ตอนที่ 30 หน้ากากที่หลุดออก

แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปนับสิบตัวสาดส่องระยิบระยับไปทั่วห้องจัดเลี้ยงหรูหราของโรงแรมระดับห้าดาว บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความระแวดระวังและตึงเครียด เนื่องจากงานการกุศลในค่ำคืนนี้เป็นการรวมตัวกันของเหล่าเซเลบ นักธุรกิจชื่อดัง และแวดวงการเมืองระดับประเทศ ทว่าจุดสนใจทั้งหมดกลับพุ่งเป้าไปที่โต๊ะวีไอพีมุมห้อง ซึ่งเป็นที่นั่งของตระกูลทางการเมืองผู้ทรงอิทธิพลอย่างพลเอกบูรพา แคนดิเดตนายกรัฐมนตรี และลูกชายตัวแสบอย่างเมฆา

นับตั้งแต่ตระกูลสิงขรล่มสลายลงอย่างฉับพลันจากฝีมือของครามินทร์ สถานะทางสังคมและเครือข่ายพันธมิตรของตระกูลบูรพาก็เริ่มสั่นคลอน เมฆาในยามนี้ตกอยู่ในสภาพเหมือนหมาจนตรอก ความเครียด ความหึงหวง และความเคียดแค้นที่อัดอั้นมานานหลายวัน ประกอบกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กระดกเข้าปากไปหลายแก้ว ทำให้หน้ากากสุภาพบุรุษไฮโซที่เคยสวมใส่ต่อหน้าสื่อมวลชนเริ่มหลุดลอกออกทีละน้อย เผยให้เห็นธาตุแท้อันป่าเถื่อนและดิบชั่วอย่างแท้จริง

ในขณะที่พลเอกบูรพากำลังยืนพูดคุยยิ้มแย้มสร้างภาพลักษณ์อยู่กับกลุ่มนักธุรกิจใหญ่ เมฆาที่นั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ข้างกายก็หันขวับมาจ้องมองร่างระหงของนิรสาภรรยาในนามที่จำใจต้องมาร่วมงานตามพิธีการด้วยแววตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เมฆารู้ระแคะระคายเรื่องที่นิรสาแอบไปมาหาสู่กับครามินทร์ และรู้ว่าลูกชายที่เธอปกป้องนักหนานั้นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของไอ้ศัตรูคู่อาฆาต ความอิจฉาริษยาและความรู้สึกเสียหน้าทำให้สติของเมฆาขาดผึง

"มองหน้าฉันทำไม หึงไอ้เดนคุกชู้รักของเธอรึไง นิรสา!" เมฆาเค้นเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความโมโห มือหนากระชากต้นแขนเรียวของนิรสาเข้าหาตัวอย่างแรงจนเธอสะดุ้งสุดตัว เครื่องดื่มในแก้วกระฉอกเปื้อนชุดราตรีหรูหรา

"ปล่อยนะ เมฆา!" นิรสาขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจและเจ็บปวด เธอพยายามสะบัดแขนออกอย่างแรง ทว่าแรงบีบของสามีจอมปลอมกลับเพิ่มขึ้นจนขึ้นรอยแดง "แกไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น!"

"ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์!" เมฆายกยิ้มเหี้ยมเกรียมด้วยความคลุ้มคลั่ง ความเมามายและสันดานดิบทำให้เขาหมดความยับยั้งชั่งใจ "ในเมื่อทะเบียนสมรสเรายังคาอยู่ เธอก็เป็นเมียฉัน! ต่อให้เธอจะแอบไปนอนอ้าขาให้ไอ้ครามินทร์จนติดลูกติดเต้ายังไง สุดท้ายเธอก็เป็นได้แค่ผู้หญิงสำส่อนที่ผัวไม่ต้องการอยู่ดี!"

คำพูดหยาบคายและพฤติกรรมป่าเถื่อนกลางงานสังคมทำเอาแขกเหรื่อรอบข้างหันมามองเป็นตาเดียว เสียงซุบซิบนินทาดังระงมไปทั่วบริเวณ กล้องจากสื่อมวลชนบางสำนักเริ่มหันเลนส์มาจับภาพความอัปยศที่กำลังเกิดขึ้นบนโต๊ะของตระกูลผู้มีอิทธิพล

นิรสาโกรธจนตัวสั่น ดวงตากลมโตเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความแค้น เธอไม่ยอมตกเป็นฝ่ายถูกกระทำฝ่ายเดียวอีกต่อไป มือเรีย้าง้างขึ้นสุดแรงแล้วตบลงบนใบหน้าของเมฆาฉาดใหญ่จนหน้าหัน "เพี๊ยะ! อย่ามาทำตัวต่ำทรามแถวนี้ เมฆา! คนอย่างแกมันเป็นได้แค่ขยะเปียกที่วันๆ เอาแต่เกาะผู้หญิงกิน!"

เสียงตบดังสนั่นท่ามกลางความเงียบงันชั่วขณะ เมฆาหันกลับมา ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดจนเส้นเลือดปูดโปน ความอับอายที่ถูกภรรยาตบกลางงานต่อหน้าธารกำนัลทำให้สติสัมปชัญญะของเขาหลุดลอยไปจนหมดสิ้น

"อีตัวดี! กล้าตบฉันเหรอ!" เมฆาแผดเสียงคำรามลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง เขากระชากผมนิรสาอย่างแรงจนหน้าหงาย เงื้อมือขึ้นเตรียมจะตบซ้ำเพื่อระบายความแค้น ท่ามกลางเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของแขกในงาน

ทว่า... ก่อนที่ฝ่ามือสกปรกนั้นจะกระทบใบหน้าของเธอ ประตูทางเข้าห้องจัดเลี้ยงก็ถูกถีบเปิดผางออกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มของครามินทร์ ก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาราวกับมัจจุราชผู้พร้อมจะปลิดชีพทุกคนที่ขวางทาง ดวงตาสคมกริบสีดำสนิทลุกโชนด้วยเพลิงโทสะระดับขีดสุด เมื่อภาพที่เขาเห็นคือผู้หญิงที่เขารักกำลังถูกผู้ชายสารเลวทำร้ายร่างกายต่อหน้าธารกำนัล

เกมการเมือง ภาพลักษณ์จอมปลอม และหน้ากากของตระกูลบูรพา กำลังจะถูกกระชากให้หลุดลอกออกจนหมดเปลือก ณ วินาทีนี้!