All Chapters of พิษสวาทน้องเมีย : Chapter 11 - Chapter 20

“ถึงคุณกับพี่ปีใหม่จะไม่ได้รักกัน แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าหนูต้องยอมคุณนะคะ” “แล้วต้องทำยังไงถึงจะยอม” “คุณอย่าทำให้หนูลำบากใจเลยค่ะ…”ฉันก้มหน้าพูดเสียงแผ่ว เพราะกลัวว่าคุณเหนือจะเห็นความหวั่นไหวที่แสดงออกมาผ่านทางสายตา “ลำบากใจงั้นเหรอ” คุณเหนือกดเสียงต่ำถามทำเอาฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบ “ขอเหตุผลที่ฟังขึ้นสักข้อ” “สะ สัญญาก่อนสิคะ” “สัญญาอะไร” “สะ สัญญาว่าถ้าหนูพูดไปแล้วคุณจะไม่โกรธ”เสียงลมหายใจหนักๆ ถูกพ่นออกมา ก่อนที่เขาจะพยักหน้าอย่างขอไปที“ขะ ข้อแรกคุณคือสามีของพี่ปีใหม่…”“ฉันบอก…”“ถึงคุณและพี่ปีใหม่จะไม่ได้รักกัน แต่คุณและเธอก็คือสามีภรรยากันอยู่ดี” พูดไปก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไป ไม่รู้ว่าหากพูดจบแล้วคุณเหนือจะฆ่าฉันหรือเปล่า “ละ และข้อสอง…หนูอยากมีครั้งแรกกับคนที่หนูรักเท่านั้น” ถึงคุณเหนือจะหน้าตาดีแค่ไหน แต่ฉันกับเขาคงไม่มีทางรักกันได้ การที่เขาและพี่ปีใหม่ไม่ได้รักกัน มันไม่ได้แปลว่าเขาจะหย่ากันแล้วมารักกับฉัน แล้วต่อให้จะทำแบบนั้นจริงๆ ฉันก็ไม่ต้องการอยู่ดีฉะนั้นฉันไม่ควรเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์ที่รู้ว่าต้องเจ็บปวดตั้งแต่ต้น แค่คิดจะไปรักอย่างเขา…คว

คุณเหนือกัดฟันพูดจากนั้นก็พุ่งตัวเข้ามาประกบปากจูบ สองมือหนาจับใบหน้าฉันไว้แน่นแล้วบดขยี้ริมฝีปากหนักๆ จนรู้สึกเจ็บ “อื้อ~” ฉันพยายามจะดิ้น แต่ด้วยแรงที่มีมากกว่าของคนตัวโต จึงทำอะไรไม่ได้ ริมฝีปากของคุณเหนือทั้งขบเม้มและดูดดึงกลีบปากฉันจนมันบวมเห่อ กลิ่นคาวเลือดคลุ้งอยู่ในปาก เรียวลิ้นสากพยายามจะดุนดันเข้ามาแต่ฉันก็ปิดปากไว้แน่น คนเจ้าเล่ห์จึงกัดปากฉันอย่างแรง พอรู้สึกเจ็บมันก็เผลอเผยอปากทำให้เขาสอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามาได้ คุณเหนือใช้ลิ้นร้อนต้อนไล่ลิ้นฉันอย่างช่ำชอง ทั้งเกี่ยวกระหวัดและแลกน้ำลายอย่างนัวเนีย มือข้างนึงไล้ลงมาตามเนินอก ก่อนจะขย้ำความอวบอิ่มอย่างเต็มแรง จากที่พยายามขัดขืนร่างกายมันก็เริ่มจะอ่อนระทวย จูบร้อนแรงของเขาพรากสติฉันไปจนหมด เหลือเพียงความเคลิบเคลิ้มและความต้องการที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น มือที่ทุบตีค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นคล้องลำคอหนา ริมฝีปากจูบตอบไปอย่างเงอะงะ ขาเรียวหนีบเข้าหากันแน่นเมื่อคุณเหนือล้วงมือเข้ามาใต้กระโปรง เขาใช้เข่าดันแยกเรียวขาฉันออกจากกัน จากนั้นก็ใช้มือสัมผัสกับจุดอ่อนไหวผ่านแพนตี้ตัวบาง ขณะที่ริมฝีปากยังจูบฉันดูดดื่มราวกับ

ฉันเผลอกำโทรศัพท์แน่นอย่างไม่รู้ตัวด้วยความรู้สึกที่ตีกันมั่วไปหมด มันทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ และทั้งกลัว ไม่รู้ว่าต้องเรียงลำดับความรู้สึกยังไง ถึงจะไม่ฟุ้งซ่านเหมือนอย่างตอนนี้ ครืด~ ครืด~ ขณะที่ฉันกำลังคิดไม่ตก คุณเหนือก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง ไม่รู้จัก : อีกสามสิบนาทีฉันต้องได้เห็นหน้าเธอ พออ่านข้อความจบฉันก็รีบลุกขึ้นพรวดจนเพื่อนต่างหันมามองด้วยความแปลกใจ “เป็นอะไรหรือเปล่านิว” น้ำปั่นแตะแขนถามฉันด้วยความเป็นห่วง “ฉะ ฉันขอตัวกลับก่อนนะ” “เอ้า รีบไปไหนคะชะนี เพิ่งสี่ทุ่มเอง” “พะ พอดีพี่ปีใหม่บอกว่ามีเรื่องด่วนจะคุยด้วย” “อ่าๆ งั้นก็กลับดีๆ นะ ถึงแล้วทักบอกด้วย” พิชชี่กำชับ “อื้อ ปะ ไปก่อนนะแก” ฉันโบกมือลาให้เพื่อนทั้งสองคน “อย่าลืมทักมาบอกนะแก” น้ำปั่นย้ำอีกครั้ง ฉันพยักหน้ารับ ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวออกมาจากคลับเพื่อโบกรถแท็กซี่กลับไปยังบ้าน บ้าน พอมาถึงฉันก็รีบเดินขึ้นไปบนชั้นสองแล้วหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของคุณเหนือ จากนั้นก็เคาะประตูเรียกเขา ก๊อก! ก๊อก! แทบจะไม่ต้องรอ ประตูถูกเปิดออกให้ฉันเดินเข้าไปทันที “ทำแบบนี้ทำไมคะ” ฉันยิงคำถามใส่คนตรงหน้าด

เช้าวันต่อมาฉันงัวเงียตื่นขึ้นมาในสภาพที่สะลึมสะลือ น้ำท่าก็ไม่ได้อาบ ภาพตัดไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเมื่อคืนฉัน…เผลอทำเรื่องลามกเพราะคุณเหนือไม่ได้นะ ฉันจะกลายเป็นคนเสพติดความรู้สึกแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด คิดว่าหลังจากนี้คงต้องหาทางหลีกเลี่ยงคุณเหนือแบบจริงๆ จังๆ ซะแล้วแต่เขายังมีคลิปที่ลานจอดนั่นเก็บไว้อยู่เลย ถ้าฉันหลบหน้าคุณเหนือต้องเอาคลิปนั้นมาขู่อีกแน่ๆหลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะลองมีแฟนดู เผื่อว่าคุณเหนือจะยอมเลิกยุ่งกับฉัน มหาวิทยาลัยคุณเหนืออาสาขับรถมาส่งฉันที่มหาลัย ทั้งที่ตั้งใจเอาแล้วว่าจะหลบหน้าแต่พอเดินลงบันไดมาก็เจอเขายืนรออยู่ที่หน้าประตูราวกับรู้ทัน และแน่นอนว่าตอนนี้ฉันปฏิเสธหรือขัดขืนอะไรไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องจำใจยอมให้เขามาส่ง“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” แม้จะไม่เต็มใจแต่ฉันก็ต้องขอบคุณตามมารยาท“ฉันหวังว่าครั้งหน้าเธอจะไม่ใส่ชุดโป๊แบบวันนี้อีก” น้ำเสียงดุดันพ่นออกมาพร้อมกับสายตาเกรี้ยวกราดที่ไล่มองชุดนักศึกษาของฉัน“มันโป๊ตรงไหนคะ” ชุดนี้มันรัดไปก็จริง แต่ฉันก็ไม่ได้โชว์หน้าอกสักหน่อย ส่วนกระโปรงก็สั้นประมานแค่ครึ่งขา คนอื่นๆ ก็ใส่แบบนี้กันเยอะแ

ฉันเงียบ ยังไม่ได้ตอบกลับในทันที แต่โบกมือพร้อมกับส่งยิ้มให้พี่เชนที่กำลังเดินมา ทว่ากลับถูกคุณเหนือจับมือลงให้หยุดโบกด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์แบบสุดๆการแสดงออกที่ชัดเจนมากเกินไปของเขาทันทำให้ฉันเริ่มกลัว กลัวว่าเพื่อนทั้งสองคนจะสังเกตเห็น มีพี่เขยที่ไหนมาแสดงกิริยาแบบนี้กับน้องเมียตัวเองบ้าง “ไปกันเลยไหมครับ” เดินมาถึงพี่เชนก็เอ่ยถามฉันทันที โดยที่ไม่ได้สนใจคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ตรงนี้เลย “เอ่อคือ…” ฉันอึกอักเพราะรู้สึกถึงแรงกดดันจากสายตาของคุณเหนือ แล้วนี่ยังไม่ได้หันไปมองสีหน้าของพิชชี่กับน้ำปั่นนะ แต่ฉันเดาได้ว่าสองคนนั้นคงจะกำลังงงเป็นไก่ตาแตก“ฉันถามไงว่ามันเป็นใคร” จู่ๆ คุณเหนือก็โพลงประโยคนี้ขึ้นมาอีกครั้ง แถมยังใช้คำว่ามันต่อหน้าพี่เชนอีก “หมายถึงผมเหรอครับ ?” พี่เชนหันไปถามคุณเหนือแบบไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นัก ส่วนคุณเหนือก็เมินพี่เชนไปเลย ไม่แม้แต่จะตอบกลับหรือสบตามอง“ยัยนิวแกพูดอะไรสักอย่างสิ” น้ำปั่นคงจะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ติดลบ จึงสะกิดแขนฉันแล้วยื่นหน้ามากระซิบ“อะ เอาอย่างนี้ค่ะ พี่เชนคะนี่คุณเหนือค่ะเป็นพี่เขยของนิว” มันจนปัญญาที่จะคลายสถานการณ์ตรงหน้า เลยคิดว่าแนะนำต