All Chapters of พิษสวาทน้องเมีย : Chapter 41 - Chapter 50

ทีแรกฉันคิดว่าคุณเหนือจะขอมาเฝ้าฉันด้วยตัวเองซะอีก ไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี แต่ฉันเกิดข้อสงสัยเล็กๆ ในใจว่าทำไมเขาถึงยอมง่ายจัง นี่ฉันเตรียมใจมาแล้วด้วยซ้ำว่าคงไม่ได้ไปแน่ๆ“เป็นอะไรไป ทำไมถึงเงียบละ ไม่ดีใจเหรอ” “เปล่าค่ะ หนูแค่…”“สงสัยเหรอว่าทำไมฉันยอมให้ไปง่ายๆ ?”“ก็…นิดนึงค่ะ” คุณเหนือถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ฉันก็ไม่ได้อยากให้เธอไป แต่ก็ไม่อยากบังคับเธอมาก ฉันกลัวเธอจะอึดอัดและอยู่ด้วยกันได้ไม่นาน” “คุณพูดจริงเหรอคะ” ถ้าคุณเหนือคิดแบบที่พูดออกมาจริงๆ ฉันคงจะดีใจมาก “จริงสิ ฉันจะโกหกเธอทำไม แล้วนี่สรุปว่าจะไปหรือเปล่า ?”“ปะ ไปค่ะ ไปสิคะ ขอบคุณนะ คุณน่ารักที่สุดเลย” ฉันโผกอดคุณเหนือแล้วหอมแก้มเขาเบาๆ ด้วยความดีใจ ไม่นานเราก็กลับมาถึงบ้าน “อ้าว กลับกันมาแล้วเหรอคะ” เสียงนี้คือเสียงของพี่ปีใหม่ที่ไขว้ขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นพอเห็นเธอฉันรีบปล่อยมือที่ควงแขนคุณเหนืออยู่ออกทันที หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ไม่รู้ว่าพี่ปีใหม่จะสังเกตเห็นหรือเปล่า “ปีใหม่” “ก็ปีใหม่สิคะ ตกใจอะไรกัน” “กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนว่ามาไฟลต์ดึก” “พอดีรู้สึกสังหรณ์ไม่ค่อยดีก็เลยร

ดังนั้นผมจึงต้องจำใจแต่งงานกับปีใหม่ไปก่อน รอให้นิวเยียร์โตมากพอผมค่อยขอปีใหม่หย่า ทั้งที่ตอนนั้นผมคบกับมีญ่าอยู่ ก็ไม่ได้คบจริงจัง ต่างคนต่างกินกันขำๆ แต่ผู้ใหญ่อยากให้เราหมั้นกัน ถึงอย่างนั้นก็แค่อยาก เราเลิกกันก่อนที่ผมจะเจอกับปีใหม่และนิวเยียร์ แล้วพอหลังแต่งงานผมก็ไม่ได้ฝักใฝ่ที่จะเอานิวเยียร์มาเป็นของตัวเองขนาดนั้น ผมเกือบจะลืมเธอไปแล้วด้วยซ้ำ ลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองแต่งงานแล้ว เพราะต้องโฟกัสกับการทำงาน จนกระทั่งวันนึงปีใหม่มาขอร้องผมว่าขอพาน้องสาวย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน เนื่องจากพ่อของเธอเสียชีวิต ตอนนั้นแหละที่ผมจำนิวเยียร์ได้ และแน่นอนว่าผมรีบอนุญาตทันทีนิวเยียร์โตขึ้นมาก เริ่มแตกเนื้อสาว แถมหน้าตาก็สะสวย รูปร่างอวบอั๋นน่าขย้ำ พอเห็นรูปเธอความรู้สึกของผมก็เริ่มกลับมาพร้อมกับความอยากได้ ตอนนี้เองที่มีความคิดลามกเพิ่มเข้ามา ผมพยายามเข้าหา เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องหวั่นไหว และสุดท้ายผมก็ทำสำเร็จ ผมได้นิวเยียร์ทั้งกายทั้งใจ ไม่ใช่แค่มักมากในกาม แต่ผมอยากลองจริงจังกับเธอ เลยตัดสินใจเรียกปีใหม่มาคุยเรื่องหย่า ไม่งั้นเรื่องของเราจะไม่มีวันเป็นไปได้ และสักวันนิวเยียร์ก็ต้องมาน้อยเนื

“คุณอีกแล้วเหรอ” ครั้งนี้พี่เชนดูเริ่มจะไม่พอใจคุณเหนือแล้ว ก็แหงสิ รอบก่อนคุณเหนือก็พูดจาไม่ดีกับเขา ไหนจะรอบนี้อีก“ประโยคนั้นควรเป็นของกูมากกว่านะ” “คุณเหนือ มาได้ไงคะ” “ขับรถมาสิ จะให้เหาะรึไง” ตอบแบบนี้แสดงว่าเขาโกรธฉันแล้วชัวร์ “คุณพูดจาให้มันดีๆ หน่อยนะครับ หน้าตาและการแต่งกายก็ออกจะดูดีมีชาติตระกูล แต่นิสัย…ตรงกันข้าม”“ไอ้เหี้ยนี่!!” คุณเหนือพุ่งตัวจะเข้าไปหาเรื่องพี่เชน ฉันจึงรีบเอาตัวเองขวางเขาเอาไว้ โชคดีที่ในคลับไม่มีให้ความสนใจเพราะทุกคนต่างก็กำลังโฟกัสกับตัวเอง “คุณเหนืออย่านะคะ” “ปกป้องมันรึไง!!”“หนูแค่ไม่อยากให้คุณใช้อารมณ์ ใจเย็นหน่อยได้ไหมคะ” “หลบไป!” “เชื่อหนูสักครั้งได้ไหมคะ” “อย่าไปขอร้องเขาเลยนิว เปลืองน้ำลาย” ในขณะที่ฉันพยายามทำให้คุณเหนือใจเย็นลง แต่พี่เชนกลับเอาแต่พูดยั่วยุ“ปากดีนักนะมึง ฉันบอกให้เธอหลบไป!!”ผลั่ก! คุณเหนือตวาดเสียงดังลั่นก่อนจะออกแรงผลักฉันออก จนฉันเสียหลักล้ม และในจังหวะนั้นมือดันไปปัดโดนแก้วกระเบื้องหล่นลงมาแตก ส่งผลให้เศษแก้วชิ้นใหญ่บาดทิ่มที่มือฉันจนเลือดออก“โอ๊ย!” แม้แต่ฉันร้องแบบนี้คุณเหนือก็ไม่คิดจะหันมาสนใจกันเลย มันรู้สึ

“อะไรนะคะ” ฉันช็อกและตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ มันทั้งงและสับสนไปหมด ไหนตอนแรกพี่ปีใหม่บอกว่าเธอไม่ได้รักและยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ไง และที่สำคัญไปกว่านั้นคือฉันเห็นเองกับตาว่าเธอมีชู้…น่าแปลกเหมือนกันที่ฉันรู้สึกไม่ยินดี ทั้งที่ตัวเองตั้งใจจะไปจากคุณเหนืออยู่แล้วแท้ๆ ฉันไม่ได้ไม่ชอบพี่ปีใหม่นะ มันคงเป็นอารมณ์หึงหวงมากกว่า รู้นะว่าฉันไม่มีสิทธิ์ แต่ฉันก็แค่รู้สึก ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้มันแย่ไปกว่านี้“ก่อนหน้านี้พี่ไม่เคยรู้หัวใจตัวเองเลยนิว จนกระทั่งวันที่เขามาขอพี่หย่า” “พี่ปีใหม่รักคุณเหนือจริงๆ เหรอคะ” “จริงสิ ไม่อย่างนั้นพี่จะมาขอร้องนิวทำไม อึก” เธอสะอึกสะอื้นหนักกว่าเดิมเมื่อถูกจี้ถาม “หรือนิวคิดว่าพี่โกหก ฮือ”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ แต่นิวแค่แปลกใจเฉยๆ” “นิว นิวรักพี่หรือเปล่า ถ้านิวรักพี่นิวต้องช่วยพี่นะ แล้วพี่สัญญาว่าถ้าคุณเหนือเขายอมไม่หย่ากับพี่ พี่จะให้นิวกลับมาอยู่ที่บ้าน” “….” ฉันเงียบเพราะกำลังสับสน เหมือนทุกอย่างมันโถมเข้ามาพร้อมกันจนฉันตั้งรับไม่ไหว ฉันอยากถอยจากคุณเหนือก็จริง แต่ในขณะเดียวกันมันก็รู้สึกใจเจ็บอยู่ลึกๆ เพราะฉันรักเขาจะให้ไม่รู้สึกอะไรเล

คอนโดพอมาถึงหน้าคอนโดฉันก็ขอให้คนขับรถกลับไปทันที เพราะทีแรกเขาอาสาจะช่วยถือกระเป๋าขึ้นไปข้างบนให้ แต่ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากพูดคุยหรือยุ่งกับใครคอนโดที่พี่ปีใหม่ซื้อให้อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยสักเท่าไหร่ ฉันเดินลากกระเป๋าเข้ามาในคอนโด มีพนักงานผู้ชายเดินเข้ามาเพื่อจะช่วย แต่ฉันก็ปฏิเสธแล้วรีบตรงไปที่ลิฟต์ ในตอนที่ประตูของมันกำลังจะปิดลง ก็มีเสียงของผู้ชายตะโกนขอให้รอ ด้วยความมีมารยาท ฉันจึงกดเปิดประตูไว้ แม้จะไม่อยากพบเจอใครก็เถอะ “ขอบคุณครับ” เขาเอ่ยขอบคุณแล้วเอื้อมมือกดลิฟต์ ฉันไม่ได้หันไปมองว่าเป็นใคร “นิว มาทำไมอะไรที่นี่ ?” แต่พอถูกทักเหมือนคนคุ้นเคยจึงแปลกใจและได้เหลือบตามอง“พี่เชน…” นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเพราะโชคชะตากลั่นแกล้งฉันกันแน่ ถึงให้หนีจากคุณเหนือเพื่อมาเจอกับพี่เชน“แล้วนี้เราร้องไห้เหรอ ?” เขาคงสังเกตเห็นดวงตาที่แดงก่ำของฉัน“ปะ เปล่าค่ะ” “กระเป๋าเดินทาง อย่าบอกนะว่าเราย้ายมาอยู่ที่นี่”“…ค่ะ นิวเพิ่งย้ายมาวันนี้วันแรก” “บังเอิญจังพี่ก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน” พี่เชนบอกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเลขชั้น “อยู่ชั้นสิบสองเหรอ ชั้นเดียวกันเลย” ให้ตายสิ นอกจากจะอย