All Chapters of พิษสวาทน้องเมีย : Chapter 81 - Chapter 90

#เลิกงานตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้ว ซึ่งเป็นเวลาเลิกงานของฉันกับคุณเหนือ แต่เขายังไม่ยอมวางปากกาสักที ตั้งใจจะอยู่รอพี่ปีใหม่จริงๆ น่ะเหรอ“ห้าโมงแล้วนะคะ คุณ…ไม่กลับบ้านเหรอ” ฉันลองแกล้งๆ ถามเผื่อว่าคุณเหนือจะลืม“ไม่ได้ยินที่พี่สาวเธอพูดเมื่อเช้าเหรอ ฉันเต็มใจอยู่ที่ไหน” “แล้วปกติคุณรอรับพี่ปีใหม่แบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ” “เราไม่เคยมาทำงานพร้อมกัน ปกติปีใหม่จะขับรถมาเอง” อ่าเข้าใจแล้ว แสดงว่าฉันคิดไม่ผิดสินะ ที่พี่ปีใหม่ขอมาทำงานพร้อมกัน ขอกลับพร้อมกัน เพราะอยากจะขัดฉันนี่เอง“อ๋อค่ะ…”“น้อยใจเหรอ ?” จู่ๆ คุณเหนือก็วางปากกาแล้วลุกขึ้นเดินมากอดฉัน“เปล่าค่ะ คุณอย่าทำแบบนี้สิคะเดี๋ยวใครเข้ามาเห็น” ไม่อยากคิดเลยว่าถ้ามีพนักงานเปิดประตูเข้ามาจะเกิดอะไรขึ้น“ก็เมียงอน จะไม่ให้ง้อได้ยังไง” คุณเหนือไม่พูดเปล่า แต่ปลดกระดุมชุดนักศึกษาฉันออกสามเม็ด พอให้ดึงบราเซียลงมาได้จนเห็นหน้าอก“คะ คุณเหนือ อ๊ะ~ ซี้ด~” ฉันหลุดครางพร้อมกับเสียการทรงตัวเมื่อถูกลิ้นร้อนตวัดชิมยอดถันถี่ๆ เขาเลียวนข้างซ้าย จากนั้นก็ย้ายมาเลียวนข้างขวามือหนาเลื่อนลงสอดเข้ามาลูบไล้จุดอ่อนไหวผ่านแพนตี้ ร่างฉันกระตุกเกร็งในตอนที่ปลายน

คุณเหนือดูท่าจะอารมณ์ค้างจากเมื่อกี้ ฉันเข้าใจว่าเขาเป็นคนเจ้าอารมณ์และควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปตลอดเลยเหรอ “คุณต้องหัดใจเย็นกว่านี้นะคะ แม้กระทั่งหนูยังถูกคุณหงุดหงิดใส่ มันถูกต้องแล้วเหรอคะ” “เธอจะอะไรนักหนา ที่ฉันทำไปเมื่อกี้ก็เพราะช่วยเธอทั้งนั้น!”“แต่มันไม่จำเป็นต้องลงมือนี่คะ แล้วหนูก็แค่อยากเตือนคุณดีๆ ฟังกันบ้างไม่ได้เลยเหรอ” “พูดเหมือนฉันตบตีปีใหม่ ทั้งที่คนโดนตบจริงๆ ก็คือเธอ” “คุณไม่ได้ตบตีเธอก็จริง แต่ที่คุณทำเมื่อกี้มันก็รุนแรงไปสำหรับผู้หญิงนะคะ” ตอนนี้คุณเหนือเหมือนถูกอารมณ์โกรธครอบงำจนไม่มีสติ ฉันพูดอะไรไปก็กลายเป็นตัวกระตุ้นต่อมโมโห “งั้นเดี๋ยวฉันจะขึ้นไปขอโทษปีใหม่ กอดปลอบ ทำทุกอย่างให้เหมือนตอนง้อเธอเลยโอเคไหม พอใจยัง ?”คำพูดประชดของคุณเหนือทำเอาใบหน้าฉันมันชายิ่งกว่าตอนถูกตบ หัวใจเจ็บจี๊ดจนน้ำตาเอ่อขึ้นมาคลอ ฉันเข้าใจว่าเขาโกรธ แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วย ถ้าควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ ก็เดินหนีไปสิ “ถ้างั้นหนูก็จะไปทำกับพี่เชนแบบที่ทำกับคุณบ้าง คุณคงพอใจเหมือนกันใช่ไหมคะ” “นิวเยียร์!!” “คุณพูดไม่รู้เรื่องแล้ว ไว้อารมณ์เย็นค่อย

ค่อนข้างมั่นใจว่าฉันจำเสียงเธอได้ไม่ผิด พี่ปีใหม่น่าจะมาคุยกับพี่เชนเรื่องงานหมั้นของฉันแน่ๆ “จริงเหรอ ไหน” คุณเหนือแทรกตัวเข้ามาตรงตาแมวแล้วส่องดูข้างนอก ก่อนที่เราจะได้ยินเสียงทุบประตูปัง! ปัง! “เชนออกมาคุยกันให้รู้เรื่องนะคะ! เชน! ปีบอกให้ออกมาไง!”พี่ปีใหม่พยายามตะโกนเรียกพี่เชนให้เปิดประตู แต่เหมือนพี่เชนจะไม่อยากคุยด้วย เลยไม่ยอมเปิดประตูให้ “ถ้าคุณไม่ออกมา ปีจะเลิกกับคุณเหนือให้ดู!!”แกร๊ก! พอพี่ปีใหม่ขู่ไปแบบนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างไว ฉันได้ยินแค่เสียง แต่มองไม่เห็นเหตุการณ์ เลยไม่รู้ว่าทั้งสองคนมีสีหน้ายังไง“เป็นบ้าอะไรนักหนาวะ!!” “คุณนั่นแหละเป็นบ้าอะไร! คิดจะหมั้นกับยัยนิวจริงๆ เหรอ!” “นิวเยียร์อัดเสียงไว้หน่อย” เสียงเข้มของคุณเหนือออกคำสั่ง ฉันจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดเสียงไว้“แล้วจะให้ทำไง ผัวคุณบอกมาแบบนั้น จะให้ปฏิเสธรึไง” “แต่มันก็น่าจะมีวิธีอื่นอีกสิคะ!”“แต่งไปให้จบๆ นั่นแหละ ไม่ดีเหรอ ผมจะได้กลายเป็นน้องเขยคุณ บางทีอาจจะมีสิทธิ์ในทรัพย์สินของมันมากกว่าตอนนี้ก็ได้” “แต่คุณก็ใกล้จะหมดหนี้แล้วนะคะ ไม่จำเป็นต้องแต่งงานก็ได้ ปีหลอกเงินมาให้อีกไม่กี่ครั

#คอนโดฉันนั่งรถกลับมายังคอนโด เพราะตอนนี้สภาพจิตใจมันไม่พร้อมทำงานเอาซะเลย ฉันทั้งรู้สึกแย่ โกรธ และเสียใจที่ถูกมองว่าผิดอยู่ฝ่ายเดียวคนพวกนั้นพูดกันโดยที่ไม่รู้เบื้องลึกอะไรเลย มันเจ็บใจที่เราไม่สามารถอธิบายอะไรได้ เพราะถ้าทำอย่างนั้นทุกคนก็จะรู้ว่าฉันมีซัมติงกับคุณเหนือจริงตั้งแต่ออกจากบริษัทมาคุณเหนือก็พยายามโทรหาและส่งข้อความมาไม่หยุด แต่ฉันก็ยังไม่ได้รับหรือตอบกลับอะไร ตอนนี้มันอยากอยู่คนเดียว “นิว” ออกจากลิฟต์มาฉันก็กำลังจะเดินเข้าห้อง แต่ดันเจอกับพี่เชนที่เปิดประตูออกมาพอดี เราไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้ว ตั้งแต่ที่คุยเรื่องงานหมั้น ก็มีบ้างที่พี่เชนทักมาคุย แต่ฉันก็ไม่ค่อยได้ตอบเพราะตัวติดกับคุณเหนือบ่อย เลยกลัวจะมีปัญหา “พี่เชน”“ไปไหนมาเหรอ” “นิวไปข้างนอกมาค่ะ แล้วนี่พี่เชนกำลังจะไปไหนเหรอคะ” “พี่จะไปหาเพื่อนน่ะ” “อ๋อค่ะ ^_^” “เมื่อกี้ตอนเดินมาเห็นสีหน้าเราไม่โอเคเลย มีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่า” ฉันได้แต่นึกคิดในใจว่าทำไมพี่เชนถึงต้องเป็นคนไม่ดีด้วยนะ เขาจะรู้ไหมว่าตัวเองเหมาะที่จะเป็นคนแสนดีและอบอุ่นขนาดไหน“ไม่มีไรหรอกค่ะ นิวรู้สึกปวดหัวนิดหน่อย” “ไม่สบายเหรอ งั้น

เสียงทุบประตูและเสียงกร้าวของคุณเหนือทำเอาฉันสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ทำไมจู่ๆ ถึงโมโหขนาดนั้น หรือว่าคุณเหนือรู้แล้วว่าฉันอยู่ในนี้ ฉันส่งสายตาอ้อนวอนให้พี่เชนช่วย ซึ่งเขาก็อมยิ้มเล็กๆ แล้วบอกให้ฉันเข้าไปแอบในห้องน้ำ จากนั้นตัวเขาก็เดินไปเปิดประตูแกร๊ก! “คุณสติดีรึเปล่า มาเที่ยวเคาะห้องคนอื่นเขาแบบนี้” ฉันได้ยินแค่เสียงที่ติดรำคาญของพี่เชน ส่วนคุณเหนือนั้นยังเงียบ“คุณมองหาอะไรในห้องผมไม่ทราบ ?”“นิวเยียร์อยู่ที่นี่รึเปล่า!” เฮือก! หัวใจฉันกระตุกวูบนับครั้งไม่ถ้วน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงกลัวคุณเหนือได้มากขนาดนี้ แต่ดุๆ อย่างเขาใครจะไม่กลัวบ้างล่ะ…“ไม่อยู่ นิวมาที่นี่เหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?”“ไม่ต้องรู้มากหรอกมึงอะ” “งั้นก็เชิญคุณกลับไปซะ นิวไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วเดี๋ยวอาทิตย์หน้าผมจะพาพ่อแม่เข้าไปหาที่บ้าน” หลังจบประโยคนั้นฉันก็ได้ยินเสียงปิดประตูห้อง ไม่นานพี่เชนก็เดินมาเคาะบอกฉัน“ออกมาได้แล้ว” ฉันค่อยๆ เปิดประตูเดินออกไป ในอกยังผวาไม่หาย “ขอบคุณนะคะที่ช่วยนิว” “แล้วจ…”“แต่ตอนนี้นิวต้องกลับห้องก่อนแล้ว เดี๋ยวถ้าคุณเหนือมาเห็นเรามันจะเป็นเรื่อง ไว้ครั้งหน้านิวจะต