Lahat ng Kabanata ng After 7 Years, He Discovered His Wife Was the Real Heiress: Kabanata 121 - Kabanata 130

“Huwag Mong Aawayin ang Mama Ko!”Pagbalik ni Eunice Na sa Makati, agad siyang bumulusok sa trabaho. Halos araw-araw ay nasa laboratoryo siya, abala sa mga eksperimento at pananaliksik. Samantala, nagsimula na rin ang mahabang proseso ng paghahanda at pagsusumite ng mga dokumento para sa bidding ng targeted cooperation project ng quantum crystal oscillator laboratory.Bilang founder ng laboratoryo at director ng M&G center, hindi niya kailangan na makisawsaw sa bawat detalye ng bidding. Ang mga kumpanyang gustong makipagtulungan sa research institute ang kailangang kabahan sa pagbuo ng kanilang proposals.Hanggang Biyernes, halos wala nang ibang ginawa si Eunice Na kundi magtrabaho. Nais sana niyang dalawin si Elder Lan Na sa nursing home, ngunit gaya ng inaasahan, muli siyang iniwasan ng matanda.Sa totoo lang, hindi na gaanong nababahala si Eunice Na tungkol sa planong joint laboratory sa pagitan ng research institute ng mga Sevilla. Mula sa pananaw ng institute, kapaki-pakinabang a

“Isang Pagkikita Lang”Masakit pa rin ang baywang ni Eunice Na, marahil dahil sa malakas na pagtulak sa kanya ni Jiang Mingyu.Hindi niya matukoy kung totoong masakit iyon o nadaragdagan lamang ng emosyon ang nararamdaman niya. Ang sigurado siya, hindi nawawala ang kirot. Hindi naman iyon matinding sakit na kayang magpaluha sa kanya, kundi banayad ngunit paulit-ulit na hapdi na tila umabot hanggang sa mga buto.Ilang ulit siyang pumihit sa kama, ngunit hindi siya makatulog.Sa huli, bumangon siya, binuksan ang ilaw, at nagtungo sa study. Kumuha siya ng libro at sinubukang magbasa, subalit paulit-ulit lamang niyang binabalikan ang parehong pahina.Biglang may sinag ng headlight na dumaan sa bintana.Napatingala si Eunice Na.Muli na namang dumaan ang pamilyar na sasakyan sa tapat ng villa.Hindi niya alam kung sino ang sakay nito. Ni ang modelo o plaka ng sasakyan ay hindi niya matandaan. Gayunman, sa tuwing dumaraan iyon sa gabi, may kakaibang pamilyaridad siyang nararamdaman.Para ba

“Hanggang Salita Ka Lang”Philippine Modern ang disenyo ng Luna Garden Pavilion, na may halong kontemporaryong muwebles at marangyang dekorasyon. Sa gitna ng bulwagan, kusang tumutugtog ang isang grand piano. Nakaupo at nakatayo sa paligid ang mga babaeng dumalo sa tea party, abala sa kwentuhan habang sinasabayan ng musika ang kanilang pagtitipon.Pagpasok nina Zenaida Hernandez at Eunice Na, halos sabay-sabay na napalingon sa kanila ang mga babaeng naroroon.Sa lahat ng pagkakataong dumalo si Zenaida Hernandez sa pagtitipon ng Wives' Association, ngayon lamang siya nagdala ng kasama. Kaya naman natural lamang na maging mausisa ang mga naroroon, lalo na't hindi pamilyar sa kanila ang magandang babaeng nakatayo sa tabi niya.Hindi nagtagal, si Mrs. Gomez ang unang nagsalita.“Mrs. Hernandez, sino ang kasama mo ngayon? Parang ngayon ko lang siya nakita. Hindi ko maalalang nakilala ko na siya dati.”Pagkasabi niya nito, may ilang babaeng nakatakip ng bibig habang mahihinang nagtatawanan.

“Dumating na ang Henyo sa Go” Dumaan si Eunice Na sa harap nina Rosalia Legaspi at ng grupo nito na para bang wala siyang nakitang kakilala. Hindi siya huminto o lumingon, lalong hindi nag-abalang bumati. Saglit na nanigas ang ngiti ni Rosalia Legaspi. Nanlamig ang mga mata niya habang sinusundan ng tingin ang dalaga. Nang makalayo ito, agad siyang bumaling sa mga kasama at ipinagpatuloy ang pakikipagkwentuhan na para bang walang nangyari. “Napakawalang-galang naman ng pamangkin ni Mrs. Hernandez!” sarkastikong sabi ni Mrs. Gomez. “Dumaan na lang sa harap natin, ni hindi bumati!” “Ganyan talaga si Zenaida Hernandez,” singit ng isa. “Walang modo. Hindi na nakapagtataka ganoon din ang pamangkin niya.” “Dinala pa rito nang buong yabang, akala mo kung sino!” dagdag ng isa pang ginang. “Sa huli, sila rin ang mapapahiya.” Napahalakhak si Mrs. Gomez. “Tama! Pareho lang silang nagpapatawa sa sarili nila!” Napangisi si Rosalia Legaspi. Ang mahalaga ay huwag gagawa ng eksena si Eun

“Bumagsak ang Pagpapanggap”Talagang nagustuhan ni Rosalia ang ganitong ayos. Sa harap ng ibang tao, mukha siyang mabait at maunawaing biyenan, habang ipinagmamalaki naman niya ang talino at talento ng manugang niyang si Martha.Kaya marahan niyang tinapik ang ilong ni Martha at ngumiti nang malambing. “Ikaw talaga, puro ka lambing. Sige na, tumugtog ka na. Matutuwa ang lahat kapag narinig ka nila.”Bahagyang lumuwag ang ekspresyon ni Martha nang makitang matagumpay niyang nailihis ang usapan. Tumayo siya at nagtungo sa piano sa gitna ng bulwagan.Sa totoo lang, palihim siyang nag-aral ng piano nang ilang panahon para mapalapit kay Rosalia. Hindi pa sapat ang kanyang pagsasanay para makapag pakitang-gilas, kaya balak sana niyang maghintay pa bago tumugtog sa harap ng biyenan.Ngunit kailangan niyang maagapan ang pagbabalik ni Eunice at mailayo ang atensyon ng lahat sa usapan tungkol sa research institute. Wala na siyang ibang pagpipilian.Pinatay niya ang autoplay mode ng piano at ini