงฉลองหมั้นสุดหรูหราที่จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ โรงแรมระดับห้าดาวคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อผู้มีหน้ามีตาในสังคม ทว่าบรรยากาศรอบตัวนิรสากลับหนาแน่นและอึดอัดรากับถูกบีบให้หายใจไม่ออก ชุดเดรสราตรีสีขาวบริสุทธิ์ไม่ได้ทำให้เธอดูงดงามดั่งเจ้าหญิง แต่มันกลับเป็นเสมือนเครื่องพันธนาการที่ตอกย้ำว่าเธอเป็นเพียงหุ่นเชิดในเกมอำนาจของครอบครัว"เมฆา" คู่หมั้นหนุ่มผู้เพียบพร้อมต่อหน้าสื่อมวลชน แต่กลับซ่อนธาตุแท้ความป่าเถื่อนและเห็นแก่ตัวไว้เบื้องหลังรอยยิ้มจอมปลอม เขายื่นมือหนามาโอบเอวบางของเธอไว้แน่นเกินความจำเป็น พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันข้างใบหู"ทำหน้าให้มันสดชื่นหน่อยสิที่รัก... ยิ้มให้กล้องซะ เพราะต่อจากนี้ เธอคือสมบัติของพี่คนเดียว"นิรสาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความขยะแขยงแล่นพล่านไปทั่วร่าง เธอสะบัดตัวออกเบื้องหน้าเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่าง ทว่าในวินาทีนั้นเอง ประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล จนเสียงพูดคุยทั้งห้องเงียบกริบลงทันทีร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดสีเข้ม ก้าวเท้าเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตาดุดันคู่นั้นกลับกวาดมองไ

กลิ่นอายอับชื้นและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ภายในห้องขังเดี่ยวของเรือนจำความมั่นคงสูงสุด เปรียบเสมือนหลุมหลบภัยของซากเดนมนุษย์ที่สังคมทอดทิ้ง ครามินทร์ นั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงไม้แคบๆ แผ่นหลังกว้างพิงผนังปูนเปลือยเย็นเฉียบ ดวงตาสีดำสนิทคู่คมกริบเหม่อมองออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย ทว่าภายในอกกลับร้อนรุ่มดุจมีเพลิงสุมโซ่ตรวนเหล็กหนาเตอะที่พันธนาการข้อมือและข้อเท้าทุกครั้งที่ขยับส่งเสียงกระทบกันก้องกังวาน บาดลึกย้ำเตือนถึงความพ่ายแพ้ในค่ำคืนนั้นภาพเหตุการณ์ในงานเลี้ยงวันหมั้นยังคงฉายชัดอยู่ในหัว ทุกรายละเอียด ทุกคำพูด และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง... แววตาสั่นระริกของนิรสา ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเธอแตกต่างจากผู้หญิงหน้าเงินคนอื่นๆ ในสังคมไฮโซจอมปลอม ผู้หญิงที่เขาเคยมอบหัวใจและพร้อมจะแลกด้วยชีวิตในวินาทีที่เขาถือแจกันแก้วพุ่งเข้าไปหมายจะปลิดชีพไอ้สารเลวเมฆาให้ตายคามือ นิรสาร้องห้ามเขาสุดเสียง เธอกอดแขนเขา น้ำตาไหลพรูเพื่อปกป้องคู่หมั้นผู้เพียบพร้อมของเธอ ภาพนั้นคือหลักฐานชิ้นเอกที่ครามปักใจเชื่ออย่างสนิทใจ... เธอกลัวว่าผู้ชายมีตระกูลคนนั้นจะตาย และกลัวว่าชีวิตสุขสบายบนกองเงินกองทองของตัวเองจะพังทลายลง

เสียงหัวเราะเยาะหยันของ "ธนา" ลูกติดภรรยาใหม่ของพ่อบุญธรรม ดังสะท้อนก้องห้องทำงานหรูหราอลังการบนตึกระฟ้าใจกลางเมือง ธนากวาดสายตามองชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาดูแคลน ไม่คิดเลยว่านักโทษเดนคุกที่พ่อบุญธรรมเก็บมาเลี้ยงต้อย จะกล้าอาจหาญก้าวเข้ามาท้าชิงอำนาจในอาณาจักรธุรกิจสีเทาแห่งนี้"แกมันก็แค่หมาลอบกัดที่ไอ้แก่นั่นเก็บมาจากกองขยะ คิดเหรอว่าจะแย่งชิงอาณาจักรนี้ไปจากฉันได้?" ธนาแค่นยิ้มเหยียด พร้อมส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบชีวิตชักอาวุธขึ้นเตรียมพร้อมปลิดชีพผู้มาเยือนทว่า ครามินทร์กลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองความโง่เขลาของศัตรูด้วยความสมเพช ข้อมูลลับ บัญชีลับ และหลักฐานการทุจริตยักยอกทรัพย์ที่เขาใช้เวลาสะสมและขุดคุ้ยตลอดหลายปีหลังกรงเหล็ก ถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเสียงดังปัง"หมาลอบกัดตัวนี้แหละ ที่จะกระชากหน้ากากแกออก แล้วส่งตัวแกกลับไปชดใช้กรรมในนรกขุมที่ลึกยิ่งกว่าเดิม"น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบทว่าทรงพลังสะกดให้บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา ครามไม่ได้มามือเปล่า อำนาจและเส้นสายที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าสัวภาคภ