جميع فصول : الفصل -الفصل 135

“Tingnan Natin Kung Mayabang Ka Pa Rin”Napakagat-labi si Martha. Hindi niya maitatago ang panic at pagkadismaya sa mukha niya.Gusto niyang mapahanga si Rosalia, si Eduardo, at ang lahat ng bisitang naroon. Pinaghirapan niyang buuin ang imahe ng isang matalino at talentadong manugang. Pero habang lalo niyang pinipilit na maging perpekto, lalo namang kumakabog ang dibdib niya.Hindi pa siya matagal nag-aaral ng piano. Isang maling galaw lang ng daliri, at tuluyan nang nasira ang piyesa na ilang araw niyang pinagpraktisan.Hindi na niya kailangan na lumingon para maramdaman ang malamig at hindi nasisiyahan na tingin ni Rosalia. Ang mga ginang na kanina lamang ay nag-uunahang pumuri sa kanya ay biglang natahimik. May ilang nagkatinginan, halatang hindi alam kung dapat pa ba silang pumalakpak.Kumunot din ang noo ni Eduardo. Hindi niya nagustuhan ang biglang ingay, ngunit hindi nagtagal ang atensyon niya sa pagkakamali ni Martha. May mas mahalagang bagay siyang gustong malaman: nasaan an

“Panginginig ng Puso”Nang mapansing biglang napalibutan siya ng mga tao, agad na nawala ang gana ni Eunice Na na maglaro pa ng chess. Lalong hindi niya nagustuhan ang presensya nina Eduardo at Rosalia Legaspi.“Master Arthur, pasensya na po. Ayoko na talagang maglaro,” mariin niyang sabi.Sandaling natigilan ang matandang lalaki. Nang makita ang determinasyon sa mga mata niya, napabuntong-hininga ito at sumuko rin.“Sige, sige. Hindi na tayo maglalaro ngayon.” Ngunit agad siyang nagliwanag muli. “Pero pwede bang ibigay mo sa akin ang contact information mo? Gusto kong makalaro ka ulit. Please!”Napatingin si Eunice sa taimtim na mukha ni Master Arthur. Alam niyang kapag tumanggi pa siya, malamang ay hindi ito titigil sa kakasunod at kaka pakiusap. Sa huli, napabuntong-hininga siya.“Sige po. Pero busy ako, lalo na kapag weekdays. Huwag po sana kayong mangulit o istorbohin ako sa mga araw na iyon.”“Walang problema!” masiglang sagot ni Master Arthur. “Ang mahalaga, may pagkakataon pa

“Sunod-sunod na Pagkabigla (Karugtong)”“Bakit ko po kailangan na sabihin?”Simple lamang ang tanong ni An Youhe, ngunit para kay Eduardo Legaspi, para iyong sampal na tumama sa kanyang mukha sa harap ng lahat.Nanginig ang mga labi ng matanda. Sanay siyang iginagalang at sinusunod ng mga tao, lalo na ng mga miyembro ng pamilyang Legaspi. Hindi niya inaasahang darating ang araw na ang dating manugang na minamaliit niya ay titingin lamang sa kaniya nang walang bahid ng takot.“Dahil naging bahagi ka ng pamilya Legaspi!” mariing sagot niya.Bahagyang kumiling si Eunice. “Naging bahagi? O naging manugang na hindi ninyo kailanman itinuring na karapat-dapat kilalanin?”Natahimik ang mga nakikinig.Napasinghap si Mrs. Gomez. Maging ang mga ginang na kanina pa nagbubulungan ay biglang nawalan ng masabi.Hindi nila inaasahang magiging ganito katapang ang dalaga sa harap ni Eduardo.“Eunice!” saway ni Rosalia, hindi na napigilan ang sarili. “Kahit ano pa ang narating mo, dapat marunong ka pa r