All Chapters of พ่อเลี้ยงชินกรณ์: Chapter 11 - Chapter 20

ปึง! และทันทีที่เสียงประตูห้องนอนใหญ่ปิดลงหมับ! มือหนาของพ่อเลี้ยงทรงอิทธพลก็เอื้อมเข้าไปจับเจ้าของใบหน้าเล็กให้หันมารับจูบที่แสนหนักหน่วงของเขาทันที"ป้อ...อื้อ!!" เวียงพิงค์ก็ได้แต่เบิกตากว้างขึ้นมาด้วยความตกใจ"อื้อออ..." ริมฝีปากเล็กครางร้องออกมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ว่าเธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจ

เช้าวันต่อมา..."อาาา..." สิ้นปลดปล่อยของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ร่างหนาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงหรูด้วยความรู้สึกเหนื่อยหอบ"แฮ่ก!" ปากหนาถอนหายใจออกมาหลังจากที่เขาปลอดปล่อยน้ำเชื้อของตัวเองพุ่งเข้าไปในร่างบางที่นอนหมดแรงอยู่ข้างเขา"ออกไป" ดวงตาคมหันไปเอ่ยบอกเด็กสาวที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง"..." เวียงพิงค์ก็ยังคง

"เวียงพิงค์ ตอบหมอมา...ตอบมาตามตรง""เอ่อ...""ไม่ต้องอาย""ข้าเจ้าบ่ะฮู้เจ้า""ไม่รู้...ไม่รู้คือ?""ข้าเจ้าเผลอหลับไปก่อน...""แปลว่านาน""..." ร่างบางก็เงียบไม่ตอบ"ชิน!" หมอสาวจึงตะโกนออกมาด้วยความโมโหแทนเวียงพิงค์ เพราะดูจากท่าทีของคนตัวเล็กแล้วรวมถึงอาการอ่อนเพลียขาแทบไม่มีแรงก็พอจะรู้ว่าเมื่อ

"..." ชินกรณ์ก็นิ่งไม่ตอบ ยังเหลือเวลาอีกสองปีกว่าเขาจะสามสิบ ซึ่งถึงจะใกล้สามสิบแล้วยังไง...อายุสำหรับเขา มันไม่ได้สำคัญเลยสักนิด"ยอมมึงจริงๆ" ภพธรพูดออกมาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เพราะปกติเพื่อนของเขาไม่ค่อยจะยุ่งเด็กที่อายุเท่านี้มาก่อน ก่อนที่ชินกรณ์จะมาเป็นพ่อเลี้ยงดูแลที่นี่ เขามักจะนอนกับพวก

"จะ...เจ้า" เด็กสาวก็พยักหน้าตอบเขากลับไปพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ชายใจดีตรงหน้าก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ของชายอีกคน...แอดดดด"ป้อเลี้ยง..." ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ร่างบางก็ต้องชะงักไปกับภาพตรงหน้า เป็นภาพของพ่อเลี้ยงหนุ่มที่นั่งมองหน้าเธออยู่บนโซฟากลางห้องนอน"ไปไหนกับมันมา""...""ฉันถาม" ชินกรณ์