All Chapters of พิษสวาทน้องเมีย : Chapter 61 - Chapter 70

00:30น. ในที่สุดเราก็มาถึงที่พักหลังจากใช้เวลาเดินทางกันอย่างยาวนาน โชคดีที่ฉันจองทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว ทำให้การมาถึงดึกๆ ไม่เป็นปัญหาอะไร พวกเราเช็กอินแล้วก็เอาของเข้าไปเก็บห้องใครห้องมัน ก่อนจะออกมาปูเสื่อนั่งริมทะเล พร้อมกับเบียร์กระป๋องอีกสองถาดใหญ่ ฉันนั่งข้างพี่เชนถัดจากพี่เชนก็เป็นน้ำปั่นและพิชชี่ น้ำทะเลซัดขึ้นมาโดนปลายเท้า การได้นั่งมองดวงจันทร์และฟังเสียงคลื่นแบบนี้มันทำให้ผ่อนคลายมากจริงๆ ลมเย็นพัดโชยมาอ่อนๆ ช่วยฮีลหัวใจและร่างกายที่เหนื่อยล้าได้เป็นอย่างดี “บรรยากาศโคตรดี ถ้ามีแฟนมานั่งเหมือนยัยนิวฉันคงมีความสุขน่าดู” หากฟังดูเผินๆ อาจจะเหมือนว่าพิชชี่พูดแซวตามประสาสนุกๆ แต่พอเห็นสีหน้าและแววตาของมันแล้ว ฉันว่าเพื่อนต้องอยากมีแฟนมากแน่ๆ และคงเพราะดื่มไปเยอะจนเริ่มมึนๆ ละด้วยเลยกล้าพูด “นั่นสิ มันคงดีนะถ้าคนที่เรารักเขาหันมารักเราบ้าง” ไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าน้ำปั่นจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา ฉันชะโงกหน้าหันมองเพื่อนก็เห็นน้ำปั่นกำลังจ้องพี่เชนด้วยสายตาหม่นเทาแปลกๆ “ยัยปั่น แกโอเคหรือเปล่า” พอฉันถามน้ำปั่นก็เหมือนจะได้สติกลับมาแล้วรีบเบนสายตามองมาที่ฉัน “โอเคสิ

คิดว่าฉันไม่อยากยืนอยู่ข้างๆ เขาเหรอ คิดว่าไม่อยากจับมือกันให้แน่นๆ หรือไง แต่ฉันอยู่ในจุดที่เลือกอะไรได้ล่ะ“นะ หนูว่าคุณกลับไปเถอะนะคะ” “เธอจะใจแข็งไปถึงไหน พยายามด้วยกันคนละครึ่งทางไม่ได้หรือไง” ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากพยายาม แต่ฉันแค่กลัว เพราะมันไม่มีอะไรมาการันตีว่าตอนจบของเรื่องเราจะมีความสุข หากฉันยอมกลับไปยืนจุดเดิมแล้วสุดท้ายต้องเสียใจอีกล่ะ หัวใจฉันมันไม่ได้เข้มแข็งพอขนาดนั้น…“คุณไม่เป็นหนู คุณไม่เข้าใจหรอกค่ะ” “เธอเจ็บฉันก็เจ็บ” “งั้นเราก็ให้ทุกอย่างมันจบแบบที่ควรจะจบสิคะ จะได้เลิกเจ็บกันสักที”“แล้วทำไมต้องให้ทุกอย่างมันจบ ทำไมไม่สู้เพื่อให้เราได้มีความสุข”“หนูเหนื่อยแล้วค่ะ” ฉันสวนกลับทันควันทำเอาคุณเหนือชะงักนิ่งไป “ถ้าการรักกันมันยากขนาดนั้น…เราควรพอดีไหมคะ” “ไม่ ฉันไม่พอ ฉันรู้ว่าเธอยังรักฉันอยู่ แต่เธอแค่กลัวใช่ไหมล่ะ” “….” ฉันเบือนหน้าหนี“ฉันจะไม่บังคับอะไรเธอทั้งนั้น ขอแค่เธอเลิกกับมันได้ไหม” “คุณขอมากไปนะคะ” “ทำไม รักมันแล้ว ?”“ดึกมากแล้ว หนูขอตัวก่อนนะคะ” ตัดบทแค่นั้นแล้วฉันก็รีบเดินกลับไปยังที่พักทันที ขืนยืนคุยกับเขานานกว่านี้ฉันกลัวว่าตัวเองจะใจอ่อนอี

คุณเหนือเลิกคิ้วถาม เขาดูสนุกกับรีแอคของทุกคน “กะ ก็ปี ปี…ปีไม่เคยรู้เลยนี่คะว่าน้องสาวตัวเองมีแฟน” “ไม่เคยรู้ก็รู้ซะสิ สองคนนี้คบกันไปไกลจนถึงนอนเตียงเดียวกันแล้วนะ” ปัก!!พี่ปีใหม่ลุกขึ้นพร้อมกับเอามือตบโต๊ะอย่างแรงจนมันสั่น แต่เหมือนเธอจะเผลอลืม เพราะพอรู้ตัวสีหน้าก็ดูอึ้งไป “อุ๊ย พี่ปีเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” พิชชี่ถาม“เปล่าจ้ะ พอดีพี่ปวดท้องนิดหน่อย เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็รีบวิ่งออกไปทันที ทิ้งให้ทุกคนนั่งงงโดยเฉพาะฉันกับเพื่อน “ยิ้มอะไรเหรอคะ” ฉันกระซิบถามเมื่อเห็นคุณเหนือเอาแต่นั่งยิ้มเหมือนสะใจอะไรบางอย่าง“ฉันยิ้มอยู่หรอกเหรอ” พอฉันทักแบบนั้นเขาก็หุบยิ้มเหมือนกำลังกวนประสาท “นิวเดี๋ยวพี่มานะ ลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องอะ” พี่เชนบอกอย่างรีบร้อน ก่อนจะวิ่งออกไป ไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้ตอบกลับเลยรู้สึกว่าสถานการณ์มันชักจะแปลกๆ แล้วสิ บรรยากาศมาคุขึ้นเรื่อยๆ เลย อยู่ๆ ก็รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก“นี่ยัยนิว แกรู้สึกแบบที่ฉันรู้สึกปะ” พิชชี่ลุกขึ้นเดินอ้อมมากระซิบถามฉัน “ไม่มีอะไรหรอกมั้งแก…” ที่ปฏิเสธก็เพราะไม่อยากให้เพื่อนคิดมากตามไปด้วย “แกคิดงั้นจริงดิ” “อื้อ มันม

ร้านอาหารTalk นิวเยียร์พอกลับมาที่โต๊ะ ฉันก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุด แม้ว่าลึกๆ มันจะไม่โอเคเลยก็ตาม เรื่องที่ได้ยินมาเมื่อกี้มันทำลายความรู้สึกดีๆ ที่ฉันเคยมีให้พี่ปีใหม่และพี่เชนไปจนหมดฉันรู้ว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร และรู้ว่าการที่เคยมีอะไรกับคุณเหนือมันคือสิ่งที่ผิด แต่ฉันก็ไม่เคยคิดร้ายกับพี่ปีใหม่เลยพี่เชนเองฉันก็มองว่าเขาคือคนดีที่ฉันน่าจะมูฟออนไปด้วยได้ จนเคยเผลอตัวเผลอใจให้เขา โชคดีแค่ไหนที่วันนั้นทุกอย่างไม่ได้เลยเถิดเพราะถ้าฉันมีอะไรกับพี่เชนอีกคนแล้วมารู้ทีหลังว่าเขาคือชู้ของพี่ปีใหม่ มันคงเป็นอะไรที่อัปยศที่สุดในชีวิตฉันตั้งใจแล้วว่าจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง เพราะอยากรู้ว่าสองคนนี้จะทำยังไงต่อ จะใจร้ายกับฉันไปจนถึงเมื่อไหร่“ยัยนิว แกไม่สบายรึเปล่า” จู่ๆ พิชชี่ก็ถามขึ้น ฉันรีบดึงสติแล้วปั้นหน้ายิ้ม เมื่อกี้คงจะเหม่อเกินไปหน่อย“ปะ เปล่า ทำไมเหรอ หน้าฉันมันแย่มากรึไง” “เปล่า ฉันเห็นแกเหม่อๆ นึกว่ามีเรื่องไร” “ไม่มีไรหรอก กินข้าวกันเถอะ” “ว่าแต่คนอื่นเขาหายไปไหนกันหมดล่ะ ไปๆ มาๆ ก็เหลือกันอยู่สามคน” น้ำปั่นตั้งคำถามพลางหันมองไปรอบๆ“สงสัยทำธุระกันอยู่มั้ง เ

“เรียกฉันออกมาคุยแบบเสี่ยงๆ เพราะเรื่องโง่ๆ แค่นี้เหรอ!” น้ำเสียงของพี่เชนทั้งหงุดหงิดและรำคาญ ทำเอาน้ำปั่นหน้าเจื่อนลง“ระ เรื่องโง่ๆ แค่นี้งั้นเหรอคะ…”“เอ่อ…คือ” พี่เชนนิ่งไปราวกับกำลังปรับอารมณ์ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแรงขนาดนั้น”“….” น้ำปั่นเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ยิ่งทำให้พี่เชนลนลาน“ธะ เธอก็รู้นิว่าคุยกันที่นี่มันเสี่ยง เอาเป็นว่าฉันขอโทษนะ” ฉันช็อกอ้าปากค้างเมื่อจู่ๆ พี่เชนก็ดึงน้ำปั่นเข้าไปกอด สีหน้าตอนลับหลังดูเกลียดชังและน่ากลัวแบบที่ไม่เคยเห็น ฉันไม่รู้เลยว่าต้องช็อกกับอะไรก่อนดี ความเลวที่เขาหลอกผู้หญิงคนอื่นไปทั่วนี่พอจะทนฟังได้ แต่ที่แย่คือผู้หญิงคนนั้นดันเป็นเพื่อนของฉันเดิมทีตัวเขาเป็นชู้ลับๆ ของพี่ปีใหม่ แต่มาหลอกคบกับฉันเพราะผลประโยชน์ แล้วยังจะมามีซัมติงกับน้ำปั่นอีก พี่เชนไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือไง ที่ยุ่งกับคนใกล้ตัวของฉันมากมายขนาดนี้ ความสัมพันธ์โคตรจะรุงรังเลย ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมน้ำปั่นถึงมีท่าทางแปลกไปหลังฉันคบกับเขาว่าแต่เรื่องระหว่างมันกับพี่เชนเกิดขึ้นได้ยังไง และเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหนกัน…ฉันกับพิชชี่รีบกลับห้องกันมาก่อนเพราะกลัวสองคนนั้นจะรู้ว่าเราแอบต